ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ Κέρδισα;

ΠΑΛΙΑ ήταν ο παντογνώστης. Ο φωτεινός το παιχνίδι που σου έβαζε μια ερώτηση
και αν απαντούσες σωστά άναβε το λαμπάκι. Τώρα, είναι ο δημοσιογράφος. Δεν
ανάβει λαμπάκι. Απλώς, πρέπει να δώσει την απάντηση. Τη σωστή, γιατί
ελέγχεται. Ελέγχεται αυστηρά. Σου λέει λοιπόν ο άλλος δεν μπορεί, αυτός θα
ξέρει. Θα τα ξέρει όλα και θα μπορεί να μας πληροφορήσει σχετικά. Και έρχεται
η ερώτηση, η μία μετά την άλλη, άσχετη η μία από την άλλη, η μία κόντρα στην
άλλη. Καλά και γιατί τον έβγαλε αυτόν από την κυβέρνηση; Ο άλλος δεν ήταν στην
επιτροπή; Πώς το έλεγε αυτό προχθές στη Βουλή για τα ακίνητα; Φεύγει ο
προπονητής της ΑΕΚ ή δεν φεύγει. Έλα, εσύ θα ξέρεις! Μα δεν είμαι ΑΕΚ. Ναι,
αλλά είσαι δημοσιογράφος. Σωστά. Άντε να μαντέψω. Μένει. Μένει; Ώσπου να
φύγει, εννοώ. Τι λέγατε χθες για τον καιρό; Καλό καιρό. Και το Σαββατοκύριακο;
Να μην το ξέρει η ΕΜΥ αυτό; Κι εσείς; Άντε κι εμείς. Όλα τα ξέρετε εσείς.
Γιατί δεν μας τα λέτε, αφού τα ξέρετε όλα; Για πες, για πες, παίρνει η Ρούλα
την πρωινή ζώνη; Μα ούτε εκείνη ξέρει, πώς να ξέρω εγώ; Δεν θέλεις να μας
πεις. Γιατί να μη θέλω, εγώ θα χάσω την πρωινή ζώνη; Τους πείθω; Δεν τους
πείθω. Με κοιτάνε με εκείνο το φοβερό βλέμμα, κρυφό γέλιο, «σε μας τώρα;» ύφος
και επανέρχονται. Καλά, δεν θέλεις να μας πεις. Φτηναίνουν τα αυτοκίνητα, ε;
Φτηναίνουν; ρωτάω εγώ. Εσείς το γράφατε. Ναι, ναι σωστά, δεν το είπα μη πέσουν
όλοι στις αγορές (λέω). Αααα, είδες, ξέρεις. Μπας και ξέρω; (ρωτάω τον εαυτό
μου). Αυτό θα μας το πεις. Ποιο; Τόσα ακούσαμε, πες μας την αλήθεια. Γιατί
χώρισε ο Γκλέτσος; Θα υπήρχαν λόγοι. Πάντα υπάρχουν λόγοι. Α, αυτό ξανά πες
το. Το ξαναλέω. Και μετά; Κέρδισα;













