30 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΤΑΧΙΡ ΜΙΤΣΗ

![]() |
ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: Στους Αγίους Σαράντα.
ΝΟΣΤΑΛΓΕΙ: Τους γονείς του, αλλά και τη νομιμότητα που είχε στην
πατρίδα του.
ΤΟΝ ΕΝΟΧΛΕΙ: Η έλλειψη μπέσας.
ΤΟΝ ΠΛΗΓΩΝΕΙ: Το γεγονός ότι δεν βλέπει να έχει μέλλον η ανθρωπότητα.
ΔΙΑΣΚΕΔΑΖΕΙ: Με το μπάσκετ και το ποδόσφαιρο και να τα «πίνει» με
αγαπημένα του πρόσωπα σε ταβερνάκια.
ΘΕΛΕΙ: Να δημιουργήσει μια ζεστή οικογένεια.
ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΤΟΥ: Να υπάρχει ηρεμία. Να αρχίσουν οι επενδύσεις και
να ξαναγίνει λουλούδι όπως ήταν.
Να αλλάξει την εικόνα που έχει ο ελληνικός λαός για τους Αλβανούς, αλλά και
να αγωνιστεί ώστε οι συμπατριώτες του να αποκτήσουν δικαιώματα και καλύτερες
συνθήκες ζωής και εργασίας, επιδιώκει ο 25χρονος Ταχίρ Μίτση, που είναι
πρόεδρος του Σωματείου Αλβανών Εργαζομένων, την τελευταία διετία.
Για την απεργία των Αλβανών, στην Κοινότητα Αγίου Γεωργίου στις Φερές του
Βόλου, υποστηρίζει ότι «καιρός ήταν πια να γίνει, αφού η καταπίεση έχει φθάσει
στο απροχώρητο».
Ο Ταχίρ Μίτση βρίσκεται στην Ελλάδα, που τη θεωρεί δεύτερη πατρίδα του, από
τον Αύγουστο του 1991, αφού, όπως λέει, περπάτησε τρία μερόνυχτα για να φθάσει
στην Αθήνα.
ΕΡ.: Απεργία διαρκείας για τους συμπατριώτες σας στον Βόλο;
ΑΠ.: Τους υποστηρίζουμε. Καιρός ήταν να γίνει. Κουραστήκαμε από την πίεση, δεν
πάει άλλο.
ΕΡ.: Θα αντέξουν για πολύ;
ΑΠ.: Εμείς οι υπόλοιποι θα φροντίσουμε να κρατήσουν.
ΕΡ.: Θα βγουν κερδισμένοι απ’ αυτήν την απεργία;
ΑΠ.: Πιστεύω πως ναι, με τη δική μας βοήθεια, αλλά και των ελληνικών
οργανώσεων για τα ανθρώπινα δικαιώματα.
ΕΡ.: Όταν θα αρχίσουν τα οικονομικά προβλήματα τι θα κάνουν;
ΑΠ.: Πιστεύουμε να δοθεί σύντομα λύση.
ΕΡ.: Σαν σωματείο είχατε ενημερωθεί για την απεργία;
ΑΠ.: Όχι, αλλά όταν το μάθαμε την υποστηρίξαμε.
ΕΡ.: Πιστεύετε ότι θα τους ξαναδώσουν δουλειά οι ντόπιοι στις Φέρες;
ΑΠ.: Μπορεί και όχι.
ΕΡ.: Το μεροκάματο πρέπει να αυξηθεί;
ΑΠ.: Όχι μόνο να αυξηθεί, αλλά και να διπλασιαστεί.
ΕΡ.: Οι ώρες δουλειάς είναι πολλές;
ΑΠ.: Συνήθως είναι πολύ περισσότερες από τις κανονικές.
ΕΡ.: Οι Έλληνες εκμεταλλεύονται τους Αλβανούς;
ΑΠ.: Στο 98% των Αλβανών γίνεται άγρια εκμετάλλευση.
ΕΡ.: Με την κάρτα εργασίας θα είναι καλύτερα τα πράγματα;
ΑΠ.: Αν μας τη δώσουν, όλα για μας θα είναι καλύτερα. Θα νιώθουμε ελεύθεροι.
Ούτε και τα γενέθλιά μας δεν μπορούμε να γιορτάσουμε τώρα. Ζούμε χωρίς
δικαιώματα, σχεδόν σαν ζώα.
ΕΡ.: Για το θέμα της ασφάλισης τι γνώμη έχετε;
ΑΠ.: Πρέπει να δοθεί μια λύση γρήγορα. Το θέμα επείγει.
ΕΡ.: Υπάρχει ρατσισμός;
ΑΠ.: Σε μεγάλο βαθμό.
ΕΡ.: Νιώθετε ότι αδικείσθε και πού;
ΑΠ.: Πολύ. Περισσότερο όμως το αισθάνομαι στις κρατικές υπηρεσίες και στις
σχέσεις με τα αφεντικά.
ΕΡ.: Υπάρχει ισότητα σε κάποιο θέμα με τους Έλληνες πολίτες;
ΑΠ.: Όχι, σε κανένα.
ΕΡ.: Έχουν άδικο οι ντόπιοι που φοβούνται τους Αλβανούς;
ΑΠ.: Και ναι και όχι.
ΕΡ.: Για την απαγόρευση της κυκλοφορίας στο Κεραμίδι Πιερίας και του
σερβιρίσματος ποτών στους Αλβανούς στην Κορινθία, τι πιστεύετε;
ΑΠ.: Να σταματήσουν αυτές οι υπερβολές, γιατί, αντί να μειωθεί, θα αυξηθεί η εγκληματικότητα.
ΕΡ.: Οι Έλληνες εμπιστεύονται τους Αλβανούς;
ΑΠ.: Οι περισσότεροι τους εμπιστεύονται.
ΕΡ.: Τι είδους εργοδότες είναι οι Έλληνες;
ΑΠ.: Οι περισσότεροι είναι εκμεταλλευτές.
ΕΡ.: Με τα εργατικά ατυχήματα τι γίνεται;
ΑΠ.: Δεν υπάρχει καμία μέριμνα. Αντίθετα, σε διώχνουν από τη δουλειά, ενώ δεν
αποκλείεται και η απέλαση.
ΕΡ.: Τα παιδιά των Αλβανών αντιμετωπίζουν προβλήματα;
ΑΠ.: Πολλά.
ΕΡ.: Όπως…
ΑΠ.: Δεν τα δέχονται στους παιδικούς σταθμούς.
ΕΡ.: Στο σχολείο έχουν διαφορετική μεταχείριση;
ΑΠ.: Όχι, δεν τα ξεχωρίζουν πολύ. Εμείς όμως ζητάμε να διδάσκονται και τη
μητρική τους γλώσσα.
ΕΡ.: Νιώθετε ασφαλής στην Ελλάδα;
ΑΠ.: Ναι, νιώθω ασφαλής.
ΕΡ.: Υπάρχει αλβανική μαφία;
ΑΠ.: Όχι, δεν υπάρχει. Ομάδες Αλβανών κακοποιών υπάρχουν.
ΕΡ.: Και τα ναρκωτικά που μπαίνουν από τη χώρα σας στην Ελλάδα;
ΑΠ.: Τα ναρκωτικά μπαίνουν μόνον κατόπιν ελληνικής ζήτησης και βοήθειας.
ΕΡ.: Δεν σας φοβίζει η εγκληματικότητα των συμπατριωτών σας;
ΑΠ.: Όχι και τόσο. Γιατί οι περισσότερες εγκληματικές πράξεις είναι
ξεκαθάρισμα λογαριασμών μεταξύ τους. Αφού όμως δεν υπάρχει πρόσβαση στη
δικαιοσύνη και δεν έχουμε δικαιώματα, επόμενο είναι να γίνονται.














