ΜΑΤΙΕΣ Ο Ανδρέας

ΤΕΛΕΙΤΑΙ αύριο στη Βουλή το πολιτικό μνημόσυνο του Ανδρέα Παπανδρέου. Άργησε
να ‘ρθει αυτή η ώρα. Το γιατί, το εξήγησε ο πρόεδρος Απόστολος Κακλαμάνης. Οι
εξηγήσεις του ήταν επαρκείς, ως προς το τυπικό μέρος. Υπάρχει όμως και η
ουσία. Που δεν αφορά το Κοινοβούλιο και τις διαδικασίες του. Αφορά το ΠΑΣΟΚ.
Το κόμμα και την κυβέρνηση. Τι έκανε, λοιπόν, το ΠΑΣΟΚ αυτά τα δύο χρόνια για
να τιμήσει τον ιδρυτή του; Τίποτα! Ενώ η Κυπριακή Δημοκρατία, χωρίς κανείς να
της το ζητήσει, βάφτισε το αεροδρόμιο της Πάφου «Αεροπορική βάση Ανδρέα Παπανδρέου»!

Η Μελίνα πρόσφερε πολλά στο ΠΑΣΟΚ. Με την αγωνιστικότητά της, το πάθος της, τα
όνειρά της, τα σχέδιά της, την προσωπικότητά της, τη λάμψη της. Ο Γεννηματάς
πρόσφερε πολλά στο ΠΑΣΟΚ. Με τις ιδέες του, τις καθημερινές του μάχες, την
εργατικότητά του, την αφοσίωσή του στο Κίνημα, την απήχησή του στις λαϊκές
μάζες. Και οι δύο έφυγαν από τη ζωή. Αλλά συναντάμε παντού ­ και μπράβο! ­ τα
ονόματά τους. Σε θέατρα, σε ιδρύματα, σε νοσοκομεία.

Η Μελίνα και ο Γεννηματάς πρόσφεραν πολλά στο ΠΑΣΟΚ, αλλά ο Ανδρέας Παπανδρέου
το ‘φτιαξε. Από το μηδέν! Και μέσα σε ελάχιστα χρόνια το ανέβασε στην εξουσία!
Συντρίβοντας τη Δεξιά! Έφυγε και ο Παπανδρέου από τη ζωή. Πού συναντάμε, όμως,
αλήθεια το όνομά του; Στο… ΙΣΤΑΜΕ που ουδείς γνωρίζει την ύπαρξή του; Ούτε
σε μια υποτροφία, δυστυχώς, δεν δόθηκε το όνομα του Ανδρέα! Και καταγγέλλεται
ως δημαγωγός και λαϊκιστής ο δήμαρχος της Αθήνας επειδή τόλμησε να πει ότι θα
τον τιμήσει, στήνοντάς του ανδριάντα!

Διαβάζω πολλά αρνητικά, τελευταία, για τον Ανδρέα Παπανδρέου. Και ύμνους,
αντίθετα, για τον Καραμανλή! Και μάλιστα από γνωστά πρόσωπα του δημοκρατικού
χώρου! Δεν ισχυρίζομαι ότι ο ιδρυτής του ΠΑΣΟΚ υπήρξε αλάνθαστος. Διέπραξε
λάθη. Και πολλά. Αλλά πέτυχε κάτι σημαντικό, που όλοι το γνωρίζουμε:
ξαναμοίρασε την τράπουλα.

Ως το 1981, μη το ξεχνάμε, η Ελλάδα ήταν φέουδο της Δεξιάς (κάτι προσπάθησε ν’
αλλάξει ο «Γέρος», αλλά τον «φάγανε»). Ο δημοκρατικός πολίτης, αν δεν
βρισκόταν στην εξορία ή στη φυλακή, καταδικαζόταν στην ανεργία, στην πείνα. Ο
συνεργάτης των Γερμανών, ο δωσίλογος, ο χαφιές, ο παρακρατικός, ο φασίστας
ήταν το κράτος.

Ο Ανδρέας Παπανδρέου ανέτρεψε αυτό το καθεστώς. Στην Αστυνομία και στον Στρατό
μπήκαν και δημοκρατικοί νέοι. Το ίδιο και στη Διοίκηση. Ο αγωνιστής της
αντίστασης άρχισε να αισθάνεται περήφανος για τη δράση του στην Κατοχή. Κι η
θεία μου η Μαρίκα, που έπαιρνε 3.000 δρχ. σύνταξη το μήνα, μέσα σε ελάχιστο
χρονικό διάστημα χόρτασε ψωμί.

Ο Ανδρέας Παπανδρέου ίδρυσε, από το χάος, ένα πανίσχυρο κόμμα που κυβερνάει 15
σχεδόν χρόνια. Πήρε στα χέρια του μια ομάδα άγνωστων νέων και δημιούργησε
πολιτικά στελέχη πρώτης γραμμής!

Ποιος γνώριζε, πριν από το ’74, τον Σημίτη, τον Τσοχατζόπουλο, τον Γεννηματά,
τον Λαλιώτη, τη Βάσω, τον Πάγκαλο, τον Βενιζέλο, τον Σκανδαλίδη, τον Τρίτση,
τον Τσοβόλα, τον Παπαϊωάννου, τον Παπαδόπουλο, τον Παπαντωνίου, τον Τζουμάκα
και τόσους άλλους; Τι άφησε ­ ρωτάω ­ πίσω του ο Καραμανλής; Τι κόμμα και τι
στελέχη; Κάντε, παρακαλώ, τις συγκρίσεις…