ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Καραμανλής

Ο ΛΟΓΟΣ στους αναγνώστες: Ο Αύγουστος Εμπειρίκος, Κιμώλου 9, Αθήνα,
γράφει: «Αναφέρομαι σε άρθρο σας για τον Καραμανλή και παρακαλώ να
δημοσιεύσετε και τη δική μου άποψη. Σημειώνω δε ότι ανήκω στην Κεντροαριστερά
και ουδέποτε τον ψήφισα. Του καταλογίζετε για τη μετεμφυλιακή περίοδο
1955-1963 ότι δημιούργησε το αστυνομικό κράτος με τα γνωστά επακόλουθα. Το
αστυνομικό κράτος όμως προϋπήρχε και ο Καραμανλής το συνέχισε. Εδώ πρέπει να
λάβουμε υπόψη το έντονα αντικομμουνιστικό περιβάλλον, με επικεφαλής τα
Ανάκτορα, μέσα στο οποίο ήταν υποχρεωμένος να κινηθεί και στο οποίο πρέπει να
προστεθεί το αντικομμουνιστικό μένος σημαινόντων στελεχών της ΕΡΕ και το
παρακράτος ­ από πού αντλούσε τη δύναμή του; Για να επιχειρήσει δε μια
μεταβολή στο υφιστάμενο καθεστώς έπρεπε να ξηλώσει διάφορα όργανα που κατείχαν
θέσεις κλειδιά και να διαλύσει το παρακράτος. Στην περίπτωση όμως αυτή
κινδύνευε να καταργηθεί από τα Ανάκτορα και τον ξένο παράγοντα που τον
επέβαλαν, με άγνωστα επακόλουθα. Πιστεύω λοιπόν ότι πρέπει να του
αναγνωρισθούν ορισμένα ελαφρυντικά.

Καταλογίζετε επίσης σ’ αυτόν ότι κατέστρεψε την Αθήνα, εννοώντας προφανώς την
άναρχη οικοδόμησή της κ.ά. Ασφαλώς έγιναν πολλά και σοβαρά λάθη ­ έλλειψη
ελεύθερων χώρων, πράσινου, γκαράζ στις πολυκατοικίες κ.ά. Στην περίπτωση δε
αυτή πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι με την ανέγερση πολυκατοικιών βρήκε φτηνή
στέγη, κυρίως ο κοσμάκης που ερχόταν κατά καραβάνια από τις επαρχίες.

Για τα εκλογικά συστήματα κ.λπ. είναι σωστά αυτά που του καταλογίζετε. Για τη
δολοφονία του Λαμπράκη φέρει ασφαλώς τη γενική ευθύνη ως πρωθυπουργός.

Την περίοδο όμως εκείνη έγιναν και καλά για τον τόπο, τα οποία πρέπει να
αναγνωρισθούν στον Καραμανλή, όπως πολλά έργα για την ανάπτυξη του τουρισμού,
η έναρξη της εκβιομηχάνισης της χώρας, η συμφωνία σύνδεσης Ελλάδος – ΕΟΚ κ.ά.
Υπήρχε επίσης οικονομική σταθερότητα.

Για την μετά το 1974 περίοδο όσα αναφέρετε (κατάργηση βασιλείας, είσοδος της
Ελλάδος στην ΕΟΚ κ.ά.) είναι απόλυτα σωστά και νομίζω ότι πρέπει να συμφωνεί
κάθε καλής πίστεως άτομο.

Με την ευκαιρία, θεωρώ καθήκον μου να κάνω μνεία και δύο άλλων πολιτικών
προσωπικοτήτων, που άφησαν βαθιά τα ίχνη τους στο πέρασμά τους: Τον Γεώργιο
Παπανδρέου, τον ηγέτη του ανένδοτου (1961-63), που καθιέρωσε τη δωρεάν παιδεία
και τον Ανδρέα Παπανδρέου, που γκρέμισε το κάστρο της Δεξιάς και κατά την
πρώτη περίοδο της πρωθυπουργίας του (1981-85) εφάρμοσε μια πρωτόγνωρη για την
Ελλάδα κοινωνική πολιτική. Και πιστεύω ότι αν δεν μεσολαβούσε η βαριά αρρώστια
του, θα είμαστε καλύτερα σήμερα».

Ο Μιχ. Σταφυλάς, Χατζοπούλου 49, Καλλιθέα, γράφει: «Ο Άγγλος
Κρις Γούντχαους, σε συνέντευξή του στα “ΝΕΑ”, αυτοδιαφημιζόμενος και ως
Έλληνας δια πλαγίας οδού, ανάμεσα στα άλλα είπε ότι η επταετία “έκανε
μεγαλύτερες καταστροφές στην Ελλάδα απ’ ό,τι και ο Βελουχιώτης”. Επειδή είναι
γνωστός ο βίος και η πολιτεία του κ. Άγγλου, ας σταματήσει επιτέλους τα
παραμύθια κατά ενός Έλληνα, που στα δύσκολα χρόνια της Κατοχής μάς έκανε
περήφανους με τον πατριωτικό αγώνα που ξεκίνησε. Φαίνεται πως ποτέ δεν του
συγχώρεσαν το γεγονός πως έγκαιρα και έγκυρα αποκάλυψε το ρόλο των Άγγλων, στα
χρόνια της ξενικής κατοχής. Το τι πρόσφερε στην Ελλάδα ο κύριος αυτός μάς
είναι γνωστό και δεν χρειάζεται ο λαός μας να διαβάζει παραμύθια».