ΡΙΠΕΣ Ψήφοι…

ΜΑΚΑΡΙ αλλά πού τέτοια τύχη; να είναι η πρώτη φορά…
ΜΑΚΑΡΙ αλλά ποιος το πιστεύει; να είναι η τελευταία.
ΠΟΙΟΣ όμως θα εκπλαγεί με το νομοσχέδιο που νομιμοποιεί αυθαίρετες
οικοδομές σε καμένες δασικές εκτάσεις όταν, δεκαετίες τώρα…
ΠΟΤΕ για να ικανοποιηθεί η ασφαλώς θεμιτή ανάγκη πολλών κοινωνικών
ομάδων να αποκτήσουν εξοχική στέγη…
ΚΑΙ πότε για να εξυπηρετηθεί με το αζημίωτο η απληστία κάθε λογής
μεγαλοσχημόνων για εξοχικές βίλες…
ΚΑΙ χιλιάδες στρέμματα δασών πυρπολούνται…
ΚΑΙ κυκλώματα μεσαζόντων θησαυρίζουν.
ΚΑΙ μπορεί μεν τακτικά να παρέχεται επισημότατα η διαβεβαίωση πως δεν
υπάρχει στρέμμα καμένου δάσους που δεν θα αναδασωθεί…
ΚΑΙ ούτε περίπτωση σε καμένο δάσος να χτισθεί όχι βίλα ή οικισμός αλλά
ούτε καν παράγκα…
ΕΡΧΕΤΑΙ όμως κάθε φορά το πλήρωμα του χρόνου…
ΚΑΙ πότε με τη μία διατύπωση και πότε με το άλλο «παράθυρο»…
ΚΑΙ τα καμένα δάση λησμονούνται…
ΚΑΙ υπαρκτά κοινωνικά προβλήματα κατ’ επίφαση και μόνο επιλύονται…
ΚΑΙ οι μεγαλόσχημοι αυτοί κυρίως ικανοποιούνται…
ΚΑΙ οι μεσάζοντες παίρνουν απ’ το κράτος τη διαβεβαίωση πως θα
συνεχίσουν να θησαυρίζουν αναλαμβάνοντας να επιτύχουν, με τα «μέσα» που
διαθέτουν, τον «αποχαρακτηρισμό» πότε της μιας και πότε της άλλης δασικής έκτασης.
ΔΥΣΤΥΧΩΣ, ψευδαισθήσεις δεν μπορούμε να έχουμε για τον απλό λόγο που
όλοι πολύ καλά γνωρίζουμε…
ΠΩΣ όλοι εμείς πλούσιοι και φτωχοί, άπληστοι και διψασμένοι έχουμε
δικαίωμα ψήφου…
ΕΝΩ τα δάση, ως γνωστόν, δεν έχουν.













