Τα ομόλογα από… δεύτερο χέρι, δηλαδή τα χρεόγραφα των παλαιοτέρων

εκδόσεων, προσφέρουν τώρα ευκαιρίες κέρδους στους επενδυτές, καθώς αυτή την

περίοδο ο πληθωρισμός μειώνεται και συμπαρασύρει στην πτώση του και τις

αποδόσεις (τόκους) των ομολόγων που εκδίδει το κράτος τελευταίως.


Μάλιστα, καθώς η πορεία του πληθωρισμού προβλέπεται ότι θα είναι φθίνουσα με

την προοπτική της ΟΝΕ και λαμβάνονται μέτρα μείωσης των φόρων προς αυτή την

κατεύθυνση, προβλέπεται ότι τα επιτόκια των εκδόσεων του Δημοσίου θα

μειώνονται ακόμα περισσότερο. Χαρακτηριστικό είναι ότι αυτή τη στιγμή τα

επιτόκια των ομολόγων του Δημοσίου έχουν επιτόκια στα επίπεδα του 7%-8%.

Αντίθετα τα παλαιά ομόλογα (που ακόμα δεν έχουν λήξει) έχουν επιτόκια τα οποία

φθάνουν και το 11% για σταθερούς τίτλους και ξεπερνούν το 13% για χρεόγραφα με

κυμαινόμενο επιτόκιο.

Επιπλέον τα παλαιά ομόλογα, που εκδόθηκαν το έτος 1997 και παλαιότερα, έχουν

το πλεονέκτημα της αφορολόγητης απόδοσης. Εκείνη την περίοδο οι τόκοι δεν

φορολογούνταν. Αντίθετα, σε όλα τα ομόλογα έκδοσης 1998 και εντεύθεν οι τόκοι φορολογούνται.

Τα παλαιά ομόλογα έχουν και άλλες διαφορές από τα ομόλογα που εκδίδονται τώρα.

Γιατί από την ώρα που θα εκδοθούν, ξεκινά μία αυτόνομη πορεία τους στην αγορά.

ΤΙ ΝΑ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ

Όπως λένε οι ειδικοί των «dealing room» των Τραπεζών και των ­ λίγων ­

χρηματιστηριακών εταιρειών που ασχολούνται με το αντικείμενο:.

1 Τα παλαιά ομόλογα διαπραγματεύονται καθημερινά στη δευτερογενή αγορά

ομολόγων, με τον ίδιο τρόπο που αλλάζουν χέρια και τιμές οι μετοχές στο Χρηματιστήριο.

2 Την ημέρα της έκδοσης ο τίτλος αξίζει όσο η ονομαστική τιμή του.

Δηλαδή αν έχει τιμή ένα εκατομμύριο δραχμές, σε αυτή την τιμή μπορεί να

αγοράσει ο επενδυτής (ιδιώτης, θεσμικός ή Τράπεζα) τον τίτλο. Αντίθετα τις

επόμενες ημέρες, μήνες ή και χρόνια η τιμή αγοράς τού τίτλου αλλάζει.

3 Όσο περισσότερο πέφτουν τα επιτόκια, τόσο μεγαλύτερη αξία αποκτούν

και οι παλαιοί τίτλοι, όπως ακριβώς γίνεται με τις μετοχές στο Χρηματιστήριο.

Αυτό συμβαίνει γιατί μειώνονται οι αποδόσεις των νέων τίτλων και τα επιτόκια

των καταθέσεων. Αντίθετα, όσο ανεβαίνει ο πληθωρισμός και τα επιτόκια τόσο

μειώνεται η αξία αγοράς των παλαιών επιτοκίων.

4 Η τιμή αγοράς του παλαιού ομολόγου ξεκινά με το ενδεικτικό νούμερο

100, που είναι η τιμή της ονομαστικής του αξίας κατά την ημέρα της έκδοσης.

Αργότερα, καθώς ο τίτλος διαπραγματεύεται καθημερινά, η τιμή του ανεβαίνει,

π.χ., στο 105 ή «πέφτει» στο 98,7 κ.λπ. Ουσιαστικά, αυτό σημαίνει ότι το

ομόλογο έχει ακριβύνει κατά 5% από την ημερομηνία έκδοσης ή έχει χάσει αξία

κατά 1,3%.

5 Καθημερινά ο Τύπος δημοσιεύει τις τιμές των ομολόγων. Δίπλα τους

αναφέρεται η σημερινή τιμή τους (με τον τρόπο που προαναφέρθηκε), η διάρκεια

του τίτλου, η ημερομηνία λήξης του, το επιτόκιο που προσφέρει, καθώς και τα

διακριτικά ελληνικά ή αγγλικά που δείχνουν αν ο τίτλος έχει σταθερό επικόκιο

(Fixed) ή κυμαινόμενο (FRN).

ΠΩΣ ΚΕΡΔΙΖΕΙ


Το κυμαινόμενο επιτόκιο των ομολόγων του Δημοσίου προκύπτει από το επιτόκιο

των εντόκων γραμματίων του Δημοσίου διάρκειας 12 μηνών που εκδίδονται κάθε

Σεπτέμβριο από το κράτος. Στο ποσοστό αυτό προστίθεται ή αφαιρείται σε κάθε

έκδοση μία ή δύο ποσοστιαίες μονάδες, ανάλογα με την πορεία του πληθωρισμού

και η απόδοσή του ανάλογα κυμαίνεται.

Ο ιδιώτης επενδυτής έχει δύο τρόπους για να κερδίσει από τα ομόλογα που

αγοράζονται και πωλούνται «δεύτερο χέρι». Πουλώντας (σπάζοντας) τα ομόλογα

στις Τράπεζες αν χρειάζεται ρευστό, μπορεί να αποκομίσει υψηλότερη τιμή από

την ονομαστική αξία του ομολόγου.

Αν από την άλλη ο ιδιώτης αγοράσει ομόλογα, πρέπει να ξέρει, όπως λένε οι

ειδικοί των Τραπεζών, ότι «η υψηλή τιμή αγοράς σχεδόν ισοφαρίζει το

πλεονέκτημα από το υψηλό επιτόκιο. Αν όμως το ομόλογο αργεί να λήξει και ο

ιδιώτης κρατήσει τους τίτλους, τότε όσο περισσότερο και ταχύτερα «πέφτει» ο

πληθωρισμός άλλο τόσο θα «ανεβαίνει» η τιμή των παλαιών ομολόγων.

Για τους λόγους αυτούς «τα παλαιά ομόλογα είναι επενδυτικό εργαλείο, που

αρμόζει σε επενδυτές μακράς πνοής, όπως είναι τα Αμοιβαία Κεφάλαια των οποίων

το χαρτοφυλάκιο είναι γεμάτο από ομόλογα που δεν ρευστοποιούν». Οι ιδιώτες

μπορούν να αγοράσουν τα ομόλογα από Τράπεζες, αλλά σπάνια θα επιτύχουν τις

καλές τιμές που επιτυγχάνουν οι Τράπεζες μεταξύ τους και τα Αμοιβαία Κεφάλαια

που κάνουν αγορές μεγαλύτερες των 500 εκατομμυρίων δραχμών. «Αν μία Τράπεζα

αγοράζει στις 104,7, ο ιδιώτης θα αγοράσει σίγουρα στις 105 και αντίστροφα αν

πρόκειται για πώληση», λένε στελέχη των dealing room.

Όμως οι ιδιώτες μπορούν να αγοράζουν με την τιμή που αγοράζουν οι Τράπεζες,

είτε μέσω της συμμετοχής του σε μερίδια Αμοιβαίων Κεφαλαίων είτε μέσω των

ειδικών τραπεζικών τμημάτων (Private banking) που διαχειρίζονται σε αρκετές

περιπτώσεις και μικρότερα κεφάλαια (π.χ. 10 εκατομμυρίων δραχμών).

Σχόλια
Γράψτε το σχόλιό σας
50 /50
2000 /2000
Όροι Χρήσης. Το site προστατεύεται από reCAPTCHA, ισχύουν Πολιτική Απορρήτου & Όροι Χρήσης της Google.