ΡΙΠΕΣ Τραγικά

ΜΟΝΟ στην Ελλάδα μπορεί να συμβεί ­ όπως και συμβαίνει ­ σε καταστάσεις
έκτακτης ανάγκης, όπως του τελευταίου τριημέρου με τα 180 μέτωπα φωτιάς…

ΝΑ ξεσπά ­ υπογείως αλλά και δημοσίως ­ πόλεμος ανάμεσα σε καθ’ ύλην
αρμόδιες για τη δασοπυρόσβεση υπηρεσίες…

ΚΑΙ οι μεν δασικοί να κατηγορούν τη συντονίστρια Πυροσβεστική ως
ανέτοιμη για το νέο ρόλο που έχει αναλάβει…

ΕΝΩ από την άλλη πλευρά ν’ ακούγονται μομφές για ανεπίτρεπτα
ανταγωνιστική συμπεριφορά και αρνητική ­ ακόμη και αυτό ­ στάση.

ΩΣΑΝ, δηλαδή, το πρόβλημα να μην είναι κοινό…

ΑΛΛΑ να πρέπει οι μεν να ρίχνουν ευθύνες στους δε και αντιστρόφως…

ΟΤΑΝ όλοι ­ κυρίως η Πολιτεία ­ όφειλαν να είχαν προνοήσει και για τον
συντονισμό και για τη συνεργασία και για την ετοιμότητα…

ΠΟΛΥ πριν μπούμε στην υψηλού κινδύνου περίοδο της ξηρασίας και του
αναμενόμενου καύσωνα.

ΚΑΙ δεν περιττεύει να ειπωθεί πως και φέτος ­ όπως και τις προηγούμενες
χρονιές ­ οι ίδιες τραγικές ελλείψεις σημειώθηκαν…

ΜΕ τα ξεπερασμένης τεχνολογίας πυροσβεστικά αεροπλάνα που δεν μπορούν
να πετάξουν με υψηλές θερμοκρασίες και δυνατούς ανέμους…

ΚΑΙ το μεγάλο έλλειμμα σε επίγειες δυνάμεις.

ΚΑΙ αν αναμφίβολα εμπρηστές έδρασαν…

ΤΟ ίδιο βέβαιο είναι πως πολλές πυρκαγιές προκλήθηκαν από αυτανάφλεξη ­
κι εδώ άλλων οι ευθύνες ­ σκουπιδότοπων.

ΩΣ μείζον ζητούμενο πάντως παραμένει ο εκσυγχρονισμός του μηχανισμού δασοπυρόσβεσης…

ΜΕ τη σοβαρότητα που απαιτεί ένα εθνικής σημασίας θέμα.