Περί Ντούμπτσεκ

Ο γενικός διευθυντής της εφημερίδας «Ελεύθερη Ώρα» κ. Γρ. Μιχαλόπουλος
αναφερόμενος σε δημοσίευμα για την Άνοιξη της Πράγας και τον Ντούμπτσεκ παρατηρεί:

«Το τελευταίο δημοσίευμα για την επέτειο της Άνοιξης της Πράγας (30 χρόνια)
έχει γίνει μία απαράδεκτη παραδρομή.

Επειδή έχω ζήσει στην Πράγα αρκετούς μήνες (χρόνια θα έλεγα ­ κατά καιρούς)
γνωρίζω καλά τη νοοτροπία του τσέχικου λαού, την προϊστορία της Άνοιξης, όπως
έχω μελετήσει και την προσωπικότητα του μεγάλου Τσέχου πολιτικού Ντούμπτσεκ
που τελικά μάλλον δολοφονήθηκε, επειδή αντιδρούσε στη διάλυση της
Τσεχοσλοβακίας, όπως έγινε.

Βέβαια ο συντάκτης του δημοσιεύματός σας (διασκευή, ίσως και μετάφραση)
στηρίχθηκε σε άρθρο του Λιμ ­ εξίσου μεγάλη προσωπικότητα Τσέχου δημοσιογράφου
και πολιτικού ­ ο οποίος ποτέ του “δεν πήγε” τον Α. Ντούμπτσεκ, με αποτέλεσμα
να παρασυρθεί και ο άνθρωπος των “ΝΕΩΝ” και να αποκαλέσει τον τραγικό ηγέτη
της τότε Τσεχοσλοβακίας, δύο φορές μάλιστα, ανθρωπάκι.

Ε, όχι! Πάει πολύ και αποτελεί διαστροφή της Ιστορίας αυτός ο εύκολος
χαρακτηρισμός για μία μορφή αγωνιστή που στο στερνό του βιβλίο, λίγο πριν
αφήσει την τελευταία του πνοή στο νοσοκομείο, με τίτλο “Η ελπίδα πεθαίνει
τελευταία” κατέθεσε στις σελίδες του όλα όσα υπέφερε από τα “αφεντικά” της
Μόσχας, τις προπηλακίσεις, τους εξευτελισμούς, τις απειλές και τις ατιμίες.

Ήταν η εποχή, που εργαζόμενος σε κάποιο γκαράζ ως καθαριστής και ως κηπουρός
αργότερα, όλη η Ευρώπη, αλλά και οι Τσέχοι και αυτός ο Λιμ, μιλούσαν για τον
ήρωα της Πράγας, που ο δικός σας συντάκτης τον χαρακτηρίζει δύο φορές ανθρωπάκι.

Αλλά δεν έχετε παρά να ανοίξετε τα “ΝΕΑ” εκείνης της εποχής ­ αλλά και
αργότερα ­ και θα δείτε τα δικά σας αφιερώματα στον Αλ. Ντούμπτσεκ».