ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Εγκληματικότητα

Ο ΛΟΓΟΣ στους αναγνώστες. Ο Α. Εμπειρίκος, Κιμώλου 9, Αθήνα, γράφει:

«Ο κ. Πρωθυπουργός είπε όχι στον ρατσισμό και στην ξενοφοβία. Συμφωνώ απόλυτα
και, όπως πιστεύω, συμφωνούν οι περισσότεροι.

Ο ελληνικός λαός όμως είναι από τη φύση του φιλόξενος και πονόψυχος. Τι είναι
λοιπόν εκείνο που έκανε πολλούς να φοβούνται τους ξένους και ιδιαίτερα
ορισμένους Βαλκάνιους; Είναι οι ληστείες, οι οποίες γίνονται με ιδιαίτερη
σκληρότητα ­ κακοποιήσεις ηλικιωμένων κ.ά. Ιδιαίτερα δε υποφέρουν οι ακριτικές περιοχές.

Θα μου πείτε: Έλληνες κακοποιοί δεν υπάρχουν; Ασφαλώς υπάρχουν, και μάλιστα
πολλοί. Είναι όμως ανάγκη στους ντόπιους κακοποιούς να προστίθενται συνεχώς
και ξένοι; Όχι, βέβαια. Πιστεύω δε, ότι με την κάρτα εργασίας που χορηγείται
θα μετριασθεί το κακό. Μ’ αυτούς όμως που τελικά δεν θα πάρουν κάρτα τι θα
γίνει; Πρέπει οπωσδήποτε να ληφθεί κάποιο μέτρο. Αναμφισβήτητο είναι ότι ο
κόσμος έχει φοβηθεί, και με το δίκιο του. Διπλοαμπαρώνεται στα σπίτια του με
πόρτες ασφαλείας, σιδεριές και ό,τι άλλο επινοήσει για να προστατεύσει την
περιουσία του και τη σωματική του ακεραιότητα ακόμη. Οι εταιρείες δε, οι
οποίες πουλούν ατσάλινες πόρτες κ.λπ., κάνουν χρυσές δουλειές. Οι γυναίκες
φοβούνται να κυκλοφορήσουν με τις τσάντες τους, γιατί κινδυνεύουν να τους τις
αρπάξουν, και όχι μόνο, αλλά να τις ρίξουν και κάτω με τη δύναμη που τις
τραβούν. Η χώρα μαστίζεται από φοβερή εγκληματικότητα και πολύ σωστά ο
υπουργός Δημόσιας Τάξης διέταξε να εγκαταλείψουν τα γραφεία οι αστυνομικοί και
μαζί με τους λοιπούς συναδέλφους τους να κατέβουν στους δρόμους για να κάνουν
περιπολίες. Χωρίς δε καμιά πρόθεση να κάνω εύκολη κριτική, έχω τη γνώμη ότι
αυτή η δραστηριοποίηση της Αστυνομίας έπρεπε να είχε γίνει πολύ νωρίτερα,
οπότε δεν θα είχε φτάσει η κατάσταση σ’ αυτό το σημείο. Ασφαλώς δεν πρέπει να
γίνεται διαχωρισμός μεταξύ ντόπιων και ξένων κακοποιών. Τώρα, αν αρκετοί
φοβούνται τους ξένους ­ όχι όλους, αλλά εκείνους από τους οποίους
αποδεδειγμένα προέρχονται πολλά κακοποιά στοιχεία ­ φταίει περισσότερο το
κράτος, γιατί στο θέμα της ασφάλειας του πολίτη έδειξε κάποια ολιγωρία και δεν
έλαβε έγκαιρα τα επιβαλλόμενα μέτρα. Ας ευχηθούμε ότι με τη δραστηριοποίηση
της Αστυνομίας θα αρχίσει να πατάσσεται και η εγκληματικότητα».

Ο Θ. Δελόπουλος, Δεριγνύ 58, Αθήνα, γράφει: «Με κίνδυνο να
χαρακτηριστώ αιμοδιψής ­ δεν έχω βλάψει, ποτέ, ούτε μυρμήγκι ­ ή ρατσιστής ­
ποτέ μου δεν υπήρξα τέτοιος ­ κάνω μια έκκληση προς κάθε αρμόδιο: “Φέρτε σε
ισχύ τη θανατική ποινή, το συντομότερο! Είναι ο μόνος τρόπος ν’ αναχαιτισθεί
και περιοριστεί σε συνήθη όρια το κύμα δολοφονιών που καταδυναστεύει,
τελευταία, τη χώρα και που όσο δεν χτυπιέται αποφασιστικά θα πολλαπλασιάζεται
με μαθηματική ακρίβεια. Οι δολοφόνοι, μένοντας ουσιαστικά ατιμώρητοι, θα
αποθρασύνονται συνεχώς. Και τούτο επειδή (εν ονόματι των ανθρωπίνων
δικαιωμάτων και της ισχύουσας νομοθεσίας, που δένει τα χέρια αστυνομικών και
δικαιοσύνης), απαγορεύεται η αφαίρεση ζωής δολοφόνου!».