Μειώνονται οι μεταμοσχεύσεις καρδιάς στην Ελλάδα

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ.

Γραφείο Βόρ. Ελλάδας

ΣΕ ΟΡΙΑΚΟ σημείο βρίσκονται την τελευταία τριετία οι μεταμοσχεύσεις καρδιάς
στην Ελλάδα, όχι μόνο λόγω της έλλειψης δοτών, αλλά και εξαιτίας του φόβου των
ασθενών να υποβληθούν σε μεταμόσχευση.

Περί τις 3.000 μεταμοσχεύσεις καρδιάς πραγματοποιούνται κάθε χρόνο διεθνώς,
ενώ στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια ο αριθμός μειώνεται αισθητά. Είναι
χαρακτηριστικό ότι οι Έλληνες υποψήφιοι λήπτες δεν ξεπερνούν σήμερα τους 20,
ενώ οι ειδικοί γιατροί στρέφονται τώρα στην ανάπτυξη μηχανικών γεφυρών
μεταμόσχευσης («τεχνητή καρδιά») ­ των συσκευών δηλαδή που τοποθετούνται
προκειμένου να στηρίξουν τον ασθενή έως ότου βρεθεί το κατάλληλο μόσχευμα.

Η «τεχνητή καρδιά» εφαρμόστηκε για πρώτη φορά στη Θεσσαλονίκη πριν από τρία
χρόνια από την ομάδα του καρδιοχειρουργού Παναγιώτη Σπύρου στο νοσοκομείο Γ.
Παπανικολάου της Θεσσαλονίκης, ενώ σήμερα στην πόλη λειτουργούν και
εμφυτεύονται κατά καιρούς σε ασθενείς τρεις παρόμοιες συσκευές.

Τα στοιχεία κατέθεσε στη διάρκεια του 1ου καρδιολογικού συνεδρίου που
πραγματοποιείται στη Θεσσαλονίκη ο καρδιοχειρουργός του νοσοκομείου Γ.
Παπανικολάου Φ. Φεσσατίδης τονίζοντας παράλληλα πως τόσο η μεταμόσχευση όσο
και η μηχανική υποστήριξη είναι η εσχάτη λύση, αφού εξαντληθούν όλα τα
περιθώρια φαρμακευτικής αντιμετώπισης της χρόνιας καρδιακής ανεπάρκειας.

«Ο πιο άμεσος στόχος είναι η συνεχής βελτίωση της αναδιαμόρφωσης της αριστερής
κοιλίας της καρδιάς, δηλαδή της αναδιαμόρφωσης της ίδιας της καρδιάς», τόνισε
στη διάρκεια του συνεδρίου ο αναπληρωτής καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών
και πρώην υπουργός Υγείας Δημήτρης Κρεμαστινός υπογραμμίζοντας πως τα μέχρι
σήμερα αποτελέσματα των ερευνών για τη δυνατότητα μεταμόσχευσης μηχανικής
καρδιάς δεν υπήρξαν θετικά, γεγονός που απομακρύνει τις ελπίδες από τον τομέα αυτό.

«Διεθνώς, ο στόχος είναι η ανάπτυξη της βιολογίας του μυοκαρδίου και της
γενετικής, ώστε να είναι δυνατή η επίτευξη της παράτασης επιβίωσης του ασθενή
με καλή ποιότητα ζωής, μακροβιότητα και μείωση μέσω της γενετικής των
πιθανοτήτων εκδήλωσης καρδιοπαθειών και κυρίως στεφανιαίας νόσου», κατέληξε ο
κ. Κρεμαστινός.

Κοινή άποψη του συνόλου των ειδικών που μετέχουν στο συνέδριο είναι πως η
γονιδική θεραπεία αποτελεί το μέλλον της αντιμετώπισης των καρδιακών παθήσεων
καθώς οι μέχρι σήμερα εφαρμοζόμενες μέθοδοι αφορούν στην αντιμετώπιση του
αποτελέσματος της νόσου (στεφανιαία) και όχι στην πρόληψη και την αντιμετώπιση
αυτής που την προκαλεί (αρτηριοσκλήρυνση).