ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Η ράβδος

Ο ΛΟΓΟΣ στους αναγνώστες Ο Μανώλης Ηλιάκης, Ρέθυμνο, γράφει: «Ο λαλίστατος και
ευτραφέστατος Αρχιεπίσκοπος, τα είπε πάλι από άμβωνος με πάσαν παρρησία,
συμβολική θα έλεγα. Οι αρχιερείς κρατούν την ποιμαντορική ράβδο μα όχι για
άλλους λόγους, αλλά για να τη μετατρέπουν ως φαίνεται σε ράβδον παιδεύσεως για
όσους πολεμούν την Εκκλησία, “σχισματικούς, αιρετικούς και άθεους”. Συμπλήρωσε
λίγο αργότερα ότι η ράβδος αυτή μπορεί να χρησιμοποιηθεί και σε ορισμένες ράχες…
Κατ’ αρχήν θα ήθελα να πω ότι μου προξένησε έκπληξη πώς ο Αρχιεπίσκοπος, ο
τόσο μορφωμένος και υποτίθεται θεόπνευστος ρήτωρ, αισθάνεται τόσο αδύναμο σε
πειστικότητα τον λόγο του Θεού, ώστε να έχει χρείαν ράβδου για να επιβάλλει
την αλήθεια.
Ουδείς, βέβαια, φοβάται τη ράβδο του Αρχιεπισκόπου. Εκείνο που είναι
επικίνδυνο, πολύ επικίνδυνο για τη χώρα, είναι ότι η φιλοσοφία της ράβδου
περνά το χριστεπώνυμον πλήθος των ακροατών του, που μπορεί να ενστερνιστεί
φορτιζόμενον συναισθηματικά και τη φιλοσοφία της ράβδου, η οποία να θεωρηθεί
ως φυσικόν εκ Θεού δικαίωμα επί της ράχεως παντός περιφρονούντος τη θεία βούληση.
Είναι γνωστές οι προσωπικές και ιδεολογικές σχέσεις του λαοφιλούς ιεράρχη με
τον Καψάλη του “Στόχου” και του γενικότερου χώρου της άκρας δεξιάς. Πριν
ανακοινώσει επίσημα την κουλτούρα της ράβδου, αυτή έπεσε πάνω στους φοιτητές
από τα ευλογημένα του παιδιά, τους “Χρυσαυγίτες”, που ακόμα ψάχνει το επίσημο
κράτος να βρει. Κατά τα άλλα, ο Αρχιεπίσκοπος έχει και παράπονα από το κράτος
και επισείει την ράβδον του ακόμη και προς αυτούς που του κάνουν υποκλίσεις.
Ο λαός πρέπει να προσέξει μην πέσει θύμα της έντεχνης προβολής από τα μέσα
μαζικής ενημέρωσης του Αρχιεπισκόπου, και κάθε προοδευτικός άνθρωπος και
δημοσιογράφος έχει χρέος να αποκαλύψει τι κρύβεται πίσω από τις απειλές του
ποιμενάρχη, που εμμέσως πλην σαφώς θεωρεί τον λαό πρόβατα που πρέπει να
“μαντρίσει” με τη ράβδο του. Πρέπει να αποκαλυφθεί όσο γίνεται πιο σύντομα η
νοοτροπία του αλάθητου ηγεμόνα των φύλων και του πνεύματος “ημών των
αλλοτρίων”, προτού η μουσουλμανοποίηση παγιωθεί και στον τόπο μας, γιατί τότε
θα ισχύει σαν απορία, γιατί σκοτωνόμαστε, όπως στο Αλγέρι, την Αίγυπτο, την
Περσία κτλ. Γιατί πού αλλού οδηγεί η νοοτροπία της ράβδου;
Ο Χριστόδουλος επιμένει και μεταφέρει στην εποχή μας το πνεύμα και την
πρακτική του ανωτέρου κλήρου της τουρκοκρατίας, που ήθελε το λαό ραγιάδες και
υποτακτικούς, χρησιμοποιώντας το σύνθημα “ο σκοπός αγιάζει τα μέσα”».













