ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ Συλλάβατε τον Κίσινγκερ

Έχει κι ένα δίκιο ο Πινοτσέτ. Γιατί δηλαδή όλοι κυνηγούν αυτόν κι αφήνουν
ανενόχλητο τον άλλο, τον εγκέφαλο, τον ιδεολόγο των εισβολών και των
πραξικοπημάτων; Γιατί δεν συλλαμβάνουν τον Χένρυ Κίσινγκερ;

Επείγοντα περιστατικά. Ο Πινοτσέτ ψάχνει τριγύρω για τον Κίσινγκερ (του Πλαντύ, από τη «Μοντ»)

«Δαπάνες χωρίς περιορισμό. Δέκα εκατομμύρια δολάρια διαθέσιμα, παραπάνω αν
χρειαστεί. Να μην αναμειχθεί η πρεσβεία.

Βάλτε τους καλύτερους ανθρώπους μας. Κάντε τη χιλιανή οικονομία να
ουρλιάξει!». Αυτές ήταν οι εντολές του Νίξον στη συνάντηση που είχε στις 15
Σεπτεμβρίου του 1970 στον Λευκό Οίκο με τον διευθυντή της CIA Ρίτσαρντ Χελμς
(που τις κατέγραψε σε χειρόγραφο σημείωμά του), τον σύμβουλο Εθνικής Ασφαλείας
Χένρυ Κίσινγκερ και τον Τζων Μίτσελ. Έντεκα μέρες νωρίτερα, ο Σαλβαδόρ
Αλλιέντε είχε κερδίσει τις εκλογές.

Η αμερικανική εκστρατεία εναντίον του Αλλιέντε είχε ξεκινήσει πριν ακόμη την
εκλογή του, με την αποστολή όπλων και χρημάτων σε δεξιές παραστρατιωτικές
οργανώσεις και ακροδεξιούς αξιωματικούς, παραπληροφόρηση μέσω του Τύπου και
άλλες «υπόγειες επιχειρήσεις». Σύμφωνα με έγγραφα των Αρχείων Εθνικής
Ασφαλείας που αποχαρακτηρίστηκαν πρόσφατα, το σχέδιο ήταν να γίνει η Χιλή
ακυβέρνητη, να προκληθεί κοινωνικό χάος και να ακολουθήσει πραξικόπημα. Είναι
αλήθεια ότι ο στρατός άργησε λίγο: όταν όμως έδρασε, ο Ειρηνικός ωκεανός
γέμισε με πτώματα.

Στην αυτοβιογραφία του, ο Κίσινγκερ ισχυρίζεται ότι η αποσταθεροποιητική δράση
της CIA σταμάτησε μετά τη συνεδρίαση της 15ης Οκτωβρίου 1970. Ένα άλλο άκρως
απόρρητο έγγραφο των Αρχείων Εθνικής Ασφαλείας τον διαψεύδει, αφού δείχνει ότι
την ίδια εκείνη μέρα η CIA έλαβε από τον Κίσινγκερ την εξής εντολή:
«Διατηρήστε την πίεση σε όλα τα αδύνατα σημεία του Αλλιέντε μέχρι νεωτέρας!».
Την επομένη, ο υποδιευθυντής σχεδιασμού της CIA Θωμάς Καραμεσσήνης υπενθύμιζε
με τηλεγράφημά του στον σταθμάρχη του Σαντιάγο: «Σταθερός παραμένει ο στόχος
μας να ανατραπεί ο Αλλιέντε με πραξικόπημα. Θα συνεχίσουμε να ασκούμε τη
μεγαλύτερη δυνατή πίεση σ’ αυτή την κατεύθυνση χρησιμοποιώντας κάθε μέσο.
Είναι επιτακτικό αυτές οι ενέργειες να γίνουν υπογείως και με απόλυτη
ασφάλεια, ώστε η κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών και ο αμερικανικός δάκτυλος
να παραμένουν καλά κρυμμένα». Ο Κίσινγκερ δεν μάτωσε, βέβαια, τα χέρια του στη
Χιλή. Όπως δεν τα μάτωσε στο Ανατολικό Τιμόρ, όπου τα στρατεύματα της
Ινδονησίας εισέβαλαν κατά σύμπτωση την επομένη της επίσκεψης του ίδιου και του
Τζέραλντ Φορντ. Σύμπτωση και στην Κύπρο: η τουρκική εισβολή έγινε την επομένη
της δήλωσης του Κίσινγκερ ότι η τουρκοκυπριακή κοινότητα «χρειάζεται
μεγαλύτερη αυτονομία». Ανάλογες συμπτώσεις παρατηρήθηκαν στην Καμπότζη, την
Αγκόλα, το Μπαγκλαντές. Πουθενά δεν αναμείχθηκε ευθέως ο Κίσινγκερ. Μήπως όμως
κι ο Πινοτσέτ έσφαξε κανέναν με τα χέρια του; Τον περασμένο Νοέμβριο, ο Τόνυ
Μπλαιρ δέχθηκε τον Κίσινγκερ στην Ντάουνινγκ Στρητ και ­ όπως δήλωσε
εκπρόσωπος του Βρετανού πρωθυπουργού ­ κουβέντιασαν επί μισή ώρα για ένα ευρύ
φάσμα διεθνών θεμάτων. «Είμαστε φίλοι», εξήγησε αργότερα ο Μπλαιρ. Ό,τι
ακριβώς είπε πριν από λίγο καιρό και η Θάτσερ για το τσάι με τον Πινοτσέτ…