ΣΗΜΑΤΑ

… σαν ιστορική στιγμή, στο πίσω κάθισμα του αυτοκινήτου της, η Άουνγκ Σαν
Σου Τσυ αρνήθηκε να υποχωρήσει στο μπλόκο που της έστησαν οι φαντάροι απ’ τη
Ρανγκούν για να την εμποδίσουν να επισκεφθεί την επαρχία. Δεν τους μίλησε, δεν
κατέβασε ούτε μια στιγμή το τζάμι. Στητή σαν σπαθί, αδύνατη σαν κλαράκι, η
Νομπελίστρια αντίπαλος της βιρμανικής χούντας κοίταζε τα νευρικά πρόσωπά τους
και τις άθλιες γκριμάτσες τους έξη μέρες και έξη νύχτες. Μη αντέχοντας άλλο
την εκπληκτική αυτή αναμέτρηση, οι στρατιωτικοί έσυραν το κλαράκι στον δρόμο
και το γύρισαν με το ζόρι πίσω. Θριαμβεύτρια των πρώτων ελεύθερων εκλογών, το
’90, η Άουνγκ πέρασε ήδη έξη χρόνια υπό περιορισμό. Η χούντα, απλούστατα, δεν
παραδίνει την εξουσία. Στην τελευταία της μάχη, μόνη ήταν και πάλι η Άουνγκ.
Απόντα τα 48 εκατομμύρια των φοβισμένων Βιρμανών. Απών ο σύζυγός της, που
διδάσκει στην Οξφόρδη. Απών ο ΟΗΕ. Σιγή και σε πολλά από τα μήντια.

… είναι ξενόφοβη, αλλά και οι ξένοι της είναι «ευρώφοβοι», γράφει το «Τάιμ».
Και κάνει μια σύγκριση. Οι μετανάστες που φτάνουν στις ΗΠΑ, λέει, δεν βλέπουν
την ώρα ν’ αφομοιωθούν, να γίνουν σκέτα «Αμερικανοί», χωρίς την παύλα μπροστά.
Ενώ οι μετανάστες στην Ευρώπη τηλεφωνούν αδιάκοπα στην πατρίδα τους. Ψάχνουν
για κανάλια του τόπου τους στη δορυφορική. Δεν ονειρεύονται να γίνουν Γάλλοι,
Άγγλοι, Γερμανοί. Μία άκαμπτη εργατική νομοθεσία ακυρώνει τον ζήλο τους για
δουλειά, μειώνει την αποδοτικότητα του μόχθου τους. Δεν έχει «χωνέψει» η
Ευρώπη ότι οι μετανάστες τη «συμφέρουν» οικονομικά, δημογραφικά αλλά και
πολιτισμικά, πιστεύει το «Τάιμ».

… είχε χαρακτηριστεί το «πιο πετυχημένο» λογοτεχνικό περιοδικό του Ιντερνέτ,
αλλά δεν είχε οργανωθεί αρκετά σε συνδρομές και διαφήμιση, και έκλεισε. Να
όμως που υπάρχει ελπίς. Μια εταιρία πετρελαίων του Χιούστον (που ιδρύθηκε το
’50 από τον Τζωρτζ Μπους, τον μετέπειτα πρόεδρο) το αγόρασε, και σύντομα το
«Word» θα λάμψει πάλι στις οθόνες. Η διευθύντριά του, Μαρίζα Μπάου, είναι
κλασική Αμερικανίδα πολυτεχνίτισσα: υπήρξε πλασιέ, ξυλοκόπος, σερβιτόρα,
οδηγός ταξί, παραγωγός βιντεοκλίπ, μαρξίστρια και πτυχιούχος της Ευρωπαϊκής
Λογοτεχνίας. Όσο για την εταιρία του νέου «Word», λέγεται «Ζαπ». Όχι από το
«Ζάππινγκ», αλλά από τον (επαναστατικό) τίτλο της μητρικής εταιρίας
πετρελαίων: «Ζαπάτα»…

…«ντίβα, πλέον, απ’ την κορφή ως τα νύχια», όπως γράφει η «Στάμπα», προωθεί
στην Ευρώπη το νέο της άλμπουμ, «Celebrity Skin», που θα κυκλοφορήσει τον
Σεπτέμβρη. Υπάρχει μια υποστολή τόνων: Οι κριτικοί μιλούν για πιο «ακροάσιμη»
μουσική, χωρίς (πολλούς) οργασμούς. Τάση άλλωστε που διακρίνεται και στον
Μπίλλυ Κόργκαν των Smashing Pumpkins, υπεύθυνο για τα 5 από τα 12 τραγούδια.
«Ο μέσος Αμερικανός αγοράζει ένα σιντί τον χρόνο και το ακούει οδηγώντας, το
λάβαμε κι αυτό υπόψη μας», είπε η 34χρονη Λαβ στη Ρώμη. Ύστερα, την επηρεάζει
τελευταία, είπε, και «ο μεγάλος Λέναρντ Κοέν… Μ’ αυτόν ξυπνώ κάθε πρωί». Η
άλλη είδηση είναι ότι μετά τον «Λάρρυ Φλιντ» αρχίζει σύντομα δύο ακόμη ταινίες
­ και συνεργασία με τη 40χρονη Μαντόνα. Αλλά αυτή η διάπυρη, η πρώην φτωχή,
τυχάρπαστη, λυσσώδης και ναρκομανής χήρα του Κερτ Κομπαίην δεν έχει
ψευδαισθήσεις. «Ακούστε ­ είπε ξαφνικά ­ δεν είμαι ευτυχισμένο άτομο. Ούτε θα
είμαι ποτέ μετά απ’ ό,τι έχω ζήσει, εντάξει;».