Η Αθηνά ξέσπασε στο εκκλησάκι
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
6 λεπτά
 |
Η ώρα ήταν έντεκα και τέταρτο και το μνημόσυνο είχε μόλις τελειώσει. Η Αθηνά
Ωνάση κατευθύνθηκε στο δεξί μέρος του ναού, όπου βρίσκεται ο τάφος της μητέρας
της, για να αποθέσει τα λουλούδια που κρατούσε στην αγκαλιά της.
ΜΟΛΙΣ ο παπάς άρχισε να ψάλλει το τρισάγιο, συνέβη αυτό που όλοι φοβούνταν από
τη στιγμή που η τελευταία απόγονος της θρυλικής δυναστείας πάτησε το πόδι της
στον Σκορπιό. Ο Τιερί Ρουσέλ έσπευσε να κλείσει την πόρτα του μικρού ναού.
Όταν την ξανάνοιξε η 14χρονη «χρυσή κληρονόμος» δεν έμοιαζε σε τίποτα με την
Αθηνά που λίγες ώρες πριν είχαν υποδεχθεί με χειροκροτήματα οι κάτοικοι του Νυδρίου…
 |
|
Το μνημόσυνο. Την ώρα της τελετής (αριστερά), η Αθηνά παρέμεινε ψύχραιμη. |
Μάτια κόκκινα και βουρκωμένα, πρόσωπο χλωμό σχεδόν άσπρο και με δυσκολία
έσερνε τα βήματά της. Η Αθηνά είχε ξεσπάσει μέσα στο εκκλησάκι της Παναγίτσας.
«Έκλαψε πολύ όταν βρέθηκε πάνω από τον τάφο της μητέρας της», είπε λίγο
αργότερα ο παπα-Αποστόλης. Ήταν μια Αθηνά διαφορετική αυτή που αντικρύσαμε
αμέσως μετά το μνημόσυνο. Μια κοπέλα που έδειχνε να τα έχει χαμένα. Που στο
πρόσωπό της δεν υπήρχε ούτε καν το πικρό χαμόγελο που κληρονόμησε από την
μητέρα της. Ίσως γιατί για πρώτη φορά κατάλαβε πόσο σκληρή ήταν η μοίρα με
τους Ωνάσηδες…
«ΤΑ ΝΕΑ» ήταν το μοναδικό μέσο μαζικής ενημέρωσης που βρέθηκε χθες το πρωί
πάνω στον Σκορπιό για το μνημόσυνο. Η τελετή ήταν λιτή και δεν κράτησε πολύ.
Τα μέτρα ασφαλείας, ως συνήθως, δρακόντεια. Παρόντες στο εκκλησάκι, εκτός από
την Αθηνά και τον πατέρα της, ήταν ο διευθυντής του Σκορπιού κ. Αναστάσιος
Βέρδης και η γυναίκα που φρόντιζε για χρόνια την Χριστίνα όταν ερχόταν στο
νησί. Οι εργαζόμενοι στον Σκορπιό δεν ήταν στην εκκλησία. Ήταν ο καθένας στο
πόστο του, όπως κάνουν κάθε μέρα εδώ και τόσα χρόνια. Ίσως επειδή φοβούνταν
μην ξετρυπώσει ο Ωνάσης από καμιά γωνιά του νησιού και τους βάλει τις φωνές
γιατί κάθονται…
«Η ΜΑΥΡΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ»
Ο 71χρονος παπάς από το Νυδρί, ο Απόστολος Ζαβιτσάνος, δεν μπόρεσε να κρύψει
και αυτός την στενοχώρια του. Είχε το θλιβερό προνόμιο να κηδέψει τον
Αλέξανδρο το 1973, τον Αριστοτέλη το 1975, την αδελφή του Άρτεμη Γαροφαλλίδου
το 1981 και την Χριστίνα το 1988. Τέσσερα τραγικά γεγονότα με μόνη ευχάριστη
παρένθεση τα βαφτίσια της Αθηνάς το καλοκαίρι του 1985. Η άφιξή της τον γέμισε
χαρά και αισιοδοξία. «Να κλείσει, επιτέλους, αυτή η μαύρη περίοδος», έλεγε και
γι’ αυτό λίγο πριν από το μνημόσυνο θέλησε να της φτιάξει το κέφι. Τοποθέτησε,
λοιπόν, μια οθόνη για να δουν μαζί τα βαφτίσια της. «Το χάρηκε και γελάσαμε
αρκετά, όμως μάλλον αυτό δεν ήταν αρκετό».
Στη διάρκεια της τελετής τα καντήλια άναψαν και πάνω από τους τάφους των
υπολοίπων. Η Αθηνά προσκύνησε παντού και αποχώρησε το ίδιο διακριτικά όπως
είχε έρθει.
Γνωρίζει ότι σαν χθες πριν από δέκα χρόνια η θλιβερή είδηση για τον ξαφνικό
θάνατο της Χριστίνας στο Μπουένος Άιρες έφτανε στην Ελλάδα. Δέκα χρόνια που
πέρασαν ουσιαστικά χωρίς το νησί να αποκτήσει και πάλι… βασιλιά. Δέκα χρόνια
που όλοι περίμεναν τη μεγάλη επιστροφή. Και αυτή δεν άργησε να φτάσει.
Εντάξει, η Αθηνά είχε επισκεφθεί και άλλες φορές το νησί του παππού της, όμως
σχεδόν πάντοτε έφευγε σαν… κυνηγημένη. Αυτή την φορά, όμως, έμοιαζε με μια
πραγματική απόγονο των Ωνάσηδων. Μπορεί ακόμα να μην έχει συνηθίσει το
κυνηγητό από τα μίντια, όμως μήπως ο «μεγάλος Σμυρνιός» χαιρόταν όταν έβλεπε
φωτογράφους και δημοσιογράφους να τρέχουν από πίσω του; Γνωρίζει, όμως, καλά
ότι αυτή ήταν η μοίρα ενός Ωνάση. Να δέχεται λύπες και χαρές αδιαμαρτύρητα.
Και να αφήνει καμιά φορά τα δάκρυα να κυλούν στο πρόσωπό του…
Η ΘΕΡΜΗ υποδοχή που επιφύλαξαν οι κάτοικοι του Νυδριού, που βρίσκεται απέναντι
από τον Σκορπιό, στην Αθηνά δεν ήταν για το «ονόρε». Οι Ωνάσηδες έχουν
βοηθήσει ουσιαστικά την περιοχή. Τελευταίο παράδειγμα, το σχολείο που
εγκαινιάστηκε φέτος και το οποίο φτιάχτηκε με δικά τους χρήματα. Αρκετές φορές
οι κάτοικοι θυμούνται τη Χριστίνα να τους χαρίζει επιταγές με χιλιάδες
δολάρια. Γι’ αυτό και ο Γεράσιμος Σταύρακας έχει να το περηφανεύεται ότι ποτέ
δεν πλήρωσε για να φάει στην ταβέρνα του η Χριστίνα. «Την Αθηνά δεν την ξέρω
καλά», είπε. «Όμως, μακάρι να σταματήσουν οι αντιδικίες και να αρχίσει να
έρχεται περισσότερο στο νησί. Εγώ, πάντως, θα της έχω πάντοτε έτοιμο τραπέζι».
Λίγες ώρες νωρίτερα, στην άφιξή της, ο εκπρόσωπος Τύπου του κ. Ρουσέλ στην
Ελλάδα κ. Αλέξης Μανθεάκης σχεδόν τη… φυγάδευσε προκειμένου να καταφέρει να
ξεφύγει από τις αγκαλιές των κατοίκων και να μπει στο καΐκι για τον Σκορπιό.
ΗΤΑΝ ΣΑΝ να είχε μείνει το ημερολόγιο στα 1988. Το αγαπημένο ταχύπλοο της
Χριστίνας μοιάζει να την περιμένει. Τα άλογα πάντα εκεί, ίσως πιο γέρικα, αλλά
πάντα εκεί να παρακολουθούν τον μύθο του Ωνάση να ξετυλίγεται εδώ και τρεις
δεκαετίες. Οι αγαπημένες καμάρες του Ωνάση. Το «ροζ» σπίτι. Με ένα μοναδικό
απόντα, ίσως απλώς για να θυμίζει τη σκληρή πραγματικότητα: τη «Χριστίνα», το
μήκους 115 μέτρων κότερο του Ωνάση, που αρκετές φορές είχε γίνει το σπίτι του.
Εκεί, όμως, ήταν ο καπετάνιος του, ο Κωνσταντίνος Αναστασιάδης. Με την πίκρα
ζωγραφισμένη στο πρόσωπό του που το πλοίο δεν είναι εκεί, έστω και ακίνητο,
για να θυμίζει το ένδοξο παρελθόν.
Ο Ωνάσης απέκτησε τον Σκορπιό το 1963. Στο νησί υπάρχουν πέντε μεγάλα σπίτια,
ξενώνες, ειδικά λουτρά δίπλα στην παραλία για το καλοκαίρι, γήπεδα και φάρμα.
Παρά τη χλιδή, τα πάντα δείχνουν να έχουν φτιαχτεί με σοφία και απλότητα. Ο
Σκορπιός είναι ένα καταπράσινο νησί, ίσως μάλιστα αυτό να εξηγεί και την
ηρεμία που μεταδίδει σε κάθε επισκέπτη. Από τότε που πέθανε η Χριστίνα δεν
έχει φτιαχτεί τίποτα καινούργιο. Οι τελευταίες αλλαγές έγιναν από την ίδια
μετά τον θάνατο του πατέρα της και πρόσθεσαν μια ελαφρά «αγριάδα» στο τοπίο,
ίσως για να ταιριάζει περισσότερο το νησί με τον χαρακτήρα της. Το προσωπικό,
που υπερβαίνει τους 30 ανθρώπους το καλοκαίρι, συνεχίζει να δουλεύει κάθε
ημέρα συντηρώντας την περιουσία του «μεγάλου Σμυρνιού». Περιμένοντας γεγονότα
όπως το χθεσινό για να ξαναζήσουν το μεγαλείο των Ωνάσηδων…
Google news
