ΜΑΤΙΕΣ Στην Αυστραλία

ΕΧΩ ΠΟΛΛΟΥΣ φίλους στην Αυστραλία. Τους γνώρισα στη Μελβούρνη και το Σίδνεϊ,
όπου πήγα δύο φορές. Πέρυσι και το 1993. Ωραίοι άνθρωποι! Που δουλεύουν σκληρά
και προκόβουν! Χωρίς να ξεχνάνε την πατρίδα. Αντίθετα, σ’ αυτή την όμορφη και
παράξενη πατρίδα, κατά πώς λέει ο ποιητής, έχουν, συνεχώς, το νου τους. Και σ’
αυτή την πατρίδα ονειρεύονται να γυρίσουν κάποτε…

Όλοι αυτοί οι φίλοι έχουν συμμετοχή στην κοινοτική ζωή, ανήκουν, με τον άλφα ή
βήτα τρόπο, σε ελληνικά κόμματα και δεν τα πάνε καθόλου καλά, εδώ και χρόνια,
με τον Αρχιεπίσκοπο κ. Στυλιανό. Ο οποίος είναι ένας μορφωμένος ­ γράφει και
ποιήματα ­ ιεράρχης, αλλά κατηγορείται, από πολλές πλευρές, για απαράδεκτο αυταρχισμό.

Την προπερασμένη Κυριακή ο κ. Στυλιανός, μιλώντας από τον άμβωνα του
καθεδρικού ναού του Αγίου Ευσταθίου Μελβούρνης, έκανε «άδικη επίθεση κατά
Στεφανόπουλου, Σημίτη και Πάγκαλου». Φυσικά, προκλήθηκαν αντιδράσεις. Ο
«Ελληνικός Κήρυκας» την 22-9-98, στην πρώτη σελίδα του ­ βασικό θέμα ­ έγραψε
με «πηχυαίους τίτλους»: «Οργή και αγανάκτηση του Ελληνισμού κατά της
Αρχιεπισκοπής για τις νέες επιθέσεις κατά του Προέδρου, Πρωθυπουργού και του
ΥΠΕΞ Θ. Πάγκαλου από τον Στυλιανό». Και ο «Ελληνικός Κόσμος», επίσης, στην
πρώτη σελίδα του: «Στυλιανός εναντίον Πάγκαλου, για την αναγνώριση μυστηρίων
των παλαιοημερολογιτών».

Τι είπε ο κ. Στυλιανός; Διαβάζω: «… Ο Αρχιεπίσκοπος υπαινίχθηκε ότι ο
υπουργός Εξωτερικών Θ. Πάγκαλος αναγνώρισε τα μυστήρια των παλαιοημερολογιτών
(“Γνησίων Ορθοδόξων Χριστιανών”) για ψηφοθηρικούς λόγους». «Για να πάρουμε
ψήφους, παίζουμε με την πίστη», τόνισε. «Η πίστη δεν είναι πουκάμισο για να το
βάλουμε και να μπούμε στη Βουλή», συμπλήρωσε.

«Ο Αρχιεπίσκοπος», σημειώνει η εφημερίδα, «άσκησε για το θέμα αυτό κριτική και
στον Πρωθυπουργό Κώστα Σημίτη, ενώ επέκρινε και τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κ.
Στεφανόπουλο για την απόφασή του, πριν μήνες, να δεχθεί τον Αρχιεπίσκοπο των
Γνησίων Ορθοδόξων Χριστιανών». «Για ποια ενότητα μιλάμε, υπογράμμισε, όταν οι
δήθεν Γνήσιοι Ορθόδοξοι είναι 15 κομμάτια». Και κατέληξε: «Εγώ δεν είμαι
διπλωμάτης για να λέω ψέματα».

Λυπηρά, πάντως, όλα αυτά. Και, νομίζω, ότι ο Θ. Πάγκαλος δεν θ’ αφήσει το
πράγμα να περάσει έτσι. Από την άλλη: διακρίνω στις εφημερίδες μια τάση
υπερβολής. Μια διάθεση να χυθεί λάδι στη φωτιά. Πότε θα καταλάβουμε, αλήθεια,
οι Έλληνες ότι οφείλουμε να είμαστε μονοιασμένοι και να κουβεντιάζουμε για τα
προβλήματά μας σε ήπιους τόνους;