Κεντροαριστερή αλληλεγγύη

«Ε! Για κάντε λίγο ησυχία! Εμποδίζετε τούς μέσα». Ο «στρατηγός» Θόδωρος
Τσουκάτος επί ματαίω προσπάθησε να επιβάλει ολίγη τάξη στους ατακτούντες του
προθαλάμου της αίθουσας της «Μεγάλης Βρετανίας»: η πρόσκληση για την εκδήλωση
με ομιλητές τον Κώστα Σημίτη και τον Λιονέλ Ζοσπέν εξελήφθη και ως ευκαιρία
για επίδειξη δημοσίων σχέσεων ή κεκτημένης ταχύτητας αλληλοασπασμούς.

Ανθρώπινο πρόσωπο. Ζοσπέν και Σημίτης το ψάχνουν ­ και ο Κώστας Σκανδαλίδης παρουσιάζει… τους ερευνητές

ΤΟΥΣ προβληματισμούς των ηγετών της Ελλάδας και της Γαλλίας για το μέλλον του
σοσιαλισμού, της Ευρώπης και της κοινωνίας έσπευσαν να ακούσουν «οι πάντες» ­
υπουργοί και βουλευτές, εκσυγχρονιστές και εσωκομματική αντιπολίτευση, στελέχη
του ΣΥΝ (όλων των τάσεων) και διοικητές οργανισμών, καθηγητές και πρέσβεις.
Και με ένα κοινό χαρακτηριστικό ­ δεν υπήρχε κανείς που να μην έχει μια άμεση
ή έμμεση σχέση με το κράτος ή το ΠΑΣΟΚ. Η «κοινωνία», για την οποία ίδρωναν
στο βήμα οι κ.κ. Σημίτης και Ζοσπέν, ήταν απούσα.

Παρ’ όλα αυτά, οι δύο σοσιαλιστές ηγέτες ουδόλως πτοήθηκαν ­ άλλωστε, παλιές
καραβάνες και οι δύο στην πολιτική (όπως έγινε φανερό και στον πλέον αδαή που
άκουσε τα σύντομα βιογραφικά και χαρακτηριστικά τους διά στόματος Κώστα
Σκανδαλίδη) δεν θα πτοούνταν βέβαια από μια… τεχνική αδυναμία.

ΟΜΟΙΟΤΗΤΕΣ

«Κληρονόμοι» και οι δύο χαρισματικών προσωπικοτήτων ­ ο Κώστας Σημίτης του
Ανδρέα Παπανδρέου (στον οποίο αφιέρωσε και τη χθεσινή εκδήλωση) και ο Λιονέλ
Ζοσπέν του Φρανσουά Μιτεράν ­ οι δύο ηγέτες δεν προσπάθησαν να είναι κάτι
διαφορετικό από τους εαυτούς τους. Όπως δεν προσπάθησαν να κρύψουν τις
ομοιότητές τους ­ ή, τις διαφορές τους.

Καθηγητές και οι δύο ­ και συνομήλικοι ­ υιοθέτησαν λόγο διαφορετικό για να
πουν το ίδιο πράγμα ­ ότι ψάχνουν το… ανθρώπινο πρόσωπο του καπιταλισμού.
Και ομολογουμένως η τελευταία, ορμώμενη από τη Ρωσία, κρίση στις διεθνείς
αγορές τούς εμφάνισε δικαιωμένους. Αυτοί είναι, στο κάτω κάτω, που ενώ
μιλούσαν για την παγκοσμιοποίηση και για την ανάγκη της συμμετοχής, τόνιζαν
και τη σημασία της προστασίας της κοινωνίας.

Όμως, ο Έλληνας Πρωθυπουργός ήταν εμφανώς πιο… Αγγλοσάξονας. Μίλησε για την
ανάγκη ενός εξανθρωπιστικού μετασχηματισμού της κοινωνίας, ενός ευέλικτου
επιτελικού κράτους και διαφυγής από το δίλημμα «κράτος ή αγορά».

Επανέλαβε επίσης την αντίληψή του ­ παρά τις αντιδράσεις που έχει προκαλέσει
ακόμη και στους «δικούς του» ­ για τη μετάβαση από την «καθολικότητα των
παροχών» στη «δίκαιη επιλεκτικότητα», που θα φέρει μετά και τη «γενναιόδωρη
επιλεκτικότητα». Και, βέβαια, μίλησε για την κοινωνία της αλληλεγγύης ­ και
επιχείρησε, για άλλη μια φορά, να πείσει πως ο ευρωπαϊκός δρόμος δεν σημαίνει
εγκατάλειψη της εθνικής ταυτότητας.

«ΤΡΙΠΡΑΚΤΟ»

Αντιθέτως, ο Γάλλος πρωθυπουργός δεν φείσθηκε της έκφρασης «Γάλλος», «γαλλικό»
κ.λπ. ­ όπως επίσης χρησιμοποίησε κατά κόρον τη λέξη «σοσιαλισμός»,
εισπράττοντας τα δέοντα χειροκροτήματα. Μεταρρύθμιση – ρεαλισμός –
εκσυγχρονισμός της οικονομίας είναι, σύμφωνα με τον κ. Ζοσπέν, το… τρίπρακτο
που θα διασφαλίσει τον έλεγχο στις εξελίξεις που φέρνει η παγκοσμιοποίηση ­
μονάχα που ο κ. Ζοσπέν προτιμά, καθώς φαίνεται, ένα… αμπαλάζ μάλλον πιο
«βερμπαλιστικό» από αυτό που επιλέγει ο «σύντροφος Σημίτης».

Χθες το πρωί, ωστόσο, ακολουθήθηκε η «πεπατημένη», χωρίς… κεντροαριστερές
ανησυχίες: οι δύο άνδρες, παρουσία και του Θόδωρου Πάγκαλου, που συνόδευσε τον
κ. Ζοσπέν και στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, συζήτησαν τις διεθνείς εξελίξεις,
με έμφαση στην κρίση της Ρωσίας και το μέλλον της Ευρώπης ­ έτσι όπως θα
συζητηθεί στην έκτατη σύνοδο κορυφής των «15».

Και μολονότι η εξωτερική πολιτική δεν αποτελεί αρμοδιότητα του πρωθυπουργού
της Γαλλίας ­ αλλά του προέδρου Ζακ Σιράκ ­ συζητήθηκε και το θέμα των
ενταξιακών διαπραγματεύσεων της Κύπρου. Ο κ. Ζοσπέν δεν απέστη των γαλλικών
θέσεων, που παρεμβάλουν προβλήματα στην Κύπρο, με πρόσχημα το ανεπίλυτο
πολιτικό πρόβλημα της νήσου, μέχρις ότου η Ελλάδα επιδείξει «πιο
εποικοδομητική στάση» στο ζήτημα των κοινοτικών χρηματοδοτήσεων προς την Άγκυρα.