30 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΙΣΑΑΚ ΚΕΤΣΕΚΙΔΗΣ

ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: Στη Μελβούρνη της Αυστραλίας, στις 17 Ιουνίου 1974.

ΜΕΓΑΛΩΣΕ: Στην Αυστραλία.

ΔΕΝ ΘΑ ΞΕΧΑΣΕΙ ΠΟΤΕ: Την αγάπη που του έδωσε η Ελλάδα.

ΠΙΣΤΕΥΕΙ: Ότι όλα θα γίνουν καλύτερα για όλους.

ΘΑ ΗΘΕΛΕ ΝΑ ΕΙΝΑΙ: Κάποιος που μπορεί να βοηθάει τα παιδιά.

ΑΓΑΠΑΕΙ: Τη ζωή, τα παιδιά και την οικογένεια.

ΑΠΕΧΘΑΝΕΤΑΙ: Τα ψέματα και το κάπνισμα.

ΟΝΕΙΡΕΥΕΤΑΙ: Το καλύτερο μέλλον για την Ελλάδα στην Ευρώπη.

Από ηλικία πέντε μηνών έως τα 15 του χρόνια ο Ισαάκ Κετσεκίδης, 24 χρόνων
σήμερα, αντιμετώπισε με επιτυχία την ανίατη ασθένεια που του παρουσιάστηκε στο
αίμα. Γεννημένος στην Αυστραλία αποφάσισε με τη βοήθεια των γονέων του να
αφιερωθεί με όλες του τις δυνάμεις στον αγώνα κατά του καρκίνου και ιδιαίτερα
να σταθεί δίπλα στα παιδιά που πάσχουν από καρκίνο. Πραγματοποίησε μαραθώνιο
ζωής από τη Θεσσαλονίκη στην Αθήνα για τα καρκινοπαθή παιδιά. Δεν ολοκλήρωσε
τον δεύτερο μαραθώνιο από τη Θεσσαλονίκη στον τόπο καταγωγής του στη Φλώρινα,
αλλά από το νοσοκομείο όπου νοσηλεύεται δηλώνει ότι θα βρίσκεται κοντά στα
παιδιά για όλη του τη ζωή.

ΕΡ.: Το μήνυμα του μαραθωνίου που δεν ολοκληρώθηκε παραμένει το ίδιο και από
το νοσοκομείο;

ΑΠ.: Βέβαια, γιατί η αγάπη προς τα παιδιά που έχουν αρρώστιες είναι το πιο
σπουδαίο που μπορούμε να δείξουμε.

ΕΡ.: Είναι δύσκολη η απόφαση για ένα τέτοιο εγχείρημα;

ΑΠ.: Όχι, γιατί βγαίνει από την καρδιά.

ΕΡ.: Ποιες οι αιτίες για την απόφαση των δύο μαραθωνίων;

ΑΠ.: Η παιδική αρρώστια που είχα από δύο μηνών μέχρι 15 χρονών.

ΕΡ.: Στον πρώτο μαραθώνιο, από τη Θεσσαλονίκη στην Αθήνα, πήγαν όλα καλά;

ΑΠ.: Αν εξαιρέσουμε το μπλακ άουτ που έγινε στην Αθήνα, όλα πήγαν καλά.

ΕΡ.: Υπάρχουν παράπονα και γιατί;

ΑΠ.: Κάποιοι υποσχέθηκαν να βοηθήσουν και δεν κράτησαν τον λόγο τους.

ΕΡ.: Στον δεύτερο μαραθώνιο, από τη Θεσσαλονίκη στη Φλώρινα;

ΑΠ.: Στην αρχή λίγοι έδειξαν πραγματικό ενδιαφέρον.

ΕΡ.: Γιατί στη Φλώρινα ο τελικός προορισμός;

ΑΠ.: Τόπος καταγωγής μου ο Άγιος Βαρθολομαίος Φλώρινας.

ΕΡ.: Πώς αντέδρασαν οι γονείς σας στην απόφαση για τους δύο μαραθωνίους;

ΑΠ.: Με παρότρυναν με συγκίνηση και περισσότερη αγάπη.

ΕΡ.: Ποιες οι αντιδράσεις των καρκινοπαθών που είδαν τους δύο μαραθωνίους;

ΑΠ.: Βοήθησαν με την ψυχή τους όσο μπορούσαν και πέτυχαν.

ΕΡ.: Τα συναισθήματα, μετά τη διαπίστωση ότι δεν πήγαινε άλλο, στον δεύτερο μαραθώνιο;

ΑΠ.: Νεύρα, στεναχώρια, πόνος, δεν μπορούσα να το πιστέψω.

ΕΡ.: Από τον δρόμο στο νοσοκομείο. Γιατί κατά τη γνώμη σου;

ΑΠ.: Ο στρατιωτικός γιατρός που με παρακολουθούσε διέγνωσε έγκαιρα το πρόβλημά μου.

ΕΡ.: Ακολουθήθηκαν όλες οι συμβουλές των γιατρών;

ΑΠ.: Έκανα αυτό που ήθελα και πίστευα.

ΕΡ.: Μετά την ανάρρωση ο αγώνας της ζωής συνεχίζεται;

ΑΠ.: Ναι, γιατί θέλω να δω τα μικρά παιδιά να μεγαλώνουν σωστά.

ΕΡ.: Υπάρχει πιθανότητα για νέο μαραθώνιο;

ΑΠ.: Ναι, αλλά από τον χειμώνα και μετά.

ΕΡ.: Η ανίατη ασθένεια είναι τελικά ανίκητη;

ΑΠ.: Πιστεύω ότι μια μέρα θα βρεθεί το φάρμακο, αλλά μάλλον θα αργήσει.

ΕΡ.: Πόσο επηρεάζει η αγάπη για τη ζωή στην αντιμετώπισή της;

ΑΠ.: Το βασικό όπλο.

ΕΡ.: Ποια τα όπλα ενός νέου ανθρώπου για να τη νικήσει;

ΑΠ.: Να έχει πίστη, κουράγιο και υπομονή.

ΕΡ.: Η επιστήμη θα νικήσει τον καρκίνο;

ΑΠ.: Ναι, το πιστεύω.

ΕΡ.: Η ζωή θα νικήσει τον καρκίνο;

ΑΠ.: Αυτό είναι σίγουρο.

ΕΡ.: Τα καρκινοπαθή παιδιά πόσο κοντά σας βρίσκονται;

ΑΠ.: Αισθάνθηκαν αγάπη για μένα και τους έδωσα την αγάπη μου. Πιστεύω ότι
πήραν θάρρος από εμένα.

ΕΡ.: Μια λέξη γι’ αυτά;

ΑΠ.: Αγάπη.

ΕΡ.: Η ηθική συμπαράσταση αρκεί;

ΑΠ.: Είναι, δυστυχώς, αρκετά μακριά και αυτή.

ΕΡ.: Η υλική συμπαράσταση βοηθάει;

ΑΠ.: Είναι καλό και χρειάζεται.

ΕΡ.: Καρκινοπαθή παιδιά και κοινωνία;

ΑΠ.: Τμήμα της κοινωνίας και πρέπει να το καταλάβουν πολλοί ακόμη.

ΕΡ.: Καρκινοπαθή παιδιά και νεολαία;

ΑΠ.: Δυστυχώς μόνον αυτοί που έχουν κάποια εμπειρία από την αρρώστια και
γνωρίζουν τι σημαίνει βρίσκονται κάπως κοντά τους.

ΕΡ.: Καρκινοπαθή παιδιά και πολιτεία;

ΑΠ.: Μεγάλωσα και ζω στην Αυστραλία, αλλά για την Ελλάδα έχω την αίσθηση ότι
χρειάζονται περισσότερα.

ΕΡ.: Ο απλός κόσμος πώς είδε τους δύο μαραθωνίους;

ΑΠ.: Με πολλή αγάπη και συγκίνηση.

ΕΡ.: Τα ΜΜΕ βοήθησαν;

ΑΠ.: Περισσότερο τη δεύτερη φορά.

ΕΡ.: Καρκινοπαθείς και γιατροί στην Ελλάδα;

ΑΠ.: Αν θέλουν, μπορούν να κάνουν πολλά πράγματα και κυρίως τη δουλειά τους σωστά.