ΡΙΠΕΣ Εκδίκηση;

ΑΝ είναι ποτέ δυνατόν ο «νέος άνεμος» στην Εκκλησία της Ελλάδος να φυσά…
ΜΕ την εμμονή της Ιεραρχίας στην προ 15ετίας και πλέον απόφασή της για
την αποστέρηση εν είδει τιμωρίας των ευχολογίων της ταφής…
ΣΕ όσους εν ζωή υπέπεσαν στην ανίερη τάχα πράξη να τελέσουν
πολιτικό γάμο.
ΚΑΙ αν είναι δυνατόν η «φιλανθρωπία» της Εκκλησίας «κατ’ οικονομίαν»
και αυτή να επαφίεται στη διακριτική ευχέρεια κάθε μητροπολίτη…
ΑΛΛΟΣ μεν ν’ αποφασίζει μεγαλόψυχα…. πως ο αποθανών μπορεί να
ταφεί με το νεκρώσιμο τελετουργικό…
ΚΑΙ άλλος να αποστρέφει μετά βδελυγμίας το πρόσωπό του από τον εκδημήσαντα.
ΚΑΙ πώς, άραγε, θα κρίνεται αν κάποιος είναι άξιος ή μη θρησκευτικής ταφής…
ΑΦΟΥ κριτήρια δημοσίως τουλάχιστον δεν τίθενται;
ΑΝ ισχύουν όσα χθες ακούστηκαν από ιερωμένους ως «παγία πρακτική»…
Ο ΙΕΡΕΑΣ θα αναφέρει στον μητροπολίτη αν ο εκδημήσας ήταν κατά τα
άλλα… καλός άνθρωπος και εκκλησιαζόταν…
ΚΑΙ ο μητροπολίτης θα αποφαίνεται κατά το δοκούν.
ΑΝ αυτό δεν προϋποθέτει «φακέλωμα» και παρακολούθηση όσων έχουν τελέσει
πολιτικό γάμο…
ΚΑΙ αν συνακόλουθα δεν δημιουργεί ένα ιδιόρρυθμο κλίμα τρομοκρατίας σε
όσους δεν επιθυμούν να τελέσουν θρησκευτικό γάμο…
ΤΟΤΕ ασφαλώς η κοινή λογική δεν έχει θέση σε αυτόν τον κόσμο.
ΔΙΟΤΙ ο πολιτικός γάμος δεν αποτελεί διακήρυξη αθεΐας παρά μόνον σαν
ερμηνεία εκδικητική…
ΟΠΩΣ και ο θρησκευτικός γάμος δεν αποτελεί αμάχητο τεκμήριο πίστης.
ΚΑΤΑ τα άλλα, «η Εκκλησία δέχεται όλους»…













