Έγκαιρη διάγνωση του γλαυκώματος σώζει από τύφλωση

ΠΑΝΩ από 100.000 Έλληνες (1-2 % του πληθυσμού) απειλεί το γλαύκωμα, και πολύ
περισσότερους στις μεγαλύτερες ηλικίες, οπότε το ποσοστό αυξάνεται. Παρ’ ότι
από πολλούς θεωρείται μια πάθηση «αναμενόμενη» στις μεγάλες ηλικίες, εν
τούτοις είναι επικίνδυνη, αν παραμείνει χωρίς αντιμετώπιση, αφού μπορεί να
οδηγήσει σταδιακά στην τύφλωση και σήμερα αποτελεί την τρίτη αιτία τύφλωσης
στον κόσμο.
Υπολογίζεται ότι το 2000 θα υπάρχουν περίπου 60.000.000 τυφλοί από γλαύκωμα σε
όλο τον κόσμο.
Το «κρίσιμο» σημείο, όπως αναφέρθηκε χθες σε συνέντευξη Τύπου με αφορμή το 5ο
Διεθνές Συνέδριο Γλαυκώματος, που πραγματοποιείται σήμερα και αύριο στην
Αθήνα, είναι ότι οι περισσότεροι ασθενείς που έχουν γλαύκωμα δεν εμφανίζουν
κανένα σύμπτωμα μέχρις ότου αρχίζουν να χάνουν μέρος της όρασής τους. Καθώς οι
οπτικές ίνες καταστρέφονται, όπως είπε ο κ. Αρ. Κανδαράκης, δ/ντής του
Οφθαλμολογικού Τμήματος της Πολυκλινικής Αθηνών, δημιουργούνται κάποια «κενά»
στο οπτικό πεδίο που ξεκινούν συνήθως από την περιφέρεια του πεδίου. Πολλοί
άνθρωποι δεν αντιλαμβάνονται τα «κενά» μέχρις ότου υπάρξει σημαντική απώλεια
του οπτικού πεδίου. Αν καταστραφεί τελείως το οπτικό νεύρο ο ασθενής τυφλώνεται.
Η καταστροφή του οπτικού νεύρου είναι μη αναστρέψιμη, όπως ανέφερε ο κ. Αν.
Πετούνης, διευθυντής του Οφθαλμολογικού Τμήματος του Νοσοκομείου Πατησίων.
Παρ’ όλα αυτά, η έγκαιρη διάγνωση και θεραπεία μπορεί να αποτρέψουν περαιτέρω
βλάβη και απώλεια του οπτικού πεδίου. Η πρώτη επιλογή για την αντιμετώπιση του
προβλήματος είναι η φαρμακευτική (κολλύριο ή δισκία). Όλα τα φάρμακα μειώνουν
την ενδοφθάλμιο πίεση και υπάρχουν σ’ αυτό τον τομέα ενδιαφέρουσες εξελίξεις.
Ήδη, εδώ και 20 χρόνια οι επιστήμονες είχαν προσέξει ότι υπάρχει μια
προσταγλανδίνη, η F2a, η οποία μείωνε την ενδοφθάλμιο πίεση σε πειραματόζωα
αλλά στους ανθρώπους προκαλούσε πολλές ανεπιθύμητες παρενέργειες και γι’ αυτό εγκαταλείφθηκε.
Σήμερα, έχει ανακαλυφθεί ένα παράγωγο αυτής της προσταγλανδίνης, το οποίο
μειώνει σημαντικά την ενδοφθάλμιο πίεση αλλά χωρίς να προκαλεί τις
ανεπιθύμητες παρνέργειες της «μητρικής ουσίας». Σ’ αυτή τη νέα φαρμακευτική
ουσία οι επιστήμονες στηρίζουν πολλές ελπίδες καθώς οι κλινικές μελέτες που
βρίσκονται σε εξέλιξη (και στη χώρα μας) δείχνουν πολύ ενθαρρυντικά αποτελέσματα.
Όταν η φαρμακευτική αγωγή δεν είναι αποτελεσματική, τότε μπορεί να έχει
καλύτερα αποτελέσματα το λέιζερ που έχει στόχο να μειώσει την ενδοφθάλμιο πίεση.
Τρίτη σε σειρά επιλογής, όταν ούτε τα φάρμακα ούτε το λέιζερ είναι
αποτελεσματικά, είναι η χειρουργική επέμβαση με την οποία ο χειρουργός
δημιουργεί ένα νέο αποχετευτικό σύστημα στο μάτι.
Το σημαντικό, όπως τόνισαν οι επιστήμονες, είναι να κάνει κανείς μια επίσκεψη
τον χρόνο στον οφθαλμίατρο γα προληπτικούς λόγους.













