ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Πάλι το Λεξικό

Ο ΛΟΓΟΣ στους αναγνώστες. Ο Θεοχ. Ιορδανίδης, Πυθαγόρα 16, Καβάλα, γράφει:
«Παρακολουθώντας τις αντιπαραθέσεις γύρω από το λεξικό Μπαμπινιώτη και τις
εκδηλώσεις συμπαράστασης σ’ αυτόν των λογάδων του σιναφιού του, εύκολα
συμπεραίνει κανείς ότι κάποιοι δεν έχουν απαλλαγεί ακόμα από το προγονικό τους
αντιποντιακό και αντιμακεδονικό σύνδρομο.
Και καλά οι Μπαμπινιώτηδες με το πρόσχημα της επιστημονικής προσφοράς
προσβάλλουν και βρίζουν λαούς ολόκληρους ασύστολα και ασύδοτα, και καλά αυτοί
μόνοι τους ταυτίζονται γλωσσικά με τους μανιακούς των γηπέδων για να βγάλουν
τα όποια απωθημένα τους κατά Ποντίων και ΠΑΟΚτζήδων.
Η πολιτεία όμως τι κάνει στην προκειμένη περίπτωση και τι κάνουν οι κ.κ.
Αρσένης και Ανθόπουλος; Αν μεν συμφωνούν, γιατί δεν βγαίνουν να στηρίξουν το
Λεξικό. Και αν όχι, να το καταδικάσουν.
Με την ευκαιρία θα ρωτήσω τον καθηγητή και τους συνεργάτες του να μας πούνε τι
πρόσφεραν οι προσβλητικές προσθήκες στα λήμματα του Λεξικού, Βούλγαρος και
Πόντιος ή ΠΑΟΚτζής και αν θα μπορούσαν στα λήμματα Πατρινός – Αρκάδας –
Καλαματιανός – Κορίνθιος κ.ά. να προσθέσουν όσα χειρότερα και προσβλητικότερα
κυκλοφορούν στην πιάτσα γι’ αυτά. Στην πιάτσα, δηλαδή, Καραϊσκάκη,
Φιλαδέλφειας, Τούμπας, ΟΑΚΑ κ.ά.».
Ο κ. Παπανδρέου, Φαρές Πατρών, γράφει:
«Από το όλο ύφος της επιστολής της κ. Μαργαρίτας Τσαντ, που έστειλε στη σύζυγο
του Αμερικανού προέδρου κυρία Χίλαρι Κλίντον, διαφαίνεται καθαρά ότι το γράμμα
για αποδέκτη στην ουσία είχε τη Δήμητρα παρά την κυρία Χίλαρι, η οποία
φαντάζομαι πως για την ενέργειά της αυτή θα την έκρινε δουλική.
Με την επιστολή αυτή η κ. Τσαντ επιχειρεί και, κατά τρόπο ιταμό, τον διασυρμό
του μεγάλου ηγέτη Ανδρέα Παπανδρέου. Αναφέρει, χωρίς ενδοιασμό, ότι η
περίπτωση του Κλίντον είναι παρόμοια με εκείνη του Ανδρέα λες και η κ. Τσαντ
δεν ξέρει ότι η
Δήμητρα δεν υπέστη ποτέ σεξουαλική παρενόχληση από τον Ανδρέα, αλλά ότι την
αγάπησε και αυτό το έκανε αμέσως γνωστό στον ελληνικό λαό και τελικά την
παντρεύτηκε. Και η αγάπη, κυρία Τσαντ, εκτός του ότι δεν είναι σεξουαλική
παρενόχληση, δεν είναι και επιλογή, ούτε φτιάχνεται. Προκύπτει».













