Η πίστη μάς έσωσε

«Φίλε, όλη την ώρα κάναμε την προσευχή μας. Αν δεν πιστεύαμε στο Θεό τώρα
δεν θα ήμασταν εδώ…».

ΞΑΠΛΩΜΕΝΟΣ στο φορείο, περιμένοντας να μπει στο Ακτινολογικό του Γενικού
Κρατικού Νοσοκομείου Αθηνών και εμφανώς καταβεβλημένος, ο 45χρονος Χαρίδημος
Αλεξανδρίτης εξιστορεί στα «ΝΕΑ» την οδύσσεια που έζησε μαζί με τον 32χρονο
φίλο του, Αντώνη Πιζανιά.

Οι δυο τους πάλεψαν για 36 ώρες με τα κύματα του Βορείου Αιγαίου μέχρι να
σωθούν, όταν το μεσημέρι της περασμένης Τρίτης βυθίστηκε στα ανοιχτά του Πόρτο
Κουφό το ιστιοπλοϊκό τους σκάφος.

Οι δύο ναυαγοί περισυνελέγησαν στις πέντε χθες τα ξημερώματα από το αλιευτικό
«Δημήτριος». Και εδώ στάθηκαν τυχεροί. Το πρόβλημα με τα δίχτυα που
αντιμετώπισε το ψαράδικο αποδείχθηκε σωτήριο για τους δυο φίλους, αφού
καθυστέρησε να φύγει από την περιοχή, 20 ναυτικά μίλια νότια του Πόρτο Κουφό
της Χαλκιδικής, με αποτέλεσμα να εντοπιστούν από το πλήρωμα.

Έχοντας τον ορό στο χέρι, αφού, όπως είπαν οι γιατροί, τόσο ο ίδιος όσο και ο
φίλος του έχουν πάθει βαριά αφυδάτωση, ο Χαρίδημος Αλεξανδρίτης, πατέρας
τεσσάρων ανηλίκων παιδιών, προσπαθεί να θυμηθεί πώς βυθίστηκε το μικρό τους
σκάφος και τις ώρες που πέρασαν στη θάλασσα κάνοντας συνεχώς την προσευχή τους.

«Όλα έγιναν μέσα σε λιγότερο από μισή ώρα», λέει. «Χάλασε το πηδάλιο και στο
ιστιοπλοϊκό άρχισαν να μπαίνουν νερά. Το σκάφος δεν ήταν προβληματικό. Το
είχαμε επισκευάσει και κάναμε δοκιμαστικά επειδή θέλαμε να πραγματοποιήσουμε
το μεγάλο ταξίδι μέχρι τον Πειραιά».

Σταματάει για λίγο την περιγραφή. Προσπαθεί να θυμηθεί μια λεπτομέρεια
παραπάνω. «Γυρίζαμε πίσω στο Πόρτο Κουφό. Είχε άπνοια, όμως ξαφνικά ο καιρός
χάλασε. Και τότε μάς βρήκε το κακό… Φορέσαμε τα κυκλικά σωσίβια, δεθήκαμε
μεταξύ μας και πέσαμε στη θάλασσα. Μιλούσαμε συνέχεια προσπαθώντας να δώσουμε
κουράγιο ο ένας στον άλλο. Να σου πω ότι ψάλαμε και Τη Υπερμάχω. Αν δεν έχεις
πίστη δεν σώνεσαι…».

Σύμφωνα με τους λιμενικούς του Μαρμαρά, από το Λιμεναρχείο της περιοχής είχε
απαγορευτεί ο απόπλους του ιστιοπλοϊκού «Άγιος Μηνάς», επειδή είχε κριθεί
ακατάλληλο για πλεύση. Μάλιστα πέρυσι το ιστιοπλοϊκό είχε παρουσιάσει βλάβη
και είχε μείνει ακυβέρνητο νότια του Αγίου Όρους.

«Το είχαμε επισκευάσει», επισημαίνει ο Χαρίδημος Αλεξανδρίτης. «Και όσον αφορά
το περσινό περιστατικό, αυτό δεν ήταν τίποτα μπροστά σε αυτό που ζήσαμε αυτές
τις μέρες».

Οι δύο ναυαγοί εντοπίστηκαν βορειοανατολικά από την Ψαθούρα, που αποτελεί
πεδίο ασκήσεων της Πολεμικής Αεροπορίας. Όμως πάλι για καλή τους τύχη τις
τελευταίες ημέρες δεν πραγματοποιήθηκαν βολές. Και όπως είπε ο 32χρονος
Αντώνης Πιζανιάς «ευτυχώς που υπήρξε το πρόβλημα με τα δίχτυα, όποτε
καθυστέρησαν και μας βρήκαν». Προχθές το βράδυ όμως έχασαν για λίγο το
κουράγιο τους, όταν έπεσε δίπλα τους, σε απόσταση περίπου 30 μέτρων, μια
φωτοβολίδα από τα σκάφη που τους έψαχναν χωρίς κανείς να τους δει.

Όπως έλεγαν χθες οι λιμενικοί, χάρη στο σχοινί που είχαν δέσει στα κυκλικά
τους σωσίβια έμειναν μαζί παρά τους ισχυρούς ανέμους που έπνεαν στο Βόρειο
Αιγαίο και τα ρεύματα και δεν απομακρύνθηκαν. Κρατούσαν μια σανίδα, την οποία
μάλιστα χρησιμοποιούσαν εκ περιτροπής σαν μαξιλάρι για να κοιμηθούν μερικά λεπτά!.

Οι δυο ναυαγοί παρελήφθησαν από περιπολικό του Λιμενικού και μεταφέρθηκαν στη
Σκιάθο. Στο νοσοκομείο του νησιού, όπου διακομίστηκαν, οι γιατροί έκριναν ότι
έπρεπε να μεταφερθούν επειγόντως σε νοσοκομείο της Αθήνας. Έτσι, με αεροσκάφος
τύπου Ντορνιέ της Ολυμπιακής έφτασαν λίγο πριν από τις έντεκα χθες το πρωί στο
αεροδρόμιο του Ελληνικού και από εκεί με ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ διακομίστηκαν στο
Γενικό Κρατικό Νοσοκομείο Αθηνών, όπου παρέμειναν για νοσηλεία στην Α’
Παθολογική Κλινική.

Το απόγευμα της περασμένης Τρίτης ο Θάλαμος Επιχειρήσεων του υπουργείου
Εμπορικής Ναυτιλίας ενημερώθηκε από το Λιμεναρχείο του Μαρμαρά για το σήμα
κινδύνου που εξέπεμψε στο ιστιοπλοϊκό. Οι συγγενείς τους είχαν χάσει πλέον
κάθε ελπίδα να βρεθούν ζωντανοί. Έτσι, χθες το πρωί δεν πίστευαν στα αυτιά
τους όταν οι λιμενικοί τους ενημέρωσαν ότι οι δικοί τους βρέθηκαν και έτρεξαν
να τους αγκαλιάσουν στο νοσοκομείο.