ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Η κ. Ντουμίνικου

Ο ΛΟΓΟΣ στους αναγνώστες: Ο Μιχ. Κρίσπης, πάροδος Καλυβίων, 27200 Αμαλιάδα,
γράφει: «Έχω αναστήσει 4 παιδιά και έχασα από εγκεφαλικό μια πανέμορφη κόρη,
με δύο κόρες, στα 38 της. Κατά συνέπεια, μπορώ να έρθω στη θέση της
χαροκαμένης μάνας του Σορίν Ματέι. Νομίζω ότι η συμπεριφορά της κυρίας αυτής
είναι προκλητική. Και το λέω αυτό, γιατί η κ. Ντουμίνικου λησμονεί τελείως
ορισμένα πολύ βασικά στοιχεία, που συνθέτουν την ιδιότητα της μητέρας-γονιού.
Και αρχίζω από μια λεπτομέρεια που πολλοί ή όλοι παρέβλεψαν: η επιχείρηση
Ματέι κράτησε ώρες, τουλάχιστον τόσες που επέτρεπαν στην κ. Ντουμίνικου να
τρέξει στον τόπο του δράματος και με κάθε τρόπο να προσπαθήσει να αποτρέψει
τον γιο της από ένα εγκληματικό εγχείρημα. Δεν το έκανε όμως, επαληθεύοντας
δυστυχώς αυτό που όλοι μας αντιληφθήκαμε: ότι η κυρία αυτή προέταξε πάντοτε το
ατομικό της συμφέρον, αγνοώντας παντελώς ότι ο γονιός, και ιδίως η μητέρα,
έχει πολύ μεγάλη ευθύνη γι’ αυτό που λέμε ανατροφή του παιδιού.

Κυρία Ντουμίνικου, παραβλέπετε ηθελημένα ότι, και αν ακόμα οι ισχυρισμοί σας
ενώπιον της Ελληνικής Δικαιοσύνης ευσταθούν στο ακέραιο, με την ελλιπή ­ όπως
απεδείχθη από τα γεγονότα ­ επιμέλεια και ανατροφή του γιου σας, δημιουργήσατε
έναν άνθρωπο ο οποίος αφάνισε μια οικογένεια, αφήνοντας άφωνο το Πανελλήνιο.
Αυτό το αδιαμφισβήτητο γεγονός, εάν το σκεφτόσασταν έστω για λίγο, θα
συμφωνούσατε με αυτό που και ο ληστής του Ευαγγελίου αναγνώρισε, λέγοντας
επάνω στο σταυρό στον “συνάδελφό” του: “Εμείς δίκαια βρισκόμαστε εδώ σύμφωνα
με όσα επράξαμε, αυτός όμως (ο Χριστός) είναι αθώος”.

Έχει σημασία, βέβαια, για όλους εμάς (και εσάς) τους ζωντανούς, αν ο γιος σας
έφυγε ορθόδοξα ή ανορθόδοξα. Το ότι πριν φύγει, όμως, έστειλε ένα αθώο και
τελείως άσχετο πλάσμα στον άλλο κόσμο, και μάλιστα στον ανθό της ζωής του, δεν
σας προβληματίζει;».

Ο Μαν. Αραπάκης, Σκουφά 31, Αθήνα, γράφει: «Έμεινα κατάπληκτος, που τις ημέρες
των εκλογών, είχαμε στα Ανώγεια Καλάσνικοφ, περίστροφα και μπαλοθιές, λόγω
“Καποδίστρια”. Και σκέφτομαι: στα 7 χρόνια της δικτατορίας, που κανένας μας
δεν ψήφιζε, δεν άκουσα να πέφτει στα Ανώγεια ούτε βαρελότο! Και ρωτάω, ακόμη:
πώς επιτρέπεται, σε όλη την Κρήτη, σε γάμους και βαφτίσια, να γίνεται χρήση
όπλων; Στην Κρήτη δεν ισχύουν οι νόμοι για την οπλοχρησία;».