[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

ΜΕΤΑ ΤΙΣ δηλώσεις – απειλή του κ. Χόλμπρουκ ότι θα σταματήσει να ενδιαφέρεται
για το Κυπριακό διότι οι προσπάθειες για να βρεθεί λύση έχουν καταντήσει
θέατρο, μπορούμε να είμαστε σίγουροι πως τώρα αρχίζει η μεγάλη παράσταση ­ το
έργο θα είναι υπερπαραγωγή χολιγουντιανού τύπου.

Διότι μπορεί ο «μάγος» της αμερικανικής διπλωματίας να λέει ότι δεν πρόκειται
να περιπλανάται μεταξύ Λευκωσίας, Άγκυρας και Αθήνας μέχρι το τέλος του αιώνα,
αλλά όλοι ξέρουμε πως στις προτεραιότητες της αμερικανικής πολιτικής είναι η
επίλυση του Κυπριακού και η εξομάλυνση των ελληνοτουρκικών σχέσεων επειδή αυτό
υπαγορεύουν τα στρατηγικά συμφέροντα της υπερδύναμης. Και είναι γι’ αυτό που ο
κ. Χόλμπρουκ, την ώρα ακριβώς που απειλεί να εγκαταλείψει το Κυπριακό στην
τύχη του, αναγγέλλει ταυτόχρονα την επάνοδό του στη Λευκωσία τον Μάιο.

Ξέρουμε όλοι ακόμα πως η αμερικανική πολιτική αντί να χρησιμοποιήσει τα δικά
της όπλα ­ και έχει πολλά ­ για να πείσει τους στρατηγούς στην Άγκυρα να
θέσουν τέρμα ­ μέσα από μια λύση ­ στην κατοχή της Κύπρου, επιχείρησαν να
υπαγορεύσουν στην Ευρωπαϊκή Ένωση το τι έπρεπε να κάνει με την Τουρκία εις
βάρος έστω των συμφερόντων της και εκείνων των χωρών-μελών.

Επιχείρησαν, δηλαδή, οι Ηνωμένες Πολιτείες να διαπραγματευτούν αυτές με την
Άγκυρα ανταλλάγματα, όπως π.χ. στην Κύπρο, έστω και αν άλλοι θα πλήρωναν τον
λογαριασμό. Και όταν η Ευρωπαϊκή Ένωση αρνήθηκε, την κατέστησαν ­ όπως και ο
Ντενκτάς ­ τον κύριο υπεύθυνο για το αδιέξοδο στο Κυπριακό.

Φταίει η απόφαση του Λουξεμβούργου, λέει ο Χόλμπρουκ και η ομάδα του και όχι ο
Ντενκτάς και η Άγκυρα που έβαλαν πλώρη για οριστική διχοτόμηση. Όχι, όμως,
μόνον αυτό. Προχωρούν ακόμα πιο μακριά και καλούν τους Ευρωπαίους να
«επανορθώσουν», να πάρουν δηλαδή πίσω τις αποφάσεις τους. Και να ανοίξουν
παράθυρο στην ένταξη της Τουρκίας.

Η πραγματική όμως αντιστροφή της πραγματικότητας, ένα εύρημα σύνηθες στις
υπερπαραγωγές χολιγουντιανού τύπου, είναι η απαίτηση των Αμερικανών και του κ.
Χόλμπρουκ να κάνει η ελληνοκυπριακή και η ελληνική πλευρά χειρονομίες
εξευμενισμού του Ντενκτάς και της Άγκυρας. Λες και είναι η Λευκωσία και η
Αθήνα που αποφάσισαν την πολιτική των «δύο κρατών»…

Όπως και να ‘χουν τα πράγματα, ο εκβιασμός του κ. Χόλμπρουκ είναι σαφής και το
έργο, θέατρο ή υπερπαραγωγή του Χόλιγουντ, το ‘χουμε ξαναδεί…