Χτυπάνε και τα ψιλικά!

Η δεύτερη γενιά των νονών. Η γενιά των 40άρηδων, όπως τους αποκαλούν στην
Αστυνομία. Πήραν τη σκυτάλη από μεγάλα ονόματα της νύχτας που διέγραψαν μια
αιματηρή τροχιά στις αρχές της δεκαετίας του ’90.

Η ΝΕΑ γενιά των μπράβων έχει εκσυγχρονίσει τις μεθόδους της. Εφαρμόζει το
δόγμα «λίγα από πολλούς» και έχει φροντίσει να διευρύνει την οικονομική της
βάση. Σήμερα, το 70% των νυχτερινών κέντρων και των μπαρ της Αθήνας ελέγχεται
από συμμορίες νονών της νύχτας και ο τζίρος από τους εκβιασμούς φθάνει,
σύμφωνα με τους υπολογισμούς αξιωματικών της Ασφάλειας, τα 6 δισ. το χρόνο.

Στην πιάτσα έχουν εμφανισθεί νέα πρόσωπα και οι συμμορίες των εκβιαστών έχουν
απλώσει παντού τα πλοκάμια τους. Τρομοκρατούν, απειλούν και εκβιάζουν. Νέες
ομάδες ξεφυτρώνουν σαν μανιτάρια στις πιάτσες της Αθήνας και χτυπούν νυχτερινά
κέντρα και καταστήματα μέχρι και ψιλικατζίδικα.

Από αυτούς δέκα οικογένειες νονών που αριθμούν επτά έως δέκα έμπιστα μέλη η
καθεμιά εξακολουθούν να παίζουν σήμερα το χοντρό παιγνίδι στις πιάτσες της
Αθήνας. Οι δέκα αυτοί αρχινονοί και οι μπράβοι τους αποτελούν τον σκληρό
πυρήνα, που έχει και το μεγαλύτερο κομμάτι της πίτας, στις ακριβές πιάτσες του
Λεκανοπεδίου με τις υψηλές ταρίφες.

Στα «τσικό» των οργανωμένων συμμοριών βρίσκονται και μικρές ομάδες που
αριθμούν συνολικά περίπου 100 άτομα που «χτυπούν» μικρομάγαζα και κάνουν τις
«ψιλικατζίδικες» δουλειές. Μικρές αυτόνομες ομάδες, αλλά επικίνδυνες. Στο
ενεργητικό τους, επιθέσεις με χειροβομβίδες, ριπές με αυτόματα στις τζαμαρίες
καταστημάτων μέχρι να «γνωριστούν» καλά με τους ιδιοκτήτες τους και να
αρχίσουν να τους υπολογίζουν. Τα τελευταία δύο χρόνια έγιναν τουλάχιστον 10
τέτοιες επιθέσεις σε καφετερίες και μπαρ στην Ηλιούπολη και στη Γλυφάδα.

Η «προστασία», η κατ’ εξοχήν μορφή οργανωμένου εγκλήματος στην Ελλάδα με
συμμορίες δομημένες στα πρότυπα της μαφίας, βρίσκεται ακόμα σε ελληνικά χέρια.
Οι αρχηγοί των συμμοριών και τα πρωτοπαλίκαρά τους είναι Έλληνες. Κάποιες από
τις συμμορίες χρησιμοποιούν και Αλβανούς, μόνο όμως για τις βοηθητικές
δουλειές. Για να κουβαλάνε τα «σιδερικά» του αφεντικού τους, ώστε να
«καθαρίσει» εύκολα σε περίπτωση που πέσει σε κάποιο μπλόκο της Αστυνομίας, ή
για να κρατούν τσίλιες στις διαπραγματεύσεις των «μεγάλων».

ΟΙ ΡΩΣΟΙ

Στη «δυτική όχθη» της Αθήνας, με έδρα το Μενίδι, εξακολουθούν να δρουν άγριες
συμμορίες, παρακλάδια της ρωσικής μαφίας. Οι Ρώσοι ­ οι περισσότεροι από
αυτούς έχουν «βαπτισθεί» με πιστοποιητικά-μαϊμούδες ως ομογενείς ­ δεν
ξεπερνούν τους 50 και είναι οργανωμένοι σε περίπου τρεις συμμορίες. Οπλισμένοι
σαν αστακοί, με 45άρια και Καλάσνικοφ, έχουν αναπτύξει πλούσια δράση. Οι
συμμορίες των «κόκκινων» δραστηριοποιούνται κυρίως στις εισαγωγές όπλων, στο
λαθρεμπόριο της γούνας και στους εκβιασμούς ιδιοκτητών καταταστημάτων με
γούνες. Η πιο προσοδοφόρος επένδυσή τους είναι η πορνεία, με Ρωσίδες που τις
προωθούν σε νυχτερινά κέντρα και τις εκμεταλλεύονται. Στην προστασία έχουν
παραμείνει «οφ Μπρόντγουεϊ» και ελέγχουν μερικά μαγαζιά στο Μενίδι και σε
άλλες δυτικές συνοικίες.

ΑΠΟ ΤΟ ’80

Κωνσταντίνος Ναστούλης

Τους αποκαλούν μπράβους, «φουσκωτούς». Μέλη συμμοριών που ζουν παρασιτικά από
τη νύχτα. Εκβιάζουν ιδιοκτήτες νυχτερινών κέντρων και τους πουλούν «προστασία»
για να μην κάνουν γυαλιά καρφιά τα μαγαζιά τους.

Οργανωμένες συμμορίες εκβιαστών λυμαίνονταν τη νυχτερινή ζωή της Αθήνας από τη
δεκαετία του ’80. Τότε εμφανίστηκαν τα «μεγάλα» ονόματα του υποκόσμου. Άγριοι
ξυλοδαρμοί σημάδεψαν τη νύχτα, ενώ δεν ήταν λίγες οι περιπτώσεις που για
εκφοβισμό «μίλησαν» και τα 45άρια και τα 9άρια πιστόλια. Ο τζίρος από τα
νονιλίκια ήταν μεγάλος και πάνω στο «μεγάλο φαγοπότι» οι συμμορίες των μπράβων
δεν άργησαν να συγκρουστούν μεταξύ τους για τον έλεγχο των νυχτερινών κέντρων
και την επέκταση των ζωνών επιρροής.

Αρχές της δεκαετίας του ’90 ξέσπασε άγριος πόλεμος μεταξύ των συμμοριών. Ο
κύκλος του αίματος και των αιματηρών συγκρούσεων έκλεισε με δέκα νεκρούς
νονούς και πρωτοπαλίκαρα συμμοριών. Αλλά και τα επόμενα δύο χρόνια, η νύχτα
σημαδεύτηκε από εισβολές πιστολέρο σε νυχτερινά κέντρα και επιθέσεις με
βόμβες. Οι συμμορίες των νονών δεν περιορίστηκαν στις «προστασίες» των
νυχτερινών κέντρων. Δεν τους έφθασε η νύχτα και προσπάθησαν να επεκτείνουν τις
δραστηριότητές τους και σε επιχειρήσεις της ημέρας. Άρχισαν να «χτυπούν» με
εκρηκτικούς μηχανισμούς αντιπροσωπείες αυτοκινήτων και να εκβιάζουν ιδιοκτήτες καταστημάτων.

Αλέξανδρος Κοσμόπουλος

Η έξαρση που παρουσίασε το φαινόμενο, οδήγησε την Αστυνομία στο να ιδρύσει το
1992 στην Ασφάλεια την Υπηρεσία Δίωξης Εκβιαστών, η οποία έχει καταφέρει
ισχυρά πλήγματα στα κυκλώματα των εκβιαστών. Το καλοκαίρι του 1993 ήταν μια
κρίσιμη καμπή για το οργανωμένο έγκλημα. Βρήκε τις συμμορίες των νονών να
αιμορραγούν. Ο πόλεμος των συμμοριών άφησε πίσω του πτώματα. Αρχηγοί συμμοριών
αλληλοεξοντώθηκαν, ενώ κάποια από τα μεγάλα κεφάλια, όπως ο Αλέκος Κοσμόπουλος
και ο Κ. Ναστούλης βρέθηκαν στη φυλακή.

Μια νέα γενιά, που είχε βγει από τις παλιές συμμορίες, αναδείχθηκε και έφερε
νέα «ήθη» στον υπόγειο κόσμο της νύχτας.

Οι δέκα αρχηγοί αποφάσισαν να τα βρουν μεταξύ τους, να κάνουν μια ανακωχή και
να μοιράσουν την «τράπουλα». Μοίρασαν την Αθήνα σε ζώνες επιρροής: Παραλία,
κέντρο της Αθήνας, Αχαρνών, βόρεια προάστια, Μεσόγεια, Δυτική Αττική,
Πειραιάς, Ηλιούπολη – Αργυρούπολη, Μιχαλακοπούλου και Παγκράτι.

Οι ζώνες δεν είναι αυστηρά καθορισμένες, και κατόπιν συνεννοήσεως μεταξύ τους
μπορεί κάποια ομάδα να ελέγχει μαγαζιά που ανήκουν στη ζώνη επιρροής της άλλης.

Εκείνο που ενδιαφέρει περισσότερο του αρχηγούς των συμμοριών είναι να ελέγχουν
όσο μπορούν περισσότερα μαγαζιά και να έχουν έτσι μεγάλα κέρδη.

Το πολύ «σανό» υπάρχει πάντα στα μαγαζιά της Παραλιακής. Εκεί πέφτει το πολύ
χρήμα και η ταρίφα σε ορισμένα μαγαζιά φθάνει μέχρι και το 1.000.000 δρχ. τη
βδομάδα. Το «χαρτί» της Παραλιακής το μοιράζονται κυρίως τρεις οικογένειες.

Στις υπόλοιπες περιοχές οι ταρίφες αρχίζουν από 30.000 δρχ. τη βδομάδα μέχρι
60.000 δρχ. ανάλογα με το μαγαζί.

Οι συμμορίες των νονών προκειμένου να επιβιώσουν και να μην έχουν τραβήγματα
με την Αστυνομία φρόντισαν να «ρίξουν νερό στο κρασί τους». Δεν ζητούν πια
μεγάλα ποσά από τους ιδιοκτήτες των καταστημάτων που εκβιάζουν. Φροντίζουν να
μην τους «βάζουν το μαχαίρι στο λαιμό» για να αποφεύγουν καταγγελίες στην Αστυνομία.

Έτσι το φαινόμενο της προστασίας έχει απλωθεί επικίνδυνα σε πολλούς τομείς και
απειλεί όλο και περισσότερους ιδιοκτήτες καταστημάτων. Μικρές συμμορίες
χτυπούν ακόμα και περίπτερα και εισπράττουν μικροποσά.

Οι Αρχές Ασφαλείας γνωρίζουν τα περισσότερα πρόσωπα που «παίζουν» στις μεγάλες
και στις μικρές συμμορίες. Γνωρίζουν τις μεθόδους τους, τους χώρους όπου
κινούνται. Τα χέρια της Αστυνομίας όμως είναι δεμένα. Ο «νόμος της σιωπής» που
σφραγίζει τα στόματα. Οι δράστες έχουν φροντίσει να καλλιεργήσουν ένα κλίμα
τρομοκρατίας. Τα θύματα παγιδευμένα από το φόβο αρνούνται να καταγγείλουν τους
εκβιασμούς στην Αστυνομία. Φοβούνται κυρίως τα αντίποινα από τις συμμορίες.
«Ελάχιστοι είναι οι ιδιοκτήτες καταστημάτων που δέχονται να συνεργασθούν μαζί
μας και να καταγγείλουν τον εκβιασμό» επισημαίνει αξιωματικός της Ασφάλειας.
«Όταν όμως συνεργάζονται, τα αποτελέσματα είναι καλά. Τα χρήματα
προσημειώνονται και οι δράστες συλλαμβάνονται επ’ αυτοφώρω». Οι Αρχές
Ασφαλείας απευθύνουν έκκληση στα θύματα των εκβιασμών να κάνουν καταγγελίες
στην Αστυνομία και να μην υποκύπτουν στους εκβιασμούς. «Τα τελευταία χρόνια
έχουν συλληφθεί για εκβιασμούς 521 άτομα-μέλη συμμοριών. Ποτέ δεν έχουν προβεί
σε αντίποινα, σε πράξεις εκδίκησης εναντίον αυτών που τους έχουν καταγγείλει».

ΝΕΕΣ ΜΕΘΟΔΟΥΣ στο κύκλωμα της προστασίας εισήγαγε ο Γιάννης Γιαννόπουλος
(ένθετη φωτό), αρχηγός εξαμελούς συμμορίας, στην οποία συμμετείχαν και δύο
αθλητές. Η συμμορία εισήγαγε αμερικανικές μεθόδους και η «ασφαλιστική δικλίδα»
της ήταν η χαμηλή ταρίφα. Αρχές του 1995, είχε αναπτύξει πλούσια δράση και
μέσα σε ένα χρόνο είχε απλώσει τα πλοκάμια της σε 50 καταστήματα στις περιοχές
της Ηλιούπολης, του Καλαμακίου και του Παγκρατίου. Τα ποσά που ζητούσαν
εκβιαστικά από τους ιδιοκτήτες των καταστημάτων κυμαίνονταν από 10.000 δρχ.
έως 80.000 δρχ. την εβδομάδα.