Καθηγητής χωρίς μάθημα

* ΟΤΑΝ πρωτοήρθε το καλοκαίρι, σχεδόν όλοι, ανεξαρτήτως
συλλογικών προτιμήσεων, είπαμε: «ωραίος». Με τα στρογγυλά γυαλάκια του, τα
τριών ημερών γένια του, το ρομαντικό του όνομα, την αίσθηση της τεχνικής που
ανέδινε το σώμα και η συμπεριφορά του, ένας καθηγητής που ξέρει μπάλα μας
φάνηκε σαν μια ασυνήθιστη για τα ελληνικά δεδομένα ευκαιρία για να ομορφύνει
το πρωτάθλημα.

* Πάνω απ’ όλα ο Αλιόσα Ασάνοβιτς μας ήρθε ύστερα από ένα μεγάλο, για
τον ίδιο και για τη χώρα του, Μουντιάλ. Ένας παίκτης, που το όνομα αλλά και η
αστάθειά του ήταν ήδη γνωστά, απέκτησε σιγά-σιγά, καθώς περνούσαν τα παιχνίδια
και πλήθαιναν οι επιτυχίες της Κροατίας, μια συμπληρωματική διάσταση ήρεμης
δύναμης, κουμανταδόρου στα δύσκολα, ιθύνοντος νου ­ κι όλα αυτά δίνοντας την
αίσθηση ότι δεν κοπιάζει, ότι διασκεδάζει, ότι έχει βρει την αρμονία με τους
συμπαίκτες και τον εαυτό του.

* Η αναμφισβήτητη κλάση αλλά και η ανανεωμένη αίγλη του ονόματός του
έκαναν τους περισσότερους να ξεχάσουν ότι δεν στέριωσε σε κανένα από τα
«μεγάλα» πρωταθλήματα στα οποία δοκίμασε την τύχη του, ούτε στο γαλλικό (σε
πολλές ομάδες) ούτε στο αγγλικό ούτε στο ιταλικό (τη χρονιά πάντως που η
Νάπολι έμοιαζε εκ προοιμίου καταδικασμένη). Ή να υποτιμήσουν τη σωματική
κόπωση αλλά και το ψυχικό άδειασμα που θα έπρεπε να αναμένονται μετά την
καλοκαιρινή εποποιία στα γαλλικά γήπεδα.

* Στην πρώτη του επίσημη εμφάνιση με την πράσινη φανέλα (με τη
Στεάουα) ο Άσα σκόραρε και δημιούργησε ένα γκολ. Μεμονωμένες λάμψεις της
τέχνης του υπήρξαν κι άλλες. Όμως, μαζί με τα σημάδια της κούρασης, άρχισε να
λειτουργεί, ανεπαίσθητα στην αρχή, ένα στοιχείο του χαρακτήρα και της
αγωνιστικής συμπεριφοράς του, που σταδιακά οδήγησε στη ρήξη της περασμένης
εβδομάδας: η απόσταση που διατηρεί από τα πράγματα. Η μπάλα συνέχισε να περνά
από τα πόδια του αλλά η πίστη των συμπαικτών του, όταν του την έδιναν,
φαινόταν όλο και μικρότερη.

* Με τις πρώτες δυσκολίες, τα πρώτα ανεπιτυχή αποτελέσματα, τις πρώτες
γκρίνιες για την άχρωμη απόδοσή του στα ντέρμπι, ο Κροάτης αναδιπλώθηκε στον
εαυτό του και τελικά έκανε το πιο κρίσιμο ίσως λάθος. Δημοσιοποιώντας, ή
αφήνοντας να δημοσιοποιηθεί, η επιθυμία του να εγκαταλείψει την ομάδα,
αποκόπηκε από τον ψυχικό της πυρήνα. Όσο κι αν οι φίλοι του καλού ποδοσφαίρου
ελπίζουν ακόμα ότι θα τον συνεφέρει το αναγκαστικό διάλειμμα του
πρωταθλήματος, ο καθηγητής φαίνεται ότι έχασε την ευκαιρία να περάσει από την
Ελλάδα σαν κάτι παραπάνω από ένας απλός παίκτης, όπως έκαναν ο Νοβοσέλατς λίγο
παλιότερα κι ακόμα σήμερα, αν και προς τη δύση τους, οι μεγάλοι Σαβέφσκι και Βαζέχα.