ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Κατά Σημίτη

Ο ΛΟΓΟΣ στους αναγνώστες Ο Κ. Παπανδρέου, Φαρές Πατρών, γράφει:

«Από την αντιπολίτευση αλλά και από το ΠΑΣΟΚ έσπευσαν να διαστρεβλώσουν την
αλήθεια: είπαν πως το αποτέλεσμα των δημοτικών εκλογών είναι ένα μήνυμα προς
την οικονομική πολιτική της κυβέρνησης Σημίτη.

Δεν είναι μήνυμα, κύριοι. Είναι αποδοκιμασία στην αποπαπανδρεοποίηση του
ΠΑΣΟΚ, την οποία μεθοδεύουν ο ίδιος ο Σημίτης και τα διαπλεκόμενα συμφέροντα
που τον βοήθησαν στην αναρρίχηση στην εξουσία. Αλλά οι εντός του ΠΑΣΟΚ
ένθερμοι υποστηρικτές του Σημίτη οφείλουν να ομολογήσουν ότι χάρις στην
παρουσία και μόνο του Ανδρέα Παπανδρέου έβγαζε δημάρχους το ΠΑΣΟΚ χωρίς να
χρειαστεί να κάνουν οι ίδιοι, αλλά και οι υποψήφιοι δήμαρχοι την παραμικρή προσπάθεια.

Έχω, όμως, την περιέργεια να δω, κι εξαιτίας της αποπαπανδρεοποίησης που
συντελείται, αν ο Γιωργάκης Παπανδρέου πάει στο Α’ Νεκροταφείο να ρωτήσει τον
πατέρα του αν έμαθε κι αυτά τα νέα…».

Ο Δημ. Πολύζος, Καραϊσκάκη 24, Άγιοι Ανάργυροι, γράφει:

«Στα τραγικά γεγονότα της 23.09.1998 στην οδό Νιόβης θα αναφερθώ. Λίγα λόγια
μόνο: στα δελτία ειδήσεων των αχαρακτήριστων ιδιωτικών καναλιών είδαμε πράματα
και θάματα. Στον απόηχο, λοιπόν, των τραγικών γεγονότων σε μια εκπομπή του
Σκάι (δελτίο ειδήσεων) παρουσιάστηκε ο Ν. Βαγγελάτος με τ’ όνομα στην πόρτα
της οθόνης και στα παραθύρια, δεξιά και αριστερά ο διάσημος κ. Ν. Μαστοράκης
και κάποιος κ. Αποστολόπουλος, αστυνομικός διευθυντής. Μιλώντας, λοιπόν, ο κ.
Ν. Μαστοράκης “… καλησπέρα Νίκο μου… ” στον Βαγγελάτο “…, αξίζεις το
βραβείο Πούλιτζερ… ” και άλλα βραχνά μπλα μπλα.

Σεμνός ο Βαγγελάτος ψέλλισε κάτι, έδειξε φανερή ικανοποίηση για την αναγνώριση
του θριάμβου του και… ελπίζει στο Πούλιτζερ επειδή σε ανοιχτή γραμμή μίλησε
με κάποιο δυστυχισμένο Ρουμάνο (;) κακοποιό.

Βέβαια, βραβείο Πούλιτζερ ο κ. Βαγγελάτος μάλλον δεν θα πάρει. Το άδικο
κυριαρχεί σ’ αυτή τη ζωή. Όπως δεν το πήρε και ο κ. Ν. Μαστοράκης για κείνη
την φοβερή επιτυχία του 1973 μετά τα γεγονότα του Πολυτεχνείου. Ωστόσο, μη
στεναχωριέται ο κ. Βαγγελάτος. Αυτός, επαξίως, κέρδισε το “Μέγα Ελληνικό
Βραβείο της Μαγκιάς” όταν υπηρετώντας, σύμφωνα με τους Νόμους και το Σύνταγμα,
τη θητεία του στον Στρατό φόραγε τα καλά του, έβαζε την μπριγιαντίνη του και
συνέχιζε να ενημερώνει τον ελληνικό λαό, να κρίνει τους υπουργούς, να
κριτικάρει τις αντιδράσεις της κυβέρνησης στις τουρκικές προκλήσεις, να
υπερασπίζεται τις απατημένες γκόμενες και γενικώς τους αδυνάτους του Σκάι. Και
η κονόμα – κονόμα. Στα σύνορα, βέβαια, υπηρετούσαν άλλα Ελληνόπουλα που δεν
ήταν «μάνας γιοι» σαν τον Βαγγελάτο. Είχαν μάνα Αγραφιώτισσα,
Καρπενησιώτισσα… Επιμύθιο: Το ξέρω ότι ο κύριος λέγεται Ευαγγελάτος. Τον
λέω, όμως, Βαγγελάτο, γιατί το Βαγγελάτος έχει, πώς να το πούμε, βάθος…
Είναι αντάξιο του βραβείου που κατέχει».