Μακάριοι οι… μετέχοντες!

Κέρδη 2,7 τρισ. δραχμές έδωσαν οι μετοχές των Τραπεζών στο Χρηματιστήριο
από τις 2 Ιανουαρίου 1998 μέχρι τις 14 Ιουλίου 1998. Αυτό προκύπτει από την
εξέλιξη της χρηματιστηριακής αξίας δεκαπέντε τραπεζών στο τελευταίο επτάμηνο.

Από τα στοιχεία αυτά προκύπτει ότι η συνολική χρηματιστηριακή τους αξία από
2,57 τρισ. δραχμές που ήταν στις αρχές του χρόνου έφθασε τα 5,29 τρισ. δραχμές
στα μέσα Ιουλίου. Τα κέρδη προήλθαν από την ξέφρενη κούρσα των τιμών των
μετοχών στις Τράπεζες που συντηρείται από τις αλλεπάλληλες αλλαγές που
συντελούνται στον πιστωτικό χώρο. Τα στοιχεία του Χρηματιστηρίου Αθηνών είναι
αποκαλυπτικά και ουσιαστικά επιβεβαιώνουν την άποψη αυτή, αφού η αξία των
μετοχών των Τραπεζών από τις 2/1/98 μέχρι τις 14/7/98 ανέβηκε από 11,32% μέχρι 1.241,46%.

ΟΙ ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΡΙΕΣ

Έτσι, στο ράλι αυτό πρωταθλήτριες αναδεικνύονται οι Τράπεζες, οι οποίες, άμεσα
ή έμμεσα, εμπλέκονται στη μάχη των ανακατατάξεων που έχει ξεκινήσει από τις
αρχές του χρόνου στην τραπεζική αγορά. Από την ανάλυση των επίσημων στοιχείων
του Χρηματιστηρίου προκύπτει ότι στο διάστημα αυτό:

* Η χρηματιστηριακή αξία της Τράπεζας Αθηνών από 7,37 δισ. δραχμές που ήταν
στις 2/1/98 έφθασε στα 60,59 δισ. δραχμές στις 14/7/98. «Κλειδί» για την
εξέλιξη αυτή ήταν η εξαγορά της από τον όμιλο Λάτση.

* Η χρηματιστηριακή αξία της Ιονικής Τράπεζας «πετάχθηκε» μέσα σε 7 μήνες από
τα 138,6 δισ. δραχμές στα 497,7 δισ. δραχμές (αύξηση 259,11%). Σ’ αυτό
συνέβαλε η προοπτική πώλησης της Ιονικής Τράπεζας.

* Η χρηματιστηριακή αξία της Τράπεζας Κεντρικής Ελλάδος, της άλλης υποψήφιας
να αλλάξει χέρια, Τράπεζας, από τα 21,85 δισ. δραχμές «τινάχθηκε» στα 84,32
δισ. δραχμές.

* Η αξία στο Χρηματιστήριο της Τράπεζας Χίου, της οποίας η αύξηση του
μετοχικού κεφαλαίου πυροδότησε μια σειρά φημών για νέες μετοχικές συνεργασίες,
από τα 19,3 δισ. δραχμές έφθασε τα 82,3 δισ. δραχμές.

* Η πώληση ενός πακέτου μετοχών που αντιπροσώπευαν το 10% του μετοχικού
κεφαλαίου της Γενικής Τράπεζας, αλλά και το ενδιαφέρον της για την εξαγορά της
Τράπεζας Κεντρικής Ελλάδος, τίναξαν στα ύψη τη χρηματιστηριακή της αξία, που
από τα 43,1 δισ. δραχμές έφθασε τα 129,9 δισ. δραχμές.

* Το ενδιαφέρον για την Τράπεζα Κεντρικής Ελλάδος, αλλά και για το Ταχυδρομικό
Ταμιευτήριο, σε συνδυασμό με την προοπτική μετατροπής τους σε Τράπεζα των
ασφαλιστικών ταμείων, ανέβασαν τη χρηματιστηριακή αξία της Τράπεζας Αττικής
από 45,1 δισ. δραχμές σε 129,5 δισ. δραχμές.

* Η εξαγορά της Μακεδονίας – Θράκης επηρέασε σε σημαντικό βαθμό τη
χρηματιστηριακή αξία της Τράπεζας Πειραιώς, η οποία έφθασε τα 159,7 δισ.
δραχμές (από 71,6 δισ. δραχμές).

* Οι πληροφορίες για συνεργασία της Τράπεζας Εργασίας με τον όμιλο Λάτση και η
πώληση του πακέτου μετοχών της οικογένειας Ευφραίμογλου συνέβαλαν σε σημαντικό
βαθμό στην αύξηση της χρηματιστηριακής της αξίας από τα 372,7 δισ. δραχμές σε
811,5 δισ. δραχμές.

ΣΑΦΗΣ ΕΝΔΕΙΞΗ

Το «γαϊτανάκι» αυτό των επιδράσεων και των πληροφοριών για εξαγορές, μετοχικές
συνεργασίες κ.ά. έχει επηρεάσει όμως και τις υπόλοιπες Τράπεζες. Έτσι, η
συγχώνευση της Εθνικής με την Κτηματική Τράπεζα ανέβασε τη χρηματιστηριακή
τους αξία 91,26% και 47,98% αντίστοιχα. Επίσης, το ενδιαφέρον για τη συμμετοχή
στη διαδικασία πώλησης της Ιονικής ήταν ένας από τους παράγοντες που βοήθησαν
στην αύξηση της χρηματιστηριακής αξίας της Alpha Τράπεζας Πίστεως κατά 68,89%.

Τεχνοκράτες που ρωτήθηκαν από «ΤΑ ΝΕΑ» σχετικά με τη σχέση της
χρηματιστηριακής με την πραγματική αξία, ήταν κατηγορηματικοί: «Η αξία μίας
Τράπεζας φαίνεται κυρίως από το ενεργητικό και το παθητικό της και τη σύνθεση
του χαρτοφυλακίου της. Η χρηματιστηριακή αξία αποτελεί μία σαφή ένδειξη για το
δυναμισμό της στη συγκεκριμένη χρονική περίοδο» τόνιζαν χαρακτηριστικά και
συμπλήρωναν: «Σε περιόδους γενικότερης πτώσης των τιμών των μετοχών δεν
σημαίνει ότι μία Τράπεζα γίνεται φθηνότερη».

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ

«Στο σημείο που βρισκόμαστε σήμερα, έχουμε να αντιμετωπίσουμε έναν
“ιδιόρρυθμο” πληθωρισμό. Πρόκειται για τον λεγόμενο πληθωρισμό αξιών που
δημιουργήθηκε από την άνοδο των τιμών στο Χρηματιστήριο Αθηνών και που έχει
πάει στα ύψη τις αξίες των εισηγμένων εταιρειών και των Τραπεζών». Με τον
τρόπο αυτό σκιαγράφησε τραπεζίτης το μεγάλο «αγκάθι» που αποτελεί η
χρηματιστηριακή αξία στις διαδικασίες πώλησης, όχι μόνο της Ιονικής Τράπεζας,
αλλά και οποιασδήποτε άλλης τράπεζας που είτε έχει πάρει ­ ή πρόκειται να
πάρει ­ το δρόμο της πώλησης ή κάποιας άλλης επιχειρηματικής συνεργασίας που
συνδυάζεται με τη μεταβίβαση μετοχών. Έτσι, ενώ για κάποιους η άνοδος της
χρηματιστηριακής τιμής των τραπεζών προσφέρει κέρδη δισεκατομμυρίων, κάποιοι
άλλοι «παρακαλούν» να σταματήσει η άνοδος των τιμών. Πάντως, το σίγουρο είναι
ότι η άνοδος των τιμών των μετοχών δεν αντικατοπτρίζει πολλές φορές απαραίτητα
τη βελτίωση της πραγματικής αξίας μιας εταιρείας που έχει εισηγμένες προς
διαπραγμάτευση μετοχές στην οδό Σοφοκλέους. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο ότι η
βασική αρχή που διέπει την εξέλιξη των τιμών των μετοχών είναι οι προσδοκίες
που διαμορφώνονται στο Χρηματιστήριο. «Στην τιμή μιας μετοχής προεξοφλούνται,
σε σημαντικό βαθμό, οι θετικές ή οι αρνητικές προσδοκίες που υπάρχουν», λένε
οι άνθρωποι του Χρηματιστηρίου.