Συναγερμός για να μη χαθούν και κονδύλια από το «Πακέτο Σαντέρ»

Η ΠΡΩΤΗ αγωνία για την ελληνική κυβέρνηση, όταν έγινε φανερό ότι θα υπάρξει
και τρίτο κοινοτικό πακέτο για τη σύγκλιση της οικονομίας ­ το επονομαζόμενο
«Πακέτο Σαντέρ» ­ ήταν μήπως τυχόν και το ύψος του είναι χαμηλό, εξαιτίας του
κόστους που έχει η διεύρυνση για την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Τώρα που πλέον έχει σχεδόν βεβαιωθεί πως το τρίτο πακέτο θα είναι ισόποσο
περίπου με το δεύτερο ­ δηλαδή, κάπου έξι τρισεκατομμύρια δραχμές για έξι
χρόνια ­ η αγωνία είναι πολύ διαφορετική: Προβάλλει πλέον το ανησυχητικό
ενδεχόμενο τα κονδύλια να εγκριθούν μεν από την Κοινότητα, αλλά η Ελλάδα… να
μην είναι σε θέση να τα εισπράξει!

ΚΑΙΝΟΤΟΜΙΕΣ

Αιτία είναι η αναποτελεσματικότητα της ελληνικής διοίκησης ­ η οποία δεν θα
είναι σε θέση να αξιοποιήσει τα κονδύλια, αφού η Κοινότητα προσανατολίζεται να
θέσει πολύ πιο αυστηρούς όρους και προϋποθέσεις, ενώ παράλληλα και οι έλεγχοι
των Βρυξελλών θα είναι πολύ πιο «σφιχτοί».

Επιπλέον, με πρωτεργάτη τη Γερμανία, οι ισχυροί εταίροι προωθούν μια ακόμη
«καινοτομία» στο τρίτο πακέτο ­ τα ποσά που δεν θα εκταμιεύονται εντός του
έτους για το οποίο έχουν εγκριθεί, δεν θα μπορούν να μεταφερθούν στο επόμενο
έτος, όπως γινόταν μέχρι τώρα. Θα «χάνονται» για την Ελλάδα και θα επιστρέφουν
στα κοινοτικά ταμεία, προς αξιοποίηση σε άλλες δράσεις.

ΣΤΑΔΙΑΚΗ ΑΥΞΗΣΗ

Συνεργάτες του Πρωθυπουργού έλεγαν ότι, αρχής γενομένης ήδη από τη Σύνοδο
Κορυφής του Κάρντιφ, η Αθήνα θα προσπαθήσει να υπάρξει μια «άνιση» κατανομή
κονδυλίων ανά έτος ­ το συνολικό πακέτο να μη διαιρεθεί διά του έξι, αλλά να
ξεκινήσει με μικρό ποσοστό στο πρώτο έτος, το οποίο θα αυξάνεται προοδευτικά.
Κατά τον τρόπο αυτό, έλεγαν, θα υπάρξει ο χρόνος για τον εκσυγχρονισμό και την
αναπροσαρμογή των υπηρεσιών και δομών της Ελλάδας.

Την ίδια στιγμή, πάντως, οι πηγές αυτές εξέφραζαν και την έντονη ενόχληση της
Αθήνας για ορισμένες μεθοδεύσεις που ακολουθούν οι Βρυξέλλες ­ για παράδειγμα,
την όχι και τόσο διακριτική απαίτηση να αποκτήσει η χώρα μας μια υπηρεσία –
κολοσσό, που θα διαχειρίζεται το σύνολο των χρηματοδοτούμενων από την
Κοινότητα δράσεων, με κατάργηση του ανά υπουργείο συστήματος που ισχύει
σήμερα. «Είδαμε και πάθαμε να φτιάξουμε αυτά που μας ζητούσαν έως χθες και
τώρα θέλουν πάλι να τα αλλάξουμε όλα από την αρχή», προσέθεταν.

Πάντως, η Αθήνα παραδέχεται ότι η διοίκησή της δεν έχει εκσυγχρονισθεί.
Λέγεται χαρακτηριστικά πως χρειάσθηκαν… 2,5 χρόνια για να μπορέσει το Μετρό
να περάσει από την Αγίου Κωνσταντίνου. Ένα ακόμη χαρακτηριστικό παράδειγμα: το
ένα χιλιόμετρο της εθνικής οδού Αθηνών – Κορίνθου στοίχισε 2,5 δισ. δραχμές κι
έγινε χωρίς να υπάρχει μάνατζμεντ. Το ένα χιλιόμετρο της εθνικής οδού Αθηνών –
Λαμίας που έγινε με μάνατζμεντ, στοίχισε λιγότερο από ένα δισ.

Οι Βρυξέλλες πάντως προσανατολίζονται σε πολύ αυστηρότερο πλαίσιο εις ό,τι
αφορά τη συμβατότητα με τρεις κοινοτικές πολιτικές: την προστασία του
περιβάλλοντος, τον ανταγωνισμό (σ.σ. δημόσιες συμβάσεις που θα είναι
«καθαρές») και διαφανή δημοσιονομική διαχείριση.