ΜΑΤΙΕΣ Ψυχραιμία…

ΑΝΤΙΓΡΑΦΩ ΑΠΟ τη χθεσινή «Καθημερινή»: «”Πάει το παιδί, τελειώνει και όλοι
ασχολούνται με τον δολοφόνο του! Το πραγματικό θύμα το ξέχασαν…”, είπε χθες
η θεία της Αμαλίας Γκινάκη, της 25χρονης κοπέλας, που δίνει απεγνωσμένη μάχη
για τη ζωή, στον Ερυθρό Σταυρό, μετά τον βαρύτατο τραυματισμό της από τον
εγκληματία Ματέι Σορίν…».

Είναι η αλήθεια. Όλες αυτές τις μέρες, ο Ματέι είναι «πρώτο θέμα», σε
τηλεοράσεις, ραδιόφωνα και εφημερίδες. Η κοπελίτσα που χαροπαλεύει, η μητέρα
της που έχει λιώσει από την αγωνία, ο μνηστήρας της που ξαγρυπνά έξω από την
Εντατική, έχουν μείνει στα… αζήτητα! Ουδείς ενδιαφέρεται για το αν υπάρχουν!
Έχουν γίνει είδηση του μονόστηλου ή των 40 τηλεοπτικών δευτερολέπτων!

Ψυχραιμία, κύριοι… Να διερευνηθούν, ασφαλώς, με κάθε λεπτομέρεια, οι
συνθήκες θανάτου του Ελληνορουμάνου κακοποιού. Να γίνουν ανακρίσεις. Να μη
μείνει τίποτα στο σκοτάδι. Γιατί και ο κακοποιός, ο τραυματισμένος, πρέπει να
προστατεύεται από τους γιατρούς, όπως προστατεύεται ένας πολίτης που δεν έχει
πειράξει μυρμήγκι. Αλλά ας μην το παρακάνουμε.

Διαβάζω ολόκληρα κατεβατά για τη μάνα του κακοποιού. Για τα παιδιά που είχε
και έχασε, για τη βεβαιότητά της, την Παρασκευή, ότι «θα φάνε» τον γιο της,
για την αξιοπρεπή στάση της, για το ξέσπασμά της πάνω απ’ τον τάφο, για τις
απειλές της ότι θα αποκαλύψει τον φονιά του Σορίν. Για τη μάνα, όμως, της
Αμαλίας δεν έχω διαβάσει λέξη: Αυτή η μάνα είναι ανύπαρκτη για τους
συναδέλφους μου!

Καταλαβαίνω τον πόνο της μητέρας του Ματέι. Πέθανε ο γιος της. Και, μάλιστα,
κάτω από περίεργες συνθήκες. Καταλαβαίνω, όμως, δύο φορές, τον πόνο της
μητέρας της Αμαλίας. Που καθόταν ήσυχα και καλά στο σπιτάκι της, με τα παιδιά
της και τον γαμπρό της, κουβέντιαζε για το νυφικό και τα κουφέτα του γάμου
και, ξαφνικά, από το τίποτα, χωρίς κανένα λόγο, βρέθηκε στην καρδιά μιας
τραγωδίας. Η κόρη της κομματιάστηκε, από τη χειροβομβίδα του
αδίστακτου δολοφόνου. Ο οποίος, για να γλιτώσει τη σύλληψη και να σώσει
το τομάρι του, καθώς λέει ο λαός, κρατούσε ομήρους τέσσερις αθώους ανθρώπους,
απειλώντας ότι θα τους σκοτώσει! Και ζητούσε, επιπλέον, και μισό
δισεκατομμύριο, για να τους αφήσει ελεύθερους!

Ξαναλέω: ψυχραιμία, κύριοι…