ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Για μισό πόντο

Ο ΛΟΓΟΣ στους αναγνώστες. Ο Λευτ. Τσιρώνης, Μιαούλη 19, Πάτρα, γράφει:

«Ιούλης του ’75. Η Αθήνα καίγεται στο καμίνι της ασφάλτου και το νεαρό
χωριατόπαιδο παλεύει μόνο του, μέσα σε εκατομμύρια άγνωστο κόσμο, να καταφέρει
να περάσει στη Σχολή Ενωμοταρχών, για να κάνει έτσι το στρατιωτικό του και να
βγάζει παράλληλα και πέντε δραχμές, για να βοηθήσει την οικογένεια στο χωριό.
Έτσι του ‘χαν πει.

Σε μια εργατική συνοικία, στο δροσερό ισόγειο της μικρής μα ζεστής
πολυκατοικίας της κυρα-Κατίνας, καλή της ώρα, το είχε βάλει σκοπό να καταφέρει
να ξεπεράσει τη φτώχεια, γιατί το μεροκάματο του πατέρα, όταν υπήρχε, δεν
έφτανε να ταΐσει όλα τα στόματα.

Έλα όμως που αλλιώς τα υπολόγιζε και αλλιώς του βγήκαν… Πάει να υποβάλει τα
χαρτιά του και να το πρόβλημα. Του ‘λειπε μισός πόντος μπόι και δυστυχώς θα
τον έκοβαν στο μέτρημα! Να τα τηλέφωνα στο χωριό και όλοι βάλθηκαν να βρουν
την άκρη, μπας και καταφέρουν να βοηθήσουν το παιδί στην Αθήνα. Μαζί και ο
αγαπημένος θείος Αριστείδης. Ρώτησε τον γνωστό του κομπογιαννίτη γιατρό και η
λύση βρέθηκε. “Να πείτε του παιδιού να τρώει βούτυρο και μέλι κάθε μέρα μέχρι
τις εξετάσεις και θα πάρει το μπόι που του λείπει!”.

Τι να κάνει και ο νεαρός, άρχισε να τρώει αβέρτα βούτυρο και μέλι. Μα έλα που
ήρθε η κρίσιμη μέρα για το μέτρημα και δυστυχώς βρέθηκε λειψός στο μπόι. Του
‘λειπε ο περίφημος μισός πόντος και κόπηκε στις εξετάσεις. Όμως, όπως λέει και
ο λαός μας, κάθε εμπόδιο σε καλό, γιατί πραγματικά για καλό του ήταν που δεν
πήρε τον μισό πόντο που του έλειπε ο φίλος μας. Ποιος ξέρει, άραγε, πώς θα
‘ταν σήμερα η ζωή του αν είχαν πιάσει τόπο το βούτυρο και το μέλι, που έτρωγε
επί 15 μέρες…».

Αναγνώστης (τα στοιχεία του στη διάθεση της εφημερίδας) από την Αθήνα, γράφει:
«Αν ανοίξετε το λεξικό Μπαμπινιώτη θα δείτε ότι δεν υπάρχει το λήμμα
“Εκοφίτης”. Κι όμως, αυτή η λέξη έχει καθιερωθεί και παραπέμπει στα μέλη της
ΕΚΟΦ, που τη δεκαετία του ’60 έδερναν τους δημοκρατικούς φοιτητές και σήμερα
είναι ­ μερικοί απ’ αυτούς ­ βουλευτές! Βέβαια, πολλοί άλλαξαν, βάλανε τον
μανδύα του υποστηρικτή του ΠΑΣΟΚ για να πάρουν κάποια θέση συμβούλου κ.λπ.
Είναι ιεροσυλία, πάντως, να παρομοιάζεται ο Μπαμπινιώτης με τον Καζαντζάκη».