ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Η παράδοση

Ο ΛΟΓΟΣ στους αναγνώστες: Ο Φάνης Λευκαδίτης, Φαλαγγιτών 4, Περιστέρι, γράφει:
«Για το πρόβλημά μου σου ξανάγραψα. Δεν νομίζω ότι το πρόβλημα που με
απασχολεί θα πρέπει να είναι αποκλειστικά δικό μου, αλλά πρόβλημα για κάθε
γνήσιο Έλληνα πατριώτη που αγαπάει και σέβεται την πατροπαράδοτη κληρονομιά
μας. Για το παραδοσιακό μας τραγούδι πρόκειται, που τείνει να εξαφανισθεί. Από
τα ΜΜΕ μονάχα στις εθνικές εορτές τα ακούμε. Είναι μια παράλειψη; Απ’ αυτόν
λοιπόν τον εθνικό μας θησαυρό, κατάφερα να συλλέξω 3.025 δημ. τραγούδια και τα
οποία αδυνατώ να δέσω σε τόμους και να τα εκδώσω. Και όπως δείχνουν τα
πράγματα, το πλούσιο αυτό κληροδότημα θα παραμείνει καταχωνιασμένο στο
σεντούκι μου. Διανύοντας την 8η δεκαετία της ηλικίας μου, με θλίβει το γεγονός
ότι οι πολύχρονοι αγώνες μου θα πάνε στράφι, αλλά, και το σπουδαιότερο, ο
δυσεύρετος αυτός πλούτος θα χαθεί.
Πρέπει να σημειωθεί ότι για τον εμπλουτισμό της συλλογής μου με το ιστορικό
αυτό υλικό (δημ. τραγουδιού), για το οποίο τον περασμένο αιώνα μίλησαν με τα
καλύτερα λόγια οι Ευρωπαίοι ποιητές και διανοούμενοι, όπως ο Γκαίτε, ταξίδεψα
σε όλα τα διαμερίσματα της χώρας μας και τα οποία άκουσα από ορεσίβιους
ποιμένες, από εργάτες του κάμπου του θερισμού και του τρύγου, καθώς και από
ψαράδες στα διάφορα λιμάνια μας. Τα παραδοσιακά τραγούδια που συνέλεξα με
μύριους κόπους, μόχθους, έξοδα και προσπάθειες, είναι τα παρακάτω: ακριτικά,
επικά, ιστορικά, κλέφτικα της τάβλας, εθνικά θούρια, διάφορα χορευτικά,
τσάμικα – καλαματιανά, τραγούδια του γάμου, τσιφτετέλια, νησιώτικα, κρητικές
μαντινάδες, ζεϊμπέκικα, μοιρολόγια, νανουρίσματα, αποκριάτικα ευτράπελα,
τραγούδια του Λαζάρου και της Πρωτομαγιάς, του κλήδονα, παιδικά άσματα,
προσευχές, κάλαντα κ.ά.
Σε παρακαλώ πολύ, κάμε κι εσύ έκκληση από τη στήλη της έγκριτης εφημερίδας
σου, μήπως βρεθεί χορηγός. Ένας χριστιανός που ν’ αγαπάει την παράδοση.
Αυτός ο θησαυρός δεν πρέπει να χαθεί».
Ο Χρ. Δήμος, Χαρ. Τρικούπη 41, Αθήνα, γράφει:
«Όλοι όσοι (πόσοι άραγε;) είναι κατά της ελεγχόμενης στάθμευσης, προφανώς
είναι υπέρ της ανεξέλεγκτης, που ισχύει σήμερα. Είναι υπέρ της κατάληψης των
πεζοδρομίων από τα αυτοκίνητα. Κάτοικος της οδού Καλλιδρομίου μου είπε ότι από
τότε που εφαρμόσθηκε η ελεγχόμενη στάθμευση, τα πράγματα είναι πολύ καλύτερα
για τους μόνιμους κατοίκους, γιατί αποθαρρύθηκαν πολλοί από αυτούς που
εργάζονται στα πέριξ και χρησιμοποιούσαν τα αυτοκίνητά τους. Αυτή η άποψη δεν
ακούστηκε ποτέ».













