ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Ανακύκλωση

Ο ΛΟΓΟΣ στους αναγνώστες. Ο ΓΙΑΝΝΗΣ Μίτσελλ, Προύσης 61, Αθήνα, γράφει:

«Το θέμα που θα ήθελα να επισημάνω δεν αφορά τα εκατομμύρια τουριστών, ούτε τα
εκατομμύρια συναλλάγματος που η χώρα μας εισπράττει, αλλά κάτι ίσως πιο
σημαντικό. Και αυτό είναι το περιβάλλον και ειδικά τα πλαστικά μπουκάλια
εμφιαλωμένου νερού που καταναλώνονται ετησίως στη χώρα μας, ειδικότερα κατά
τους μήνες Μάιο-Σεπτέμβριο. Αν σκεφθούμε π.χ. ότι κάθε χρόνο έρχονται στην
Ελλάδα 10 εκατομμύρια τουρίστες, είναι δυνατόν ο καθένας να μην καταναλώνει 2
μπουκάλια τουλάχιστον ημερησίως; Ο μέσος όρος διακοπών των είναι περίπου 10
ημέρες, οπότε έχουμε 10 ημέρες Χ 2 μπουκάλια Χ 10 εκατομμύρια = 200
εκατομμύρια μπουκάλια. Τι γίνονται αυτά όταν αδειάζουν; Πετούνται στους κάδους
μαζί με όλα τα παντός είδους σκουπίδια. Και τώρα έρχομαι στο θέμα που ήθελα να
θίξω: Τα μπουκάλια αυτά μαζί με τα σκουπίδια μεταφέρονται με τα
απορριμματοφόρα των δήμων στις χωματερές και εκεί θάβονται. Όλοι γνωρίζουμε,
και περισσότερο οι αρμόδιοι του υπουργείου, οι δήμαρχοι και κοινοτάρχες, ότι
το πλαστικό μπουκάλι όπως και κάθε πλαστικό υλικό δεν αλλοιούται, έστω και αν
περάσουν πάρα πολλά χρόνια, μέσα στο χώμα.

Και ερωτώ τους αρμοδίους: Γιατί αυτό το απαράδεκτο χάλι; Γιατί να είναι γεμάτη
η χώρα μας από πλαστικά κάθε είδους, σκορπισμένα πολλές φορές στους δρόμους,
στις παραλίες κ.λπ. και ειδικότερα στα επίκεντρα σημεία των θερέτρων; Δεν
μπορεί η πολιτεία να τοποθετήσει ειδικούς κάδους όπως έχουν στο εξωτερικό για
να ρίχνονται μέσα τα κάθε είδους πλαστικά τα οποία εν συνεχεία να μεταφέρονται
για ανακύκλωση; Το κόστος θα είναι λιγότερο με την ανακύκλωση παρά με την
αγορά πρώτης ύλης πλαστικού.

Θα μου πείτε ότι ο Νεοέλληνας είναι ευκολότερο να πετάξει τα πλαστικά μαζί με
τα σκουπίδια, παρά να τα ρίχνει στον ειδικό κάδο. Είμαι βέβαιος ότι όταν
υπάρχουν ειδικοί κάδοι, δηλαδή ένας για κάθε είδους πλαστικό, ένας για
σκουπίδια μόνο και ένας για γυαλιά, τότε ο πολίτης θα πετάξει ξεχωριστά τα
πλαστικά από τα υπόλοιπα.

Οι εν λόγω κάδοι θα πρέπει να τοποθετούνται στις γειτονιές καθώς και στα
σημεία που συχνάζουν οι τουρίστες αλλά και οι ντόπιοι, διότι εκείνοι που
κάνουν τη ζημιά είναι οι ντόπιοι. Οι οποίοι μπορεί στο σπίτι τους να είναι
καθαροί, όταν όμως βρεθούν έξω από αυτό, δηλαδή στην ύπαιθρο, στο βουνό ή στην
παραλία, εκεί, αφού διασκεδάσουν, φεύγουν, αφήνοντας πίσω ό,τι φανταστεί κανείς».