Να σκοπεύεις ψηλά…

Οι μεγάλες εταιρείες πετρελαίων έχουν ανησυχήσει σοβαρά με την κατάσταση που
επικρατεί στις «ανερχόμενες» αγορές και αγωνίζονται να διαμορφώσουν μια
ορθολογική πολιτική απέναντί τους ­ που να καλύπτει βέβαια και τα συμφέροντά
τους ­ χωρίς όμως και να το κατορθώνουν.

Ο πρόεδρος της Τοτάλ Τιερί Ντεμαρέ. Στρατηγική για τον Τρίτο Κόσμο

ΟΙ ΑΓΟΡΕΣ αυτές, λέγεται συχνά, αποτελούν ουσιαστικά «το μέλλον» πολλών
βιομηχανιών των προηγμένων χωρών. Αλλά οι βιομηχανίες αυτές διστάζουν να
στοχεύσουν προς αυτές. Φοβούνται ότι τα κεφάλαιά τους θα χαθούν μέσα στη
ρευστότητα των συνθηκών που επικρατούν εκεί.

Τον τελευταίον καιρό πολλές εταιρείες πετρελαιοειδών προσπαθούν να
καθησυχάσουν τους μετόχους τους σχετικά με τις επενδύσεις τους σε ανερχόμενες αγορές.

Ο διευθυντής της Μπι Πι Αμόκο σερ Τζον Μπράουν δήλωσε την περασμένη εβδομάδα
ότι η αγγλοαμερικανική αυτή εταιρεία ανοίγεται τώρα στον Τρίτο Κόσμο και
ελπίζει ότι έχει να κερδίσει πολλά από αυτό.

Η Εντερπράιζ Όιλ, που είναι η μεγαλύτερη εταιρεία αναζήτησης πετρελαίου στην
Αγγλία ­ και μια από τις μεγαλύτερες στον κόσμο ­ εξακολουθεί πάντως να
διατηρεί τη μείζονα βάση της παραγωγής της στον βιομηχανικό κόσμο και δηλώνει
ότι αυτό την κάνει να αισθάνεται μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση.

ΚΕΡΔΙΖΕΙΝ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΩΣ

Η γαλλική Τοτάλ όμως είναι της αντίθετης σχολής. Πιστεύει ότι πάντοτε «ωφελεί»
να έχεις εγκαταστάσεις στον Τρίτο Κόσμο και να αντλείς πετρέλαιο από εκεί,
ακόμη και σε περιοχές όπου υπάρχει κοινωνική και πολιτική αστάθεια.

Δεν είναι ακίνδυνο, λένε οι Γάλλοι επιχειρηματίες, αλλά είναι πολύ αποδοτικό.
Στο εμπόριο και στη βιομηχανία, άλλωστε, ένα ποσοστό κίνδυνου πάντοτε υπάρχει
και αυτό είναι που αυξάνει την αποδοτικότητα των επενδύσεων όταν συμβαίνει όλα
να πηγαίνουν καλά.

«Οι επενδυτές θεωρούν τις ανερχόμενες αγορές ζώνες υψηλού κινδύνου», λέει ο
πρόεδρος της Τοτάλ Τιερί Ντεμαρέ, «αλλά οι επενδύσεις που κάνουμε σε τέτοιες
περιοχές γίνονται συνήθως σε συνεργασία με ντόπιους επιχειρηματίες και αυτό
είναι μια διασφάλιση. Έχουμε τουλάχιστον ένα μίνιμουμ δικαιωμάτων απόληψης
πετρελαίου ή φυσικού αερίου».

Οι συνθήκες που ισχύουν για τέτοιες επενδύσεις είναι τύπου offshore και ο
κίνδυνος από υποτιμήσεις είναι μικρός, λέει ο Ντεμαρέ.

Η Τοτάλ επεκτείνει διαρκώς τους τελευταίους μήνες την ανάμειξή της στις αγορές
της Αφρικής και της Μεσογείου και, όπως δηλώνουν τα στελέχη της, δεν φαίνεται
να κινδυνεύει.

ΘΕΜΑ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗΣ

Η επένδυση πρέπει να είναι μεγάλη, οι εγκαταστάσεις αναπτυγμένες, το προσωπικό που θα απασχοληθεί άφθονο

Το παν, λέει ο Ντεμαρέ, είναι να έχεις μια σωστή στρατηγική και να την
ακολουθείς πιστά. «Η δική μας στρατηγική», εξήγησε ο Ντεμαρέ σε ομιλία του σε
συγκέντρωση Αμερικανών επενδυτών, «είναι έτσι σχεδιασμένη, ώστε να μένει
ανεπηρέαστη από τα διεθνή γεγονότα, τα κινήματα κ.λπ.».

Έτσι η Τοτάλ τόλμησε να εισδύσει σε «απαγορευμένες» χώρες, όπως είναι το Ιράν
και η Βιρμανία. Όσο και αν φαίνεται παράξενο, οι επιλογές αυτές της γαλλικής
εταιρείας έγιναν με βάση όχι την ασφάλεια που προσφέρουν οι τόποι όπου γίνεται
η επένδυση, αλλά μάλλον με βάση τους κίνδυνους που υπάρχουν εκεί.

Η Γαλλία δεν χάνει ευκαιρία να εισδύει σε αγορές τις οποίες αποφεύγουν οι
αμερικανικές εταιρείες από ανασφάλεια ή σ’ εκείνες για τις οποίες η κυβέρνηση
της Ουάσιγκτον έχει επιβάλει εμπάργκο για πολιτικούς λόγους.

Η πείρα της Τοτάλ λέει πως όταν ξανοίγεσαι πολύ σε επικίνδυνες ζώνες, καλό
είναι να πραγματοποιείς πολλαπλή επέκταση, δηλαδή μεταφορά πιστώσεων και
εγκαταστάσεων σε πολλές περιοχές κινδύνου ταυτόχρονα.

Έτσι ώστε αν τυχόν συμβεί κάτι απρόοπτο σε μια, όλο και ν’ απομένουν μερικές
άλλες όπου τα πράγματα θα είναι καλύτερα.

ΜΕΓΙΣΤΟΠΟΙΗΣΗ

Μια δεύτερη αρχή σχετικά με τις επενδύσεις σε επικίνδυνες ή πολύ φτωχές
περιοχές, την οποία έχει ανακαλύψει ο Τιερί Ντεμαρέ, είναι ότι πρέπει να
σκοπεύει κανείς ψηλά.

Με άλλα λόγια, η επένδυση πρέπει να είναι μεγάλη, οι εγκαταστάσεις
αναπτυγμένες, το προσωπικό που θα απασχοληθεί άφθονο. Όλα αυτά, άλλωστε, είναι
απαραίτητα όταν αποβλέπει κανείς σε μεγάλα κέρδη. Διαφορετικά, τι νόημα έχει
να εκτίθεται κανείς σε τόσους κινδύνους.

Οι υπόλοιπες «γνωστές» αρχές μεγιστοποίησης της αποδοτικότητας των
επιχειρήσεων ισχύουν φυσικά όπως σε όλον τον κόσμο. Ο επιχειρηματίας πρέπει να
επιδιώξει την εκπλήρωση των κλασικών όρων που θα του εξασφαλίσουν το όπτιμουμ
της εκμετάλλευσης και της απόδοσης.

Πρέπει με άλλα λόγια να εξασφαλίσει τους καλύτερους δυνατούς όρους σε ό,τι
αφορά την προμήθεια πρώτων υλών, τη συγκέντρωση ή ανανέωση του εργατικού
δυναμικού, «συμφέροντες» όρους μισθοδοσίας κ.λπ.