ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Οι Πόντιοι

Ο ΛΟΓΟΣ στους αναγνώστες. Ο Γιώργος Λαμψίδης, Εθν. Αντιστάσεως 234,
Αθήνα, γράφει:

«Πολύς θόρυβος έγινε για το λεξικό του καθηγητή κ. Μπαμπινιώτη, αλλά τη σωστή
“θέση” την καθόρισε ο γηραιός και σπουδαίος γλωσσολόγος Ε. Κριαράς. Αλλά η
αξία του λεξικού “πυροβολήθηκε”, για τις λέξεις Βούλγαροι και Πόντιος.

Είναι ντροπή και όνειδος να χρησιμοποιηθεί η λέξη Πόντιος ως υβριστικό επίθετο
για ένα τμήμα Ελλήνων του Πόντου και του Καυκάσου που άλλαξε ολότελα τη μορφή
της Μακεδονίας. Από πρωτόγονη, καθυστερημένη, με ξύλινα άροτρα, με δουκάνες
και δρεπάνια, με ελάχιστη παραγωγή σιτηρών, με τη σύνθεση του πληθυσμού
συνέβαλε στην ελληνοποίηση των περιοχών της Βόρειας Ελλάδας.

Έγραψα ένα ειδικό βιβλίο, “Οι πρόσφυγες του 1922”, που το ενέκρινε και το
Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης για τους φοιτητές, με δύο εκδόσεις, όπου αναφέρονται
οι αλλαγές που επήλθαν στην Ελλάδα, ιδίως στη Μακεδονία. Το ξύλινο άροτρο
μετατράπηκε σε σιδερένιο ­ Γκλαβάνης – Καζάζης του εργοστασίου Βόλου ­, η
πανάρχαια δουκάνα σε αλωνιστική μηχανή, η γεωργία έγινε βιομηχανικό πεδίο,
όπου οι αγρότες ­ στην πλειονότητα Πόντιοι ­ έγιναν βιομηχανικοί αγρότες και
όχι κακομοιριασμένοι φτωχοδούλοι των τσιφλικάδων και των μεγαλοαγροτών.

Αυτόν τον κόσμο που όχι μόνο άλλαξε τη σύνθεση του πληθυσμού, αλλά έδωσε στην
πρωτόγονη γεωργία βιομηχανική όψη, με τα βενζινάροτρα, τις αλωνιστικές
μηχανές, τις θεριστικές μηχανές, που άλλαξε την άγονη περιοχή σε
φρουτοπαραγωγική κ.λπ. Αυτόν τον κόσμο και αυτόν τον πληθυσμό που άλλαξε τη
μορφή τη πρωτόγονης ελληνικής γεωργίας θελήσαμε να τον περάσουμε για άξιο
εμπαιγμού. Ο συντάκτης του λεξικού δεν θα έπρεπε ούτε να δεχθεί να βάλει στο
λεξικό τη λέξη Πόντιος.

Αλλά με την ευκαιρία του λεξικού θα πρέπει να αναφερθεί και ο ψηφιακός δίσκος
των 63 εκατ. λέξεων από την αρχαιότητα ­ Όμηρος (750 π.χ.) ­ έως τον
Ιουστινιανό (6ος αιώνας) που δημιούργησε η Αμερικανίδα Μάριον Μακ Ντόναλντ, με
δικά της έξοδα.

Όταν εργαζόμουν στον “Οικονομικό Ταχυδρόμο”, έψαξα παντού να βρω αυτόν τον
περίφημο δίσκο. Πουθενά.

Γιατί ο γλωσσολόγος κ. Μπαμπινιώτης δεν το παρουσίασε αυτό το θαύμα που
δημιουργήθηκε από αμερικανικά χέρια και αμερικανικά κεφάλαια;».

Η Χριστίνα Σκλήκα, Αναπαύσεως 15, Αθήνα, γράφει:

«Δημοτικό νοσοκομείο “Η Ελπίς”. Κτίριο παλιό. Συντηρείται όμως πολύ καλά. Και
όλοι οι χώροι του είναι πεντακάθαροι και με αιρ κοντίσιον. Οι γιατροί, πρέπει
να πω, έσωσαν τον άντρα μου από βέβαιο θάνατο. Έδειξαν τόσο συγκινητικό
ενδιαφέρον, σαν να ήταν δικός τους άνθρωπος. Το νοσ. προσωπικό, επίσης άριστο:
πρόθυμο, αποτελεσματικό, υπεύθυνο, καθημερινή αλλαγή σεντονιών, καθαριότητα
στα πάντα. Οι αδελφές και οι νοσοκόμοι, οι προϊσταμένες, ακόμη και το κατώτερο
προσωπικό δεν σταματούν να εξυπηρετούν τους αρρώστους που, πρέπει να το
σημειώσουμε κι αυτό, όχι μόνο δεν είναι εύποροι, αλλά πολλοί απ’ αυτούς είναι
και τελείως άποροι. Το ίδιο διαπίστωσα και στο Καρδιολογικό Τμήμα όπου
χρειάστηκε να μείνει για λίγες μέρες ο άντρας μας. Ευχαριστίες και εύγε σε όλους».