ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Η κατάρρευση

Ο ΛΟΓΟΣ στους αναγνώστες. Ο Θωμάς Αγγελακόπουλος, Βικάτου 3, Αθήνα, γράφει:

«Η κατάρρευση του υπαρκτού σοσιαλισμού δεν σημαίνει και καταδίκη των αρχών του
σοσιαλισμού ή το τέλος των ιδεολογιών, όπως θέλουν να πιστεύουν ορισμένοι. Η
κατάρρευση οφείλεται στη στρεβλή οικοδόμηση του σοσιαλισμού, καθώς και στα
τραγικά λάθη που ακολούθησαν μετά τη μεγάλη Οκτωβριανή Επανάσταση, ιδίως κατά
την 30χρονη σταλινική και 18χρονη μπρεζνιεφική περίοδο που ακολούθησε, όπως
εκκαθαρίσεις, εξορίες, επεμβάσεις κ.λπ.

Ο ισχυρισμός ορισμένων (όπως του κ. Νίκανδρου Κεπέση στο νέο του βιβλίο), ότι
η κατάρρευση οφείλεται στον Χρουστσώφ με το 20ό Συνέδριο ή στον Γκορμπατσώφ με
την περεστρόικα ή στους εκκαθαρισθέντες από τον Στάλιν πρωτεργάτες της
επανάστασης Ζινόφιεφ, Καμένεφ, Μπουχάριν, Γιακίρ, Τσουχατσέφσκι κ.λπ. και στην
επίδραση ξένων παραγόντων είναι, κατά τη δική μου ταπεινή γνώμη, λανθασμένες
και δεν δίνουν απάντηση στα αίτια.

Η πρώτη φροντίδα της Οκτωβριανής Επανάστασης θα έπρεπε να ήταν η μόρφωση του
μουζίκου και η έξοδός του από την ίζμπα, η παροχή ελευθερίας σκέψεως και
εκφράσεως και όχι η βιαία καταπολέμηση της θρησκείας του ή η άκαιρη και βιαία
κολεκτιβοποίηση της αγροτικής οικονομίας ή ο υπέρμετρος κρατισμός των πάντων,
που είχαν ως αποτέλεσμα τη μείωση της παραγωγικότητας, την αύξηση του
παρασιτισμού, τη γραφειοκρατία, την αλαζονική διαχείριση της εξουσίας από την
κομματική νομενκλατούρα που δημιουργήθηκε κ.λπ.

Ο σοσιαλισμός θα έπρεπε να είχε θεμελιωθεί πάνω σε δημοκρατικές αρχές, αλλά
δυστυχώς ο ρωσικός λαός πέρασε από τον αυταρχικό τσαρισμό στον αυταρχικό
σταλινισμό, παρά τις προς τούτο παρακαταθήκες του Λένιν ως προς τον αυταρχισμό
του Στάλιν κ.λπ.

Οι ταπεινοί και καταφρονεμένοι λαοί, όπου γης, παιδιά ενός κατώτερου Θεού, δεν
θα σταματήσουν τους αγώνες τους για ένα καλύτερο αύριο, οικοδομώντας τον
σοσιαλισμό πάνω σε στερεότερες βάσεις».

Η Χριστίνα Αδαμάκη, Ηράκλειο Κρήτης, γράφει: «Χάρηκα με την πρωτοβουλία των
δημοσιογράφων της ΕΡΑ, να βραβεύσουν ανθρώπους ξεχωριστούς. Μπράβο τους! Δεν
εβράβευαν, όμως, ένα έντυπο, όντως ξεχωριστό, φαινόμενο δημοσιογραφικής
δεοντολογίας, το περιοδικό “Κρήτη”, που προβάλλει με πάθος και υπηρετεί με
ήθος, εδώ και 25 χρόνια, την Κρήτη. Κρίμα…».