30 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΠΑΠΑΤΩΛΗΣ

ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: 21 Ιανουαρίου 1954 στον Πειραιά.

ΣΠΟΥΔΕΣ: Απόφοιτος ΤΕΦΑΑ.

ΙΔΕΟΛΟΓΙΑ: Να μη μας διαφεύγει η ουσία της ζωής.

ΤΡΟΠΟΣ ΖΩΗΣ: Ο αθλητισμός.

ΔΕΝ ΞΕΧΝΑ: Την ιστορία.

ΑΓΑΠΑ: Τα παιδιά του.

ΑΠΕΧΘΑΝΕΤΑΙ: Τα λαμόγια.

ΙΝΔΑΛΜΑ: Κάθε αυθεντικός άνθρωπος.

ΑΓΑΠΗΜΕΝΟΣ ΤΟΠΟΣ: Κρήτη.

ΜΟΥΣΙΚΗ: Μπλουζ.

ΒΙΒΛΙΟ: Το πρωτοποριακό.

Το όνομα του Οδυσσέα Παπατώλη είναι ίσως από τα πιο συζητημένα για
προπονητή που δεν ανήκει στα δύο πιο μαζικά ομαδικά αθλήματα στην Ελλάδα. Σε
λιγότερο από δύο χρόνια παρουσίας στη νευραλγική θέση του εθνικού προπονητή
στίβου ο άλλοτε ταλαντούχος άλτης ύψους του Εθνικού Πειραιά (2.17 σε ηλικία 19
ετών, το 1973) και μετέπειτα προπονητής με συμβολή στις επιτυχίες Παπακώστα
και Μπακογιάννη, έπεισε ότι είναι άξιος εμπιστοσύνης. Οι απαντήσεις του σε
ακανθώδη θέματα του στίβου δείχνουν γνώση και τόλμη.

ΕΡ.: Εθνικός προπονητής στίβου για άλλη μια περίοδο, τι σημαίνει;

ΑΠ.: Δύο δύσκολες χρονιές με δύο Παγκόσμια Πρωταθλήματα και μία Ολυμπιάδα.

ΕΡ.: Οι επιτυχίες των αθλητών στηρίζουν τη θέση;

ΑΠ.: Το όλο καλό κλίμα.

ΕΡ.: Οι κίνδυνοι που παραμονεύουν;

ΑΠ.: Εξωαθλητικοί παράγοντες.

ΕΡ.: Η σημερινή προπονητική ιεραρχία καλύπτει τις απαιτήσεις του πρωταθλητισμού;

ΑΠ.: Κατά μεγάλο ποσοστό ναι.

ΕΡ.: Υπάρχουν σκέψεις για κατηγοριοποίηση προπονητών;

ΑΠ.: Είναι μοιραίο εφόσον υπάρχουν κατηγορίες αθλητών.

ΕΡ.: Ποια τα κριτήρια για αξιολόγηση των προπονητών;

ΑΠ.: Επιτυχίες, εργατικότητα, διάρκεια και όχι μόνον.

ΕΡ.: Ο ελληνικός στίβος βρίσκεται στο κορυφαίο σημείο της μεταπολεμικής
ιστορίας του;

ΑΠ.: Είναι ολοφάνερο.

ΕΡ.: Οι λόγοι της «έκρηξης» στη δεκαετία του ’90;

ΑΠ.: Συγκυρίες ταλέντων, αύξηση κινήτρων, εξοικείωση με τις μεγάλες επιτυχίες
μετά τη Βαρκελώνη.

ΕΡ.: Πώς θα ανεβεί ψηλότερα;

ΑΠ.: Αρκεί ως στόχος η διατήρηση σ’ αυτά τα επίπεδα.

ΕΡ.: Υπάρχει κίνδυνος επιστροφής σε μέρες «ισχνών αγελάδων»;

ΑΠ.: Ο μεγαλύτερος κίνδυνος είναι ο εφησυχασμός.

ΕΡ.: Ο παγκόσμιος στίβος ευάλωτος στη χρήση απαγορευμένων ουσιών;

ΑΠ.: Η κατάσταση είναι ελεγχόμενη.

ΕΡ.: Επαρκές το ισχύον σύστημα αντιντόπινγκ ελέγχου;

ΑΠ.: Υπάρχει συνεχής πρόοδος σε βούληση και τεχνολογία.

ΕΡ.: Ο ΣΕΓΑΣ λαμβάνει τα απαραίτητα μέτρα;

ΑΠ.: Εφαρμόζει τη γραμμή IAAF και ΔΟΕ.

ΕΡ.: Ο ξαφνικός θάνατος της Φλόρενς Γκρίφιθ «ενοχοποιεί» τον σύγχρονο πρωταθλητισμό;

ΑΠ.: Δεν στοιχειοθετείται ενοχή.

ΕΡ.: Οι μεγάλες επιδόσεις προϋποθέτουν χρήση αναβολικών;

ΑΠ.: Πρωταρχικό στοιχείο το ταλέντο.

ΕΡ.: Ο σύγχρονος αθλητισμός μπορεί να χαρακτηριστεί «βρώμικος» λόγω των
χημικών βοηθημάτων;

ΑΠ.: Ο αθλητισμός παραμένει καθαρός και ωραίος, παρά τις κάποιες ατέλειες.

ΕΡ.: Υπάρχει τρόπος απαλλαγής από τις απαγορευμένες ουσίες;

ΑΠ.: Παρεκκλίσεις από τους κανόνες πάντα θα υπάρχουν.

ΕΡ.: Δικαιολογείται τυχόν απόφαση διαγραφής των μέχρι τώρα ρεκόρ για νέα αρχή;

ΑΠ.: Τραγελαφική σκέψη ανθρώπων που δεν αγαπούν τον αθλητισμό.

ΕΡ.: Η Ελλάδα δημιουργεί «σχολές» σπριντ, αλμάτων και ακοντισμού;

ΑΠ.: Προσπαθεί απλά να αξιοποιήσει τα ταλέντα σε όποιο αγώνισμα παρουσιάζονται.

ΕΡ.: Τι απέγιναν οι άλλοτε εξάρσεις σε 400 μ. εμπόδια ανδρών, επί κοντώ
ανδρών, ακοντισμό γυναικών;

ΑΠ.: Δεν υπήρξαν ανάλογα ταλέντα για τη διαδοχή.

ΕΡ.: Πού οφείλεται η μετριότητα στις μεγάλες αποστάσεις και η αδυναμία
διάκρισης στον ελληνικότατο Μαραθώνιο;

ΑΠ.: Προφανώς ο συγκεκριμένος τομέας έχει μείνει πίσω τεχνικά.

ΕΡ.: Πώς θα αποκτήσει η Αθήνα τον δικό της Μαραθώνιο υψηλού διεθνούς ενδιαφέροντος;

ΑΠ.: Όταν συνειδητοποιήσουμε πόσο μετράει ο Μαραθώνιος στην κλασική διαδρομή.

ΕΡ.: Γιατί έμεινε μέχρι τώρα αναξιοποίητη αυτή η κληρονομιά;

ΑΠ.: Η αδυναμία σωστής εκτίμησης της δυναμικής του αγώνα τα λέει όλα.

ΕΡ.: Μπορούσε να προσελκύσει μεγαλύτερο κοινό το «Αθήνα ’97»;

ΑΠ.: Οι πραγματικοί φίλαθλοι ήταν όλοι εκεί.

ΕΡ.: Πώς θα έλθει ο κόσμος στις εσωτερικές διοργανώσεις του στίβου;

ΑΠ.: Με σωστότερη προβολή.

ΕΡ.: Οι χορηγοί;

ΑΠ.: Όσο ανέρχεται το πρεστίζ του στίβου θα γίνονται περισσότεροι.

ΕΡ.: Μπορεί να «γεφυρωθεί» το χάσμα στις σχέσεις ΣΕΓΑΣ – Πανελληνίου Γ.Σ.;

ΑΠ.: Με αγάπη στον στίβο, ναι.