ΡΙΠΕΣ Αδιέξοδο;

ΟΣΟ και αν προσπαθεί να εννοήσει κανείς το πρόβλημα συνεννόησης ανάμεσα
στους νοσοκομειακούς γιατρούς και το αρμόδιο υπουργείο Υγείας…

ΔΕΝ πρόκειται να πεισθεί ούτε πως είναι αδιέξοδο…

ΟΥΤΕ και πως άνθρωποι ­ εκατέρωθεν ­ με κοινή λογική δεν μπορούν να
συναντηθούν «στη μέση του δρόμου»…

ΓΙΑ την αποφυγή πολώσεων με απεργίες και άρνηση εφημεριών ώστε να μην
την πληρώσουν οι ασθενείς.

ΚΑΙ αν όλοι πράγματι ­ το έχουν δηλώσει, άλλωστε ­ διαφωνούν με τις
πλασματικές εφημερίες που πληρώνονταν ­ μέχρι και προσφάτως ­ ως πραγματικές…

ΚΑΙ αν όλοι ­ όπως διατείνονται ­ συμφωνούν ότι τόσο οι τακτικές όσο
και οι έκτακτες εφημερίες προϋποθέτουν τη φυσική παρουσία στα νοσοκομεία των
αναγκαίων γιατρών…

ΔΥΣΚΟΛΑ γίνεται κατανοητό το μπέρδεμα που τάχα είναι αξεδιάλυτο…

ΑΠΟ τη μία, με τις αμοιβές και από την άλλη με τον αριθμό ­ και τις
ειδικότητες ­ των γιατρών που θα εφημερεύουν.

ΚΑΙ επειδή συχνά ­ έχει συμβεί πολλές φορές στο παρελθόν ­ το κλίμα
γίνεται βαρύ…

ΕΙΤΕ γιατί η μία πλευρά βιάζεται είτε γιατί η άλλη προσπαθεί να
κερδίσει χρόνο και να εξοικονομήσει χρήμα…

ΑΥΤΟ που κάθε λογικός άνθρωπος θα πρότεινε δεν είναι άλλο από τον
ψύχραιμο διάλογο…

ΜΕ κοινό στόχο την εξεύρεση καθαρής λύσης προς όφελος του κοινού.

ΣΤΟ τέλος-τέλος πρόκειται για σοβαρό θέμα του δημόσιου τομέα υγείας…

ΚΑΙ όχι για μια διαφορά με ασήμαντες συνέπειες.