30 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΠΑΥΛΟΣ ΔΟΥΚΙΑΤΖΑΚΗΣ

ΣΤΗΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ: Από το 1965.

ΤΟΝ ΕΝΟΧΛΕΙ: Η υποκρισία.

ΤΟΝ ΠΛΗΓΩΝΕΙ: Η αχαριστία.

ΔΙΑΣΚΕΔΑΖΕΙ: Λίγο με καλούς φίλους και την οικογένειά του.

ΔΙΑΒΑΖΕΙ: Τα πάντα, με προτίμηση στα οικονομικά.

ΕΛΠΙΖΕΙ: Σε ένα καλύτερο αύριο.

ΝΟΣΤΑΛΓΕΙ: Μερικές καλές βραδιές στη Λήμνο.

ΠΟΛΗ ΠΟΥ ΘΑ ΗΘΕΛΕ ΝΑ ΖΕΙ: Προσαρμόζεται παντού, αλλά θα προτιμούσε το
χωριό του.

Δύο χρόνια στην «ηλεκτρική καρέκλα» του διευθυντή της Τροχαίας Αττικής
κάθεται ο ταξίαρχος Παύλος Δουκιατζάκης. Επικεφαλής της Τροχαίας, σε μια πόλη
που, όπως παραδέχεται, έχει «κληρονομήσει πολλές αμαρτίες». Κυκλοφοριακό και
νέφος ταλαιπωρούν καθημερινά τους κατοίκους της. Ο ίδιος είναι αισιόδοξος και
πιστεύει ότι υπάρχουν τα περιθώρια για βελτίωση.

ΕΡ.: Αθήνα – κυκλοφοριακό. Ιστορία μου, αμαρτία μου;

ΑΠ.: Λαμπρό παρελθόν – προβληματικό παρόν.

ΕΡ.: Ποιος φταίει;

ΑΠ.: Αμαρτίες γονέων, παιδεύουσι τέκνα.

ΕΡ.: «Έμφραγμα» στην Αθήνα. Υπάρχει θεραπεία;

ΑΠ.: Βελτίωση με πολλαπλά μπάι-πας.

ΕΡ.: Νέφος, πορείες. Οδύσσεια για τους οδηγούς;

ΑΠ.: Όλα συνθέτουν τον Γολγοθά των Αθηναίων.

ΕΡ.: Οι τροχονόμοι απεργούν και αυτοί;

ΑΠ.: Δεν τους μένει χρόνος ούτε για σκέψη. Τρέχουν και δεν φθάνουν για να
καλύψουν τις ανάγκες.

ΕΡ.: Σαν βγεις στον πηγαιμό για το Παγκράτι. Να εύχεσαι;

ΑΠ.: Να είναι Κυριακή για να μην πέσεις σε πορεία και να μην έχει κίνηση στους δρόμους.

ΕΡ.: Τι πρέπει να αλλάξει σε αυτήν την πόλη;

ΑΠ.: Η νοοτροπία μας.

ΕΡ.: Και η παρέμβαση της Τροχαίας;

ΑΠ.: Πάντα για το καλύτερο, με συνέχεια, συνέπεια και αποτέλεσμα.

ΕΡ.: Σαφάρι της Τροχαίας για τους απείθαρχους οδηγούς;

ΑΠ.: Έ… δεν ζούμε και στη ζούγκλα.

ΕΡ.: Τσουχτερά πρόστιμα. Η λύση στο πρόβλημα;

ΑΠ.: Όχι πάντα.

ΕΡ.: Μέτρα για τα ταμεία ή για το κυκλοφοριακό;

ΑΠ.: Για το κυκλοφοριακό και μόνο.

ΕΡ.: Τροχονόμοι – οδηγοί. Ξένοι στην ίδια πόλη;

ΑΠ.: Μαζί δεν κάνουμε και χώρια δεν μπορούμε.

ΕΡ.: Έχετε «ταξιδεύσει» με το ΙΧ σας μεσημέρι – ώρα αιχμής – στο κέντρο;

ΑΠ.: Μπορεί ο γιατρός να διαγνώσει το πρόβλημα, χωρίς να επισκεφθεί τον ασθενή του;

ΕΡ.: Ποιες ήταν οι αντιδράσεις σας;

ΑΠ.: Έντονος προβληματισμός.

ΕΡ.: Από τη θέση του οδηγού;

ΑΠ.: Δυσαρέσκεια για την κατάσταση και στήριξη της Τροχαίας στο δύσκολο έργο της.

ΕΡ.: Και από τη θέση του διευθυντή της Τροχαίας;

ΑΠ.: Αγώνας και συνεχείς προσπάθειες για την ικανοποίηση όλων.

ΕΡ.: Εσείς πού σταθμεύετε το αυτοκίνητό σας όταν πηγαίνετε στη δουλειά σας;

ΑΠ.: Δεν το χρησιμοποιώ ποτέ. Είμαι οπαδός του «τραμ-δύο».

ΕΡ.: Στους άλλους εργαζομένους τι θα συνιστούσατε;

ΑΠ.: Ας προβληματισθούν και ας παραδειγματισθούν.

ΕΡ.: Σαββατοκύριακα, ημέρες εξόδου στην εθνική. Ο πόλεμος της ασφάλτου;

ΑΠ.: Για την Αττική ευτυχώς όχι. Πόλεμος σε εξέλιξη εντός κατοικημένων περιοχών.

ΕΡ.: Πού βρίσκεται η αιτία του κακού;

ΑΠ.: Πολλές οι αιτίες. Κυρίως όμως η έλλειψη κυκλοφοριακής αγωγής όλων μας.

ΕΡ.: Η μάχη μπορεί να κερδηθει από την Τροχαία;

ΑΠ.: Ένας κούκος δεν φέρνει την άνοιξη.

ΕΡ. Την προηγουμένη των εξόδων εξαγγελίες για μέτρα και την επομένη θλιβερός ο απολογισμός.

ΑΠ.: Ο απολογισμός δεν εξαρτάται μόνον από αυτά.

ΕΡ.: Κακοί δρόμοι ή κακοί οδηγοί;

ΑΠ.: Αναμφίβολα και τα δύο.

ΕΡ.: Παραλιακή το καλοκαίρι. Ένας ακόμα «πονοκέφαλος» για την Τροχαία;

ΑΠ.: Ευτυχώς διαθέτουμε ισχυρά «παυσίπονα».

ΕΡ.: Έλεγχοι αλκοτέστ; Περασμένα – ξεχασμένα;

ΑΠ.: Και βέβαια όχι. Το 1997 έγιναν 45.022 έλεγχοι και μέσα στο πρώτο
πεντάμηνο του φετινού χρόνου έφθασαν τους 29.200. Οι αριθμοί μιλούν μόνοι τους.

ΕΡ.: Δύο χρόνια διευθυντής της Τροχαίας. Τι σημαίνει για σας;

ΑΠ.: Συνεχή μάχη.

ΕΡ.: Ποια θεωρείτε ως επιτυχία σας;

ΑΠ.: Τον σχεδιασμό και τη λήψη των μέτρων της Τροχαίας στο Παγκόσμιο
Πρωτάθλημα Στίβου.

ΕΡ.: Και πού θεωρείτε ότι αποτύχατε;

ΑΠ.: Στο ποσοστό που μας ανήκει ως Τροχαία στα θανατηφόρα ατυχήματα πεζών και δικυκλιστών.

ΕΡ.: Τι συνετέλεσε σε αυτό;

ΑΠ.: Η διάσχιση κεντρικών οδικών αρτηριών εκτός διαβάσεων από πεζούς και η μη
χρήση κράνους από τους δικυκλιστές σε πολύ μεγάλο ποσοστό.