30 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΟΝΤΟΜΗΝΑΣ

ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: Στην Ακαδημία Πλάτωνος σχεδιάζοντας, αυτοσχεδιάζοντας,
επιμένοντας και στοχεύοντας σε έναν καλύτερο κόσμο.

ΘΥΜΑΤΑΙ: Πάντα τον τόπο απ’ όπου ξεκίνησε, τους ανθρώπους που τον
στήριξαν, τα γεγονότα που τον έμαθαν ότι η πιο σκοτεινή ώρα είναι αυτή λίγο
πριν από την… Ανατολή!

ΑΓΑΠΑΕΙ: Τη ζωή, τη δημιουργία και την ουσία των προσώπων και των πραγμάτων!

ΕΠΙΔΙΩΚΕΙ: Πάντα το καλύτερο.

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ: Την εμπάθεια αλλά και τη στιγμή που θα κοιτάει μόνο… πίσω!

Με ευρωκλινική για όλους τους Έλληνες, με υγιές συναίσθημα τον φόβο και με
πιστεύω που ξεκινάει από τις ρίζες του στην Ακαδημία Πλάτωνος, στη γειτονιά
του στον Κολωνό, ο Δημήτρης Κοντομηνάς, πρόεδρος της Interamerican, είναι τώρα
και πρόεδρος της Ένωσης Ασφαλιστικών Εταιρειών. Μιλάει για όλα. Όνειρό του να
κάνει τα όνειρα των άλλων πραγματικότητα. Και στον εκσυγχρονισμό βλέπει μία
λέξη: Σημίτης.

ΕΡ.: Είναι τελικά θέμα ζωής;

ΑΠ.: Είναι θέμα επιλογής! Η ζωή δεν είναι πρόβα, είναι παράσταση. Μία
παράσταση χωρίς πρόβα τζενεράλε!

ΕΡ.: Οι ασφάλειες;

ΑΠ.: Από πολύ νωρίς ένιωσα πως οι δικές μου ανάγκες, είναι ανάγκες όλου του κόσμου!

ΕΡ.: Και η επιτυχία;

ΑΠ.: Δεν είναι για να την φτάνουμε μα για να την κυνηγούμε!

ΕΡ.: Τότε στον Κολωνό;

ΑΠ.: Έψαχνα να βρω το δικό μου παραμύθι…

ΕΡ.: Οι ρίζες βοήθησαν;

ΑΠ.: Όταν κάποιος ξεκινά να παλέψει με τη ζωή του χωρίς παπούτσια, τότε η
μεγαλύτερη ύβρις που μπορεί να διαπράξει είναι να ξεχάσει τις ρίζες του.

ΕΡ.: Και το πρώτο βήμα;

ΑΠ.: Όλα μοιάζουν πιο εύκολα όταν υπάρχει προορισμός.

ΕΡ.: Το πρώτο… χαστούκι;

ΑΠ.: Το θυμάμαι με ευγνωμοσύνη. Ήταν κι αυτό ένα είδος μάχης!

ΕΡ.: Στη διαδρομή;

ΑΠ.: Έμαθα να παλεύω, να αγωνίζομαι, να πέφτω, να σηκώνομαι, να ονειρεύομαι,
να πραγματοποιώ και να μιλάω τη γλώσσα του ενθουσιασμού των πραγμάτων.

ΕΡ.: Συνεργάτες από τότε;

ΑΠ.: Ανεκτίμητος θησαυρός…

ΕΡ.: Ο πρώτος σταθμός;

ΑΠ.: Δεν θυμάμαι να σταμάτησα πουθενά!

ΕΡ.: Ο Πύργος στη Συγγρού;

ΑΠ.: Το πρώτο σύμβολο μιας προσπάθειας που ξεκίνησε τίμια και έφθασε σήμερα να κυριαρχεί.

ΕΡ.: Και το Plaza στο Μαρούσι;

ΑΠ.: Αφού πηγαίνει η Interamerican, αναβαθμίζει αυτομάτως την περιοχή.

ΕΡ.: Και τώρα Νοσοκομείο Ι.Χ.;

ΑΠ.: Ευρωκλινική για όλους τους Έλληνες.

ΕΡ.: Και «πρώτων βοηθειών» με ελικόπτερο;

ΑΠ.: Αν το ελικόπτερο μπορεί να σώσει μια ανθρώπινη ζωή, τότε ναι και με
Concord ακόμη!

ΕΡ.: Πρωτιά όμως και στις χορηγίες;

ΑΠ.: Αν συμμετέχουμε στη διατήρηση της μεγαλοσύνης της Ελλάδας, τότε η χορηγία
δεν είναι παροχή, είναι αποστολή μας!

ΕΡ.: Είναι και το Χρηματιστήριο;

ΑΠ.: Η αφετηρία μιας νέας πορείας με μεγαλύτερη διαφάνεια και διευρυμένη
κοινωνική βάση.

ΕΡ.: Αρχή όμως από τη Νέα Υόρκη;

ΑΠ.: Και θα συνεχίσουμε στην Ελλάδα και σε άλλα Χρηματιστήρια της Ευρώπης.

ΕΡ.: Και η Σοφοκλέους;

ΑΠ.: Χρειάζεται εκσυγχρονισμό για την προσέλευση όλο και περισσότερων σωστών
εταιρειών, με κριτήριο τη μελλοντική τους εξέλιξη και όχι το παρελθόν τους. Η
μόνη χώρα που η εισαγωγή βασίζεται στο παρελθόν και όχι στο μέλλον είναι η Ελλάδα.

ΕΡ.: Πρόεδρος του Ομίλου αλλά και των άλλων ασφαλιστικών εταιρειών τώρα;

ΑΠ.: Ομόφωνη απόφαση των συναδέλφων, δεσμεύομαι να την τιμήσω!

ΕΡ.: Που σημαίνει κυρίαρχος;

ΑΠ.: Του εαυτού μου ίσως!

ΕΡ.: Δηλαδή δεν φοβάστε;

ΑΠ.: Ο φόβος είναι ένα υγιές συναίσθημα.

ΕΡ.: Θα ασφαλίζατε τον Κοντομηνά;

ΑΠ.: Μα, αφού έχει την Interamerican.

ΕΡ.: Έχει όμως εχθρούς;

ΑΠ.: Ακόμα πιο πολλούς φίλους!

ΕΡ.: Θρησκεία ο Άρης;

ΑΠ.: Ομάδα με μεγάλη ιστορία, αλλά και με… μεγάλο και σίγουρο μέλλον!

ΕΡ.: Και ο Χριστόδουλος;

ΑΠ.: Ένας πολυτάλαντος άνθρωπος. Χάρισμα του Θεού στην Εκκλησία και το Γένος.

ΕΡ.: Ο εκσυγχρονισμός με μία λέξη;

ΑΠ.: Σημίτης!

ΕΡ.: Και η ανάπτυξη;

ΑΠ.: Βάσω Παπανδρέου, κάνει πολλά, τελευταία…

ΕΡ.: Μία γυναίκα;

ΑΠ.: Η ωραιότερη της ζωής μου, η κόρη μου!

ΕΡ.: Μία αποτυχία;

ΑΠ.: Πολλές! Μα έμαθα απ’ αυτές…

ΕΡ.: Ένα όνειρο;

ΑΠ.: Να κάνω τα όνειρα πραγματικότητα!

ΕΡ.: Μία πόλη;

ΑΠ.: Η πόλη των ονείρων μου…

ΕΡ.: Μία ερώτηση;

ΑΠ.: Όχι ένα πείραμα. Πείραμα όμως τόσο σκληρό, που δεν ενδείκνυται για
αδύναμους χαρακτήρες.