ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Οι βουλευτές

Ο ΛΟΓΟΣ ΣΤΟΥΣ αναγνώστες.Ο Λεων. Χρυσαφόπουλος, Πύλου 20, Λαμία, γράφει:

«Διάβασα προ καιρού στις εφημερίδες ότι ο Άγγλος πρωθυπουργός και το Υπουργικό
του Συμβούλιο αρνήθηκαν να προσυπογράψουν νομοσχέδιο για την αύξηση των
απολαβών των βουλευτών του αγγλικού Κοινοβουλίου, με το αιτιολογικό ότι κάτι
τέτοιο θα προκαλούσε δυσφορία και θύελλα αντιδράσεων στον αγγλικό λαό, υπό τις
οικονομικές συνθήκες που επικρατούν σήμερα και σ’ αυτή τη χώρα.

Βέβαια σε μια χώρα όπως η Αγγλία, όπου ο εκάστοτε πρωθυπουργός και η κυβέρνησή
του σέβονται τους πολίτες της, σε μια χώρα όπου η Κοινοβουλευτική Δημοκρατία
λειτουργεί σωστά, ομαλά, αδιατάρακτα και χωρίς πισωγυρίσματα εδώ και 300
περίπου χρόνια, δεν ήταν δυνατόν να παρθεί διαφορετική απόφαση απ’ αυτή που πάρθηκε.

Εδώ, όμως, στην Ελλάδα, τα πράγματα είναι διαφορετικά. Η σοσιαλιστική μας
κυβέρνηση αφού… ρύθμισε κατά τον καλύτερο δυνατό τρόπο τα αιτήματα ορισμένων
τάξεων και ομάδων όπως των αγροτών, ναυτεργατών, συνταξιούχων –
μισθοσυντήρητων, εκπαιδευτικών κ.λπ., μελέτησε με την άνεσή της τα οικονομικά
προβλήματα των βουλευτών και διαπίστωσε ότι η μόνη τάξη που υποφέρει
οικονομικά είναι οι βουλευτές. Έτσι, με πλήρη ομοφωνία και των βουλευτών της
αξιωματικής αντιπολίτευσης ψηφίσθηκε νομοσχέδιο για την αύξηση των απολαβών
των βουλευτών κατά μερικές εκατοντάδες χιλιάδες δραχμές και μάλιστα αναδρομικά.

Αποτέλεσμα: οι βουλευτές μας πήραν τη μικρή αύξηση κατά μήνα και λίγα
αναδρομικά 25.000.000 δραχμές περίπου ο καθένας! Αυτή και αν είναι εθνική ομοψυχία.

Είχα την αφέλεια να πιστεύω ότι ήταν ανάγκη ολόκληρος ο ελληνικός λαός να
προβεί σε οικονομικές θυσίες και λιτότητα, όπως μας λέγανε και μας λένε οι
κυβερνώντες, προκειμένου να επέλθει η περιβόητη σύγκλιση της οικονομίας μας με
αυτή των άλλων ευρωπαϊκών χωρών, για να μπούμε ισότιμα στην Ενωμένη Ευρώπη.
Δεν μπορούσα όμως ποτέ να φαντασθώ ότι οι οικονομικές θυσίες και η λιτότητα
αφορούσαν όλο τον άλλο λαό, εκτός από τους βουλευτές, τους ανώτατους
δικαστικούς, τους διοικητές των ΔΕΚΟ κ.λπ. Φαίνεται ότι οι έχοντες και
κατέχοντες είναι οι αγρότες, οι συνταξιούχοι, οι εργαζόμενοι, οι εκπαιδευτικοί
και οι μη έχοντες και κατέχοντες οι βουλευτές μας, ο Πρωθυπουργός μας και οι
υπουργοί μας. Έως πού όμως θα φθάσει αυτή… η κατάσταση;

Κρίμα! Αυτός ο λαός νομίζω ότι άξιζε καλύτερης τύχης».