ΜΑΤΙΕΣ Με το δεξί…

ΚΥΒΕΡΝΟΥΣΕ ο Καραμανλής και, όποτε έκανε λάθη, ο αντιπολιτευόμενος Τύπος του
«τα ‘χωνε» άγρια. Διάβαζε αυτές τις εφημερίδες, στο περίπτερο, ο Μινωτής, που
ήταν στενός φίλος του «Εθνάρχη», «τα ‘παιρνε στο κρανίο» και, όποτε με
συναντούσε, μου έλεγε: «Δεν ντρέπεστε λιγάκι, εσείς οι δήθεν προοδευτικοί
δημοσιογράφοι; Όλο για λιμούς, σεισμούς και καταποντισμούς γράφετε… Διαβάζω
τις εφημερίδες σας και νομίζω ότι εκδίδονται στην… Άγκυρα!».

Μπήκαμε στο 1999. Με το δεξί: ο πληθωρισμός, που ήταν γύρω στο… 30% πριν από
μερικά χρόνια, στο τέλος του Μάρτη θα έχει πέσει στο 3,5%! Η νομισματική
σταθερότητα έχει εξασφαλισθεί με την ένταξη στον Μηχανισμό Συναλλαγματικών
Ισοτιμιών. Οι στόχοι για το δημοσιονομικό έλλειμμα έχουν επιτευχθεί. Το ίδιο
και για το δημόσιο χρέος. Αν υποχωρήσει ο πληθωρισμός, στο τέλος της χρονιάς,
στο 2%, πράγμα που όλοι πιστεύουν ότι θα συμβεί, θα έχουμε τις προϋποθέσεις
για να συμπεριληφθούμε στις χώρες της Ζώνης του Ευρώ.

Ενώ, λοιπόν, με τις πολύχρονες θυσίες του ελληνικού λαού, φτάσαμε στο σημείο
όλα, σχεδόν, να πηγαίνουν κατ’ ευχήν στο οικονομικό πεδίο, από την άλλη πλευρά
του λόφου, από την αντιπολίτευση, όχι μόνο δεν σκάει χαμόγελο, αλλά έχει πέσει
κατήφεια και γκρίνια του θανατά! «Κακώς» εκείνο, «αίσχος» το άλλο,
«απαράδεκτο» το τρίτο. Με δυο λόγια, «βρισκόμαστε στο… χείλος του γκρεμού»!
Και θα σωθούμε μόνο αν φύγει απ’ τη μέση «η ανίκανη κυβέρνηση!».

Ναι, υπάρχουν σοβαρά προβλήματα. Και ανοιχτά μέτωπα. Προβλήματα, όμως, έχουν
και όλες οι άλλες χώρες. Και οι πλούσιες. Αλλά τα παλεύουν. Πιστεύοντας ότι θα
τα λύσουν. Με δουλειά, με οικονομίες, με καθαρό μυαλό. Δυστυχώς, εδώ, με το
παραμικρό, φέρνουμε τον κατακλυσμό! Ακόμα δεν μπήκε ο καινούργιος χρόνος και
αρχίσαμε να λέμε ότι θα ‘ναι χειρότερος από τον προηγούμενο…

Ήταν όμορφες αυτές οι τελευταίες μέρες του ’98 στην Ευρώπη, την Αμερική,
παντού. Σε όλες τις καρδιές, των φτωχών, ιδίως, ανθρώπων, ένιωθες ν’ ανάβει το
αστέρι της ελπίδας και να φέγγει σε μάτια, σε χείλη, σε χαμόγελα. Στην Ευρώπη,
ιδίως, η βεβαιότητα ότι κάτι καινούργιο και σημαντικό έρχεται με το ευρώ έδωσε
αφορμή για ειλικρινείς, όπως φαίνεται, πανηγυρισμούς.

Όμορφες ήταν οι γιορτινές μέρες και νύχτες και στην Αθήνα. Στο Σύνταγμα και
στην Κουμουνδούρου. Είπαν, ορισμένοι, ότι τις γιορτές αυτές, τις
ευχαριστήθηκαν περισσότεροι Κούρδοι και Αλβανοί παρά Αθηναίοι. Και λοιπόν; Η
χαρά είναι για όλο τον κόσμο. Για κάθε άνθρωπο. Και τρέχει να την ρουφήξει
όποιος την έχει πιο πολύ ανάγκη.

Καλή χρονιά.