ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ Ο θλιβερός κ. Μπλαιρ

Και ο μεν πλανητάρχης σχεδόν αναγνωρίζει τις σεξο-πολεμικές του διαστροφές.
Εκείνος ο ευρωπαίος ομογάλακτός του όμως, ο τριτοδρομικός ντε, γιατί
εξακολουθεί να προκαλεί;

Τόνυ Μπλαιρ. Ανάμεσα στις υποσχέσεις που έδωσε είναι και ότι θα κρατήσει «τον Σαντάμ στο κλουβί του»

ΜΑΡΤΥΡΙΑ 1η. «Ένα αριστούργημα παραπληροφόρησης: να τι ήταν αυτός ο πόλεμος».
Ο ιταλός ιερωμένος Ζαν Μαρί Μπεντζαμίν, συνεργάτης της Rai, της Unicef και του
ΟΗΕ, μόλις επέστρεψε από την ιρακινή πρωτεύουσα μέσω Αμμάν. Και φτάνοντας στο
αεροδρόμιο Φιουμιτσίνο είπε στους δημοσιογράφους: «Είδα καμένα παιδιά στους
διαδρόμους του Saddam Center. Είδα παιδιά να τα χειρουργούν χωρίς αναισθητικό.
Οι έξυπνες βόμβες προκάλεσαν θάνατο και συμφορά. Κι είμαι έκπληκτος από το
γεγονός ότι κανένα διεθνές κανάλι δεν κατάφερε να δείξει αυτά που προκάλεσε ο
πόλεμος. Οι κυρώσεις, που σκοτώνουν 7.000 ανθρώπους τον μήνα, είχαν ήδη
οδηγήσει τον πληθυσμό στην εξαθλίωση. Δεν υπάρχουν τρόφιμα ούτε φάρμακα. Ο
κόσμος έχει μόνο τρεις ώρες ηλεκτρικό την ημέρα, αλλά και μια απίστευτη
αξιοπρέπεια. Τι να απαντήσεις όμως στα παιδιά που σε ρωτούν: γιατί μας βομβαρδίζουν;».

Μαρτυρία 2η. Τα παιδιά που γεννιούνται στο Ιράκ με γενετικές ανωμαλίες είναι
σήμερα τρεις φορές περισσότερα απ’ ό,τι πριν από τον πόλεμο στον Κόλπο, γράφει
η Μάγκι Ο’Κέιν στην «Γκάρντιαν». Πολλά πάσχουν από το σύνδρομο Ντάουν. Άλλα
γεννιούνται τυφλά ή ακέφαλα. Στο Νότιο Ιράκ υπάρχουν ολόκληρα χωριά όπου τα
νεογέννητα παρουσιάζουν ανωμαλίες στην καρδιά ή τους πνεύμονες. Οι γιατροί δεν
έχουν δώσει όνομα στην αρρώστια, γνωρίζουν όμως την αιτία της: το ένα
εκατομμύριο βλήματα με γόμωση ουρανίου που έριξαν στο Ιράκ οι ένδοξες δυτικές
δυνάμεις στις τέσσερις μέρες που διήρκεσε ο πόλεμος, το 1991.

Πρόκειται για το «Σύνδρομο του Κόλπου», εξαιτίας του οποίου παρουσιάζουν
παραμορφώσεις και τα παιδιά πολλών βετεράνων του πολέμου στην Αμερική και την Αγγλία.

Μαρτυρία 3η. Μιλώντας προχθές στη γαλλική τηλεόραση, ο Τόνυ Μπλαιρ εξέφρασε τη
βεβαιότητα ότι ο ιρακινός πληθυσμός δεν υπέφερε και πολύ από τους πρόσφατους
βομβαρδισμούς της χώρας του. Όταν ρωτήθηκε αν γνωρίζει πόσοι άμαχοι
σκοτώθηκαν, έδωσε την εξής απάντηση: «Όχι. Οπωσδήποτε, όμως, τα στοιχεία που
δίνει το ιρακινό καθεστώς δεν είναι αξιόπιστα». Ο βρετανός πρωθυπουργός
αναγνώρισε ότι ο πληθυσμός πλήττεται από τις κυρώσεις, έσπευσε όμως να
προσθέσει ότι «δυστυχώς το εμπάργκο θα διατηρηθεί γιατί ο Σαντάμ εξακολουθεί
να παραβιάζει τις συμφωνίες».

Επειδή οι λαοί έχουν βραχεία μνήμη, κι αυτό το ελάττωμα το εκμεταλλεύονται
κατ’ εξοχήν οι ηγέτες τους. Επειδή οι αποκαλύψεις για τα αποτελέσματα των
«χειρουργικών βομβαρδισμών» του 1991 θεωρούνται σήμερα κάτι σαν ιστορικό
ανάγνωσμα. Επειδή όσο περισσότερο διαρκεί ένα μέτρο όπως το εμπάργκο, τόσο πιο
εύκολα το ξεχνάμε. Επειδή έρχονται Χριστούγεννα, γιορτή άφεσης των αμαρτιών,
ακόμη και των πιο αποκρουστικών. Επειδή όπου να ‘ναι θα αρχίσει πάλι η
φιλολογία για τον «Τρίτο Δρόμο» και ο Μπλαιρ θα διεκδικήσει ξανά τον
συντονισμό των «σύγχρονων» ευρωπαίων σοσιαλδημοκρατών, ας θυμόμαστε τις
παραπάνω μαρτυρίες.

Κι ο καθένας ας αναλάβει τις ευθύνες του.