30 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΚΡΥΣΤΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ

ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: 18-2-1966 στα Ελληνικά Ευβοίας

ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ: Παντρεμένος με την Ελένη Σίνα. Έχει αποκτήσει
δύο αγόρια (τον Χαράλαμπο 4 ετών και τον Λευτέρη 5 μηνών)

ΣΤΗΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ ΥΠΗΡΕΤΕΙ: Από το έτος 1988

ΝΟΣΤΑΛΓΕΙ: Τα μαθητικά χρόνια

ΔΙΑΒΑΖΕΙ: Περιοδικό, ημερήσιο Τύπο και βιβλία κοινωνικού περιεχομένου

ΔΙΑΣΚΕΔΑΖΕΙ: Με καλή ελληνική μουσική

ΘΕΩΡΕΙ ΚΑΘΗΚΟΝ: Να κάνει σωστά τη δουλειά του

ΜΕΤΑΝΙΩΝΕΙ: Για όσα πιστεύει ότι δεν έπρεπε να πράξει

ΘΥΜΩΝΕΙ: Με τις αδικίες εις βάρος των αδυνάτων

ΠΙΣΤΕΥΕΙ: Στον Θεό, στη Δικαιοσύνη και στους ανθρώπους με αγαθά αισθήματα

Δύο ρόλοι για τον ίδιο πρωταγωνιστή: όμηρος του Ματέι, σωτήρας της Σοφίας
Καλπέρη. Ο αστυφύλακας Αθανάσιος Κρυσταλόγιαννης είναι η «άλλη όψη», η
επιθυμητή, του Έλληνα αστυνομικού. Δηλώνει ότι φοβήθηκε περισσότερο στην
περίπτωση της 30χρονης μητέρας, που απειλούσε να πέσει στο κενό, παρά όταν
ήταν όμηρος στα χέρια του Ελληνορουμάνου κακοποιού. Θεωρεί ανταμοιβή του την
«έκφραση ικανοποίησης στο πρόσωπο των άλλων» και δεν πιστεύει ότι είναι ήρωας.
Απλώς κάνει το καθήκον του.

ΕΡ.: Επικίνδυνες αποστολές;

ΑΠ.: Το σύνολο σχεδόν της ζωής ενός αστυνομικού.

ΕΡ.: Υποχρέωση ή εθελοντική προσφορά;

ΑΠ.: Υποχρέωση η προσφορά στο κοινωνικό σύνολο, όχι μόνο από καθήκον.

ΕΡ.: Αστυφύλακας στην επαρχία σημαίνει…

ΑΠ.: 24ωρη εργασία και απόκτηση εμπειρίας γύρω από όλα τα θέματα που
απασχολούν την ΕΛ.ΑΣ. λόγω έλλειψης προσωπικού και ειδικών υπηρεσιών.

ΕΡ.: Σορίν και Καλπέρη: η αγωνία η ίδια;

ΑΠ.: Ίσως περισσότερη στη δεύτερη, γιατί κινδύνευε άλλος και όχι εγώ.

ΕΡ.: Πότε φοβήθηκες περισσότερο;

ΑΠ.: Στην περίπτωση της Καλπέρη. Η ζωή κάποιου άλλου εξαρτιόταν από μένα.

ΕΡ.: Και η δημοσιότητα;

ΑΠ.: Αναγκαία για να παραδειγματίζει προς μίμηση ή προς αποφυγήν.

ΕΡ.: Και οι άλλοι συνάδελφοι;

ΑΠ.: Αισθάνονται το ίδιο μ’ εμένα.

ΕΡ.: Αστυνομικός για όλες τις υποθέσεις;

ΑΠ.: Ναι, εφ’ όσον χρειάζεται.

ΕΡ.: Και η οικογένειά σου;

ΑΠ.: Στέκεται δίπλα μου.

ΕΡ.: Ποια είναι η ανταμοιβή σου;

ΑΠ.: Η έκφραση ικανοποίησης στο πρόσωπο των άλλων.

ΕΡ.: Τι λες για τις περιπτώσεις διαφθοράς στο Σώμα;

ΑΠ.: Ελάχιστες και προσωπικές. Τις χαρακτηρίζει δυστυχώς όμως το κοινωνικό
σύνολο με την παροιμία «τα ποντίκια έφαγαν το τυρί και όχι ο ποντικός».

ΕΡ.: Νιώθεις ήρωας;

ΑΠ.: Όχι. Νιώθω ότι έκανα, κάνω και θα κάνω το καθήκον μου.

ΕΡ.: Πρέπει να προβάλλεται ο αστυνομικός;

ΑΠ.: Έχουμε φθάσει στο σημείο να προβάλλονται και να επαινούνται πράξεις που
συμπεριλαμβάνονται στα καθήκοντα και τις υποχρεώσεις ενός εκάστου.

ΕΡ.: Ο κίνδυνος είναι πρόκληση για σένα;

ΑΠ.: Ο κίνδυνος είναι συνυφασμένος με τη ζωή τού αστυνομικού.

ΕΡ.: «Επιχείρηση» που θα ήθελες να έχεις πάρει μέρος;

ΑΠ.: Με τη Λιάνα Κανέλλη στη Ρουάντα για τη διάσωση των λιμοκτονούντων παιδιών.

ΕΡ.: Σωστός αστυνομικός σημαίνει;

ΑΠ.: Πιστός στο καθήκον και τους νόμους, ηθικός, δίκαιος, έντιμος, αγωνιστής
και καλός οικογενειάρχης.

ΕΡ.: Και η εκπαίδευση;

ΑΠ.: Πρέπει να είναι όχι μόνο μέλημα της Πολιτείας, αλλά και προσωπικό.

ΕΡ.: Υπάρχει αναγνώριση από την υπηρεσία;

ΑΠ.: Περισσότερο μετράει η αναγνώριση της προσφοράς από το κοινωνικό σύνολο.

ΕΡ.: Ποιο είναι το πρότυπό σου;

ΑΠ.: Ο ήρωας της καθημερινής ζωής και του μεροκάματου.

ΕΡ.: Αν γινόσουν Αρχηγός της ΕΛ.ΑΣ. για μία ημέρα τι θα άλλαζες;

ΑΠ.: Θα ήθελα να αλλάξω, εάν μπορούσα, το δυσμενές κλίμα εις βάρος της ΕΛ.ΑΣ.

ΕΡ.: Συνδικαλισμός στην ΕΛ.ΑΣ. Λειτουργεί σωστά;

ΑΠ.: Αν και στα πρώτα του βήματα, νομίζω πως ναι.

ΕΡ.: Υστερεί ο Έλληνας σε σχέση με τους ξένους συναδέλφους του;

ΑΠ.: Σε κάποια σημεία.

ΕΡ.: Σε ποια σημεία ακριβώς;

ΑΠ.: Στην υλικοτεχνική υποδομή και τις συνθήκες εργασίας, αμοιβής και νομικής κάλυψης.

ΕΡ.: Υπερτερεί σε κάποια;

ΑΠ.: Στον πλούσιο συναισθηματικό του κόσμο, δεν είναι απρόσωπος (ρομπότ) και
είναι ευρηματικός.

ΕΡ.: Μπορεί η ΕΛ.ΑΣ. να αλλάξει πρόσωπο;

ΑΠ.: Αυτό που μπορεί να αλλάξει είναι να μη βλέπουν κάποιοι την ΕΛ.ΑΣ. μέσα
από παραμορφωτικό καθρέφτη.

ΕΡ.: Αν σε καλούσε ο Αρχηγός τι θα του έλεγες;

ΑΠ.: Θα του ευχόμουν καλή επιτυχία στο δύσκολο έργο του.

ΕΡ.: Τι λες για τον Σορίν Ματέι τώρα που είναι νεκρός;

ΑΠ.: Λυπήθηκα για τον θάνατό του αν και αυτός ήταν σίγουρος για το τέλος του
δρόμου που είχε διαλέξει. Η λύπη μου όμως είναι πολύ μεγαλύτερη για την
αδικοχαμένη και αθώα Αμαλία Γκινάκη.