«Μην πειραματιζόμαστε με τα παιδιά»

ΓΙΑ ΤΗΝ εκπαιδευτική μεταρρύθμιση γράφει ο κ. Παναγιώτης Κυρούσης, τέως
λυκειάρχης και συγγραφέας, από την Αγία Παρασκευή:

«Κάθε χρονιά βιώνουμε την κακοδαιμονία της σχολικής ζωής. Διαμαρτυρίες,
καταλήψεις, παρέκτροπα, πορείες, με αποτέλεσμα την αποτελμάτωση της μόρφωσης
των παιδιών. Εικόνες κάθε φορά που μας γεμίζουν θλίψη και ταπείνωση, μας
αποκαρδιώνουν και μας υποβιβάζουν πολιτιστικά και πνευματικά. Θα μπορούσε η
Πολιτεία, προτού ψηφίσει τον νόμο για την εκπαιδευτική μεταρρύθμιση, που όλοι
την θέλουμε και την επιδιώκουμε, και δεν μπορούμε να μένουμε σε
παλαιοντολογικά εκπαιδευτικά σχήματα, να κάνει ζωντανό και εποικοδομητικό
διάλογο με τους φορείς της εκπαίδευσης που είναι οι εκπαιδευτικοί. Υπάρχουν
εκπαιδευτικοί με πολλά προσόντα, μεταπτυχιακή μόρφωση, εκπαιδευτική πείρα,
επιστημονική και παιδαγωγική γνώμη, συγγραφική ικανότητα, καταξιωμένοι στον
εκπαιδευτικό χώρο, που έχουν την ικανότητα να αξιολογήσουν σωστά το
μεταρρυθμιστικό έργο.

Στη συνέχεια, να ακολουθήσει ενημέρωση των εκπαιδευτικών, των γονέων και των
μαθητών και ύστερα από την συνειδητοποίηση των θετικών θέσεων της
εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης και ύστερα από την σύγκλιση των τυχών αντιθέσεων
να ψηφιστεί ως νόμος και να εφαρμοστεί στη σχολική πράξη.

Το άλλο θέμα της κατάργησης της επετηρίδας και αυτό έχει αρνητικές και άδικες
επιπτώσεις. Με τις εξετάσεις που έγιναν, που όπως ακούστηκε επιτηρητές ήσαν
μέχρι και επιστάτες και τα κινητά τηλέφωνα δούλευαν κανονικά και με προσπέλαση
στα κέντρα εξέτασης ανάμεσα από αστυνομικά όργανα, κάθε άλλο παρά κρίθηκαν οι άξιοι.

Ο καλός εκπαιδευτικός φαίνεται μέσα στην τάξη. Εκεί θα διαπιστώσουμε την
ευσυνειδησία του, την εργατικότητά του, την αγάπη του για τον μαθητή, την
δίκαιη κρίση του, την σωστή του αξιολόγηση.

Με τις εξετάσεις τον καλούμε να σκύψει στην μελέτη και στην αποστήθιση κάποιας
ύλης που και αυτή θα ξεχασθεί. Εξάλλου, έχει δώσει αυστηρές εξετάσεις για να
εισαχθεί στη σχολή και νόμιμες εξετάσεις για να πάρει το πτυχίο του. Αυτό που
χρειάζεται είναι: α) η επιμόρφωση με κανονικά σεμινάρια, β) κρίση και έλεγχος
του έργου του από καταξιωμένους Σχολικούς Συμβούλους.

Μπορούμε να δεχθούμε ότι οι επιτυχόντες στις εξετάσεις αυτές ήταν οι
ικανότεροι; Έχω παράδειγμα αρίστων εκπαιδευτικών με εκπαιδευτική πείρα, με
συγγράμματα που απέτυχαν και μαθητές τους που πέτυχαν.

Όπως σωστά είπε ο πρύτανης του Πανεπιστημίου Πατρών ότι πρέπει να γίνει νέα
επετηρίδα με τον βαθμό πτυχίου, με γνώση ξένων γλωσσών, με συγγραφικό έργο, με
μεταπτυχιακά και άλλα προσόντα, που τους καθιστούν άξιους για το εκπαιδευτικό έργο.

Προχειρότητα και βιασύνη δεν χρειάζεται σε τόσο σοβαρά προβλήματα, από τα
οποία εξαρτάται το μέλλον της νέας γενιάς και το μέλλον της πατρίδας μας. Ούτε
μας επιτρέπεται να πειραματιζόμαστε με τα νέα παιδιά και να ματώνουμε τα
ολοπόρφυρα οράματά τους. Ούτε πάλι να καταδικάζουμε στην αφάνεια
εκπαιδευτικούς που πάλεψαν σκληρά για να πάρουν το πτυχίο και ξεκίνησαν στη
ζωή με το φλόγινο όραμα να εργασθούν στην εκπαίδευση».