Δικαίωμα και υποχρέωση αναγνώρισης ενός ονόματος

ΣΤΙΣ ΑΠΟΨΕΙΣ του προέδρου του Ιδρύματος Ελληνικού Πολιτισμού Ν. Οικονομίδη για
το Σκοπιανό αναφέρεται ο κ. Παπασωτηρίου, από την Κυψέλη:

«Λέει ο κ. καθηγητής ότι το όνομα Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της
Μακεδονίας είναι σαν τέως οθωμανική επαρχία της Ελλάδος. Όμως η Ελλάδα ήταν
υπόδουλη στους Οθωμανούς. Υποδουλώθηκε με εισβολή το 1453 και απελευθερώθηκε
με επανάσταση το 1821. Τα Σκόπια ήσαν υπόδουλα στους Γιουγκοσλάβους; Τότε πώς
εξηγείται η κατοχή του αξιώματος του προέδρου της Βουλής της ενιαίας
Γιουγκοσλαβίας από τον Γκλιγκόροφ; Μ’ αυτήν την ιδιότητα δεν ήλθε το 1976 στην
Αθήνα και έγινε δεκτός από τον τότε Πρωθυπουργό μας; Τον εξέλεξαν οι
“κατακτητές” Γιουγκοσλάβοι σ’ αυτήν τη θέση; Και πώς απελευθερώθηκαν τα Σκόπια
από τη γιουγκοσλαβική “κατοχή” το 1991; Έκαναν επανάσταση;

Λέει ο κ. καθηγητής ότι οι Σκοπιανοί έχουν το δικαίωμα να αυτοαποκαλούνται
Μακεδόνες. Αν το έχουν, το έχουν από το 1944. Γιατί στη σύσκεψη των πολιτικών
αρχηγών το 1992, υπό τον τότε Πρόεδρο της Δημοκρατίας, απεφασίσθη και με τη
συναίνεση της κ. Δαμανάκη ότι δεν έχουν τέτοιο δικαίωμα; Ακόμη, γιατί οι ίδιοι
οι Σκοπιανοί δέχονται να διαπραγματεύονται επί τρία χρόνια τώρα το όνομά τους;
Και αν αυτοί έχουν το δικαίωμα να αυτοαποκαλούνται Μακεδόνες, εμείς έχουμε την
υποχρέωση να τους αναγνωρίσουμε ως τέτοιους;».