«Θ’ ανέβω για τα παιδιά και τη γυναίκα μου»

«Νίκο, αύριο έχεις ραντεβού με την Ιστορία», είπε μέσω του ασυρμάτου στον
Παπανδρέου ο επικεφαλής της ορειβατικής αποστολής, Αντώνης Συκάρης. Και
εκείνος, του απάντησε: «Θα ανέβω για τη γυναίκα και τα παιδιά μου, θα το κάνω
για την οικογένειά μου».

ΗΤΑΝ ΒΡΑΔΥ, 30 Απριλίου. Τους χώριζαν λίγες εκατοντάδες μέτρα. Ήταν χωρισμένοι
σε δύο ομάδες. Η πρώτη, με τον Συκάρη, βρισκόταν στα 5.800 και η δεύτερη, με
τον Νίκο, στα 6.600. «Η ομάδα του Νίκου ξεκίνησε στη μία το βράδυ της
Πρωτομαγιάς, για να έχει χρόνο μπροστά της. Και στις πέντε το πρωί, ξαναμίλησα
μαζί τους», είπε χθες στα «ΝΕΑ» από το Κατμαντού του Νεπάλ ο Α. Συκάρης.

«Μου είπαν πως ήταν καλά, ότι ένιωθαν μια μικρή κούραση από τη μείωση του
οξυγόνου. Σιγά-σιγά, έφθασαν στα 7.000 μέτρα. Η αναρρίχηση ήταν δύσκολη.
Ανέβαιναν δεμένοι σε σταθερό σκοινί, το οποίο όμως τελείωνε σε εκείνο το σημείο».

Η τριμελής ομάδα διαπίστωσε την ίδια ώρα ότι στα αριστερά τους υπήρχε ένα άλλο
σκοινί, το οποίο είχε αφήσει άλλη ορειβατική αποστολή. «Οι δύο από την ομάδα
κατάφεραν και το έπιασαν. Ο Νίκος στάθηκε πολύ άτυχος. Ήταν μια στιγμή που
ακόμη και ο πιο έμπειρος ορειβάτης θα μπορούσε να είχε την ίδια άσχημη τύχη».
Λίγη ώρα αργότερα, τα δύο μέλη της ομάδας ειδοποίησαν τον επικεφαλής ότι ο
Νίκος Παπανδρέου χάθηκε στη χαράδρα που βρισκόταν στα δεξιά τους. «Με το
δορυφορικό τηλέφωνο ειδοποίησα τα σωστικά συνεργεία. Πληρώσαμε ελικόπτερο που
πέταξε δύο ώρες πάνω από την περιοχή, μήπως και τον εντοπίσει». Την ομάδα
αποτελούσαν ακόμη οι Αλέξανδρος Μπουγιουκλού, 28 χρόνων, Δημήτρης Κάλλος, 30
χρόνων, Χαράλαμπος Τσούπρας, 35 χρόνων, Κώστας Ρούτσιας, 40 χρόνων, Γιώργος
Βουτυρόπουλος, 28 χρόνων. Προετοίμαζαν την αποστολή επί ένα χρόνο. «Η
συγκεκριμένη κορυφή, το Νταουλαγκίρι, είναι η έβδομη υψηλότερη στον κόσμο.
Είναι πολύ δύσκολη η κατάκτησή της από πλευράς αναρρίχησης. Αν τα καταφέρναμε,
θα ήταν η πιο μεγάλη μέρα για την ελληνική ορειβασία».

Συνολικά 24 φορές έχει επιχειρήσει ελληνική αποστολή να πιάσει μια από τις
περίπου 150 κορυφές των Ιμαλαΐων, όπως λέει ο γενικός γραμματέας της
Ομοσπονδίας Ορειβασίας, Νίκος Νέζης. «Στη συγκεκριμένη κορυφή, κάτω από την
οποία συνέβη το ατύχημα, δεν έχουν καταφέρει ποτέ να πατήσουν Έλληνες», λέει.
«Θεωρείται από τις δυσκολότερες των Ιμαλαΐων σε ό,τι αφορά το τεχνικό μέρος
της ορειβασίας, γι’ αυτό και η κορυφή αυτή είναι εξαιρετικά δύσκολο να κατακτηθεί».

«Η ΟΡΟΣΕΙΡΑ των Ιμαλαΐων αποτελεί τον υψηλότερο στόχο κάθε ορειβάτη, Έλληνα ή
ξένου», λέει στα «ΝΕΑ» ο Τάσος Βασιλείου, ο οποίος έχει μετάσχει σε αποστολές
προς την υψηλότερη κορυφή του κόσμου, το Έβερεστ. «Πρόκειται για εγχειρήματα
που απαιτούν μακρόχρονη και επίπονη προετοιμασία. Στόχος είναι από τη μια
πλευρά η βελτίωση της φυσικής κατάστασης και από την άλλη η ενημέρωση που
προέρχεται από τις εμπειρίες τις οποίες έχουν αποκομίσει άλλες ξένες
αποστολές. Σημαντικό, βέβαια, στοιχείο είναι και η ενημέρωση γύρω από τα είδη
του εξοπλισμού που διαρκώς βγαίνουν στην αγορά».

Οι ορειβάτες, οι οποίοι μετέχουν σε τέτοιες αποστολές, δίνουν τη μεγαλύτερη
προσοχή στην ατομική τους ασφάλεια. «Το Α και το Ω είναι ο εγκλιματισμός στο
μεγάλο υψόμετρο. Η εξοικονόμηση δυνάμεων και η σωστή διατροφή. Οι φοβερές
εναλλαγές στη θερμοκρασία εγκυμονούν τεράστιους κινδύνους για την υγεία». Οι
αποστολές στα Ιμαλάια γίνονται συνήθως δύο φορές τον χρόνο. Από τον Απρίλιο
έως τα μέσα Ιουνίου και από τις αρχές Σεπτεμβρίου έως τα τέλη Οκτωβρίου.
Μπορεί να φθάσουν σε διάρκεια τις 70 με 80 ημέρες και το μέσο κόστος για κάθε
ορειβάτη κυμαίνεται από 4 έως 7 εκατομμύρια δραχμές.