[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

Η ΚΑΤΑΡΤΙΣΗ και επιμόρφωση του κλήρου της χώρας μας είναι μία αδιαμφισβήτητη
αναγκαιότητα. Η ανύψωση της εκκλησιαστικής Παιδείας, επίσης. Η ίδρυση, όμως,
Εκκλησιαστικών Λυκείων, στόχος του νέου Αρχιεπισκόπου, και η άκριτη αποδοχή
του αιτήματος αυτού εκ μέρους της πολιτείας, κάθε άλλο παρά προάγει το επίπεδο
της Ορθοδοξίας.

Πρώτον και κύριον, η λειτουργία Εκκλησιαστικών Λυκείων νοθεύει τη δημοκρατική
– λαϊκή παράδοση της Ορθοδοξίας και τη μεταλλάσσει σε «στρατευμένη Εκκλησία»,
στον τύπο του Καθολικισμού.

Δεύτερον, η λειτουργία Εκκλησιαστικών Λυκείων και η φοίτηση σ’ αυτά νέων 12
έως 18 ετών αντιστρατεύεται την Παιδαγωγική και την ελεύθερη διαμόρφωση της
προσωπικότητας των νέων. Τα συγκεκριμένα Λύκεια θα αποσκοπούν, ως εκ του
αντικειμένου τους, στην «παραγωγή» στελεχών της Εκκλησίας. Και μάλιστα σε μία
ηλικία που το άτομο δεν έχει διαμορφώσει ακόμη την προσωπικότητα για την κατά
κλίση επιλογή του επαγγέλματος ή της μελλοντικής του πορείας.

Τρίτον, η λειτουργία εξειδικευμένων ιδεολογικά Λυκείων είναι γνώρισμα
αυταρχικών κοινωνιών, με στόχο τη διαμόρφωση στενά περιχαρακωμένων τάξεων,
στρατιωτικής διάταξης και λειτουργίας.

Η ουμανιστική Παιδεία, στο πλαίσιο της οποίας λειτουργεί και το εκπαιδευτικό
μας σύστημα, διαφυλάσσει ως κόρην οφθαλμού την ελεύθερη και ανεπηρέαστη
διαμόρφωση του χαρακτήρος και της προσωπικότητας των νέων στο κρίσιμο ηλικιακό
στάδιο των 12 – 18 ετών.

Διερωτάται κανείς, η Ορθοδοξία στην εποχή μας έχει ανάγκη «στρατευμένης»
σκέψης, οργανισμού με στρατιωτική πειθαρχία ή λειτουργών με ελεύθερο φρόνημα
και κατά κλίση επιλογή του χώρου δράσης και δημιουργίας;

Η πρώτη περίπτωση παραπέμπει στις πιο σκοτεινές εποχές της μισαλλοδοξίας και
του φανατισμού.

Στη δεύτερη η Εκκλησία συνοδοιπορεί με την πρόοδο, τον εκσυγχρονισμό, τη
δημοκρατική συναντίληψη, αίτημα και γνώρισμα της εποχής μας.