ΜΑΤΙΕΣ Ποικίλα

ΜΕ ΧΑΡΑ είδα ότι ξαναβγήκε η «Μάσκα». Το μικρό αυτό περιοδικό, με τις
αστυνομικές περιπέτειες, που μου κρατούσε συντροφιά, με τις συναρπαστικές
ιστορίες του, κάθε εβδομάδα στη δύσκολη δεκαετία του ’50. Τότε που εμείς, τα
παιδιά του Γυμνασίου, χωρίς λεφτά, χωρίς βιβλία, ψάχναμε να διαβάσουμε κάτι,
ό,τι να ‘ναι, κυρίως για να γεμίσουμε τις ώρες της μοναξιάς μας.

Για μένα, επιπλέον, η επανέκδοση της «Μάσκας» από τους φίλους Κ. Καβαθά και Τ.
Κορίνη είναι ένα ποτήρι παλιό κρασί. Που το πίνω στη μνήμη του ιδρυτή της. Του
Απόστολου Μαγγανάρη. Του «θείου», που δουλέψαμε μαζί πολλά χρόνια εδώ στα
«ΝΕΑ». Κανείς δημοσιογράφος της γενιάς μου δεν μπορεί να ξεχάσει τον
Μαγγανάρη. Τον άφθαστο περιοδικατζή. Τον αρχισυντάκτη που άνοιγε χώρο για τους
νέους. Τον ακάματο δουλευτή. Και τον μεγάλο εραστή ­ αυτό, πριν απ’ όλα…

Το Ωνάσειο βράβευσε, πριν από λίγο καιρό, τον Μαγκντί Γιακούμπ και πολύ καλά
έκανε: η επιστημονική προσφορά του διάσημου καρδιοχειρουργού είναι σημαντική
και διεθνώς ανεγνωρισμένη. Πέραν αυτού, ο Γιακούμπ χειρούργησε τον Ανδρέα
Παπανδρέου, όταν η υγεία τού τότε (1989) πρωθυπουργού βρισκόταν σε κρίσιμη
κατάσταση ­ και του έσωσε, κυριολεκτικά, τη ζωή. Κάποια ώρα, όμως, πιστεύω, το
Ωνάσειο, ο Δήμος Αθηναίων, το υπουργείο Υγείας, πρέπει να βραβεύσουν και
Έλληνες καρδιοχειρουργούς. Τον Σπύρου, τον Λώλα, τον Τόλη, τον Μιχάλη
και πολλούς άλλους που τα ονόματά τους δεν μου ‘ρχονται στο νου αυτή τη
στιγμή. Γιατί οι δικοί μας καρδιοχειρουργοί, όχι μόνο γλίτωσαν από του χάρου
τα δόντια χιλιάδες ασθενείς τα τελευταία 15 χρόνια, αλλά βοήθησαν ουσιαστικά
και την εθνική οικονομία. Θυμόσαστε πόσα εκατομμύρια δολάρια έφευγαν στην
Αγγλία, στην Ελβετία και στις ΗΠΑ από την Ελλάδα για χειρουργικές επεμβάσεις
ανοιχτής καρδιάς σε Έλληνες; Το 80% αυτών των χειρουργικών επεμβάσεων γίνονται
τώρα σε κρατικά νοσοκομεία. Δεν είναι σπουδαίο;

«Αν ο κ. Σημίτης βρισκόταν χθες το μεσημέρι κάπου κοντά στη διασταύρωση
Ρηγίλλης και Βασ. Σοφίας, μέσα σε Ι.Χ. ή σε τρόλεϊ και τον σταματούσαν οι
τροχονόμοι επί αρκετά λεπτά της ώρας, με το θερμόμετρο να βρίσκεται στα ύψη,
“για να περάσει γρήγορα και ανενόχλητα το πρωθυπουργικό αυτοκίνητο”,
αναρωτιέμαι τι θα έλεγε περί εκσυγχρονισμού…».

Διάβασα προ ημερών αυτό το σχόλιο του Γ. Μπουρδάρα στην «Καθημερινή» και
θυμήθηκα τούτο: είχαμε μείνει από λάστιχο έξω από την Φρανκφούρτη, στην εθνική
οδό, προ μηνός και περιμέναμε την «Οδική Βοήθεια». Κάποια στιγμή πέρασε από
μπροστά μας, με το αυτοκίνητό του, ο Κολ. Τον συνόδευαν μόνον ο αστυνομικός –
οδηγός του και ένα περιπολικό, με δύο άντρες όλους και όλους…