Ούτε έναν καλό λόγο…

Κατώτερη των προσδοκιών της ελληνικής κυβέρνησης είναι η έκθεση της
Κομισιόν για την πορεία της οικονομίας των κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
που θα δοθεί στη δημοσιότητα αύριο.

ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ για το πρώτο κρίσιμο κείμενο μετά την απόφαση να υποτιμηθεί η δραχμή
και να ενταχθεί στο Ευρωπαϊκό Σύστημα Συναλλαγματικών Ισοτιμιών. Αύριο,
επίσης, πρόκειται να ανακοινωθεί η αντίστοιχη έκθεση του Ευρωπαϊκού
Νομισματικού Ινστιτούτου, ενώ την Παρασκευή δίδουν τις εκθέσεις τους δύο από
τις σημαντικότερες Κεντρικές Τράπεζες της Ευρώπης ­ η γερμανική (η
Μπούντεσμπανκ) και η ολλανδική. Ο «κύκλος» αυτών των κειμένων, που
πραγματεύονται την ετοιμότητα των χωρών να ενταχθούν ή όχι στην ΟΝΕ,
ολοκληρώνεται στη σύνοδο κορυφής της 2ας Μαΐου, στις Βρυξέλλες, με το κείμενο
των συμπερασμάτων των «15».

Η Αθήνα επεδίωκε, ακόμη και πριν από την υποτίμηση, θετικές αναφορές στις
προσπάθειες που έχει καταβάλει η ελληνική κυβέρνηση για τη σύγκλιση της
οικονομίας. Επίσης, θα ήθελε κάποια διαβεβαίωση ότι και η Ελλάδα, όταν έρθει η
ώρα, θα έχει ισότιμη μεταχείριση με τις χώρες που κρίνονται κατάλληλες για
ένταξη στην ΟΝΕ τώρα, ενώ οι πλέον αισιόδοξοι κάνουν λόγο ακόμη και για
«περιγραφή» του στόχου της ελληνικής κυβέρνησης ­ την ένταξη στο ευρώ την 1/1/2001.

Το κείμενο της Κομισιόν αναμένεται να περιορίσει κάπως τις επιδιώξεις της
κυβέρνησης. Σύμφωνα με το σχέδιο κειμένου που επεξεργάσθηκε το γραφείο του
αρμόδιου για τα οικονομικά επιτρόπου κ. Ντε Σιλγκί, το ολιγόλογο κείμενο –
σύσταση για την Ελλάδα περιορίζεται σε μια «ξερή» καταγραφή των επιδόσεών της
εις ό,τι αφορά τα κριτήρια του Μάαστριχτ, για να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι
η χώρα μας «δεν εκπληροί κανένα από τα κριτήρια σύγκλισης που αναφέρονται στις
τέσσερις επιταγές του άρθρου 109G (σ.σ.: της Συνθήκης του Μάαστριχτ) και ως εκ
τούτου η Ελλάδα δεν εκπληροί τις προϋποθέσεις για ένταξη στην ΟΝΕ».

Ειδικότερα για τη δραχμή, η έκθεση της Κομισιόν αναφέρει πως «το νόμισμα δεν
μετείχε στον Μηχανισμό Συναλλαγματικών Ισοτιμιών τα δύο χρόνια μέχρι τον
Φεβρουάριο του 1998. Στο διάστημα αυτό η ισοτιμία του υπήρξε σχετικά σταθερή
σε σχέση με τα νομίσματα του Μηχανισμού Συναλλαγματικών Ισοτιμιών». Και
προσθέτει ότι στο διάστημα αυτό υπήρξαν «εντάσεις, οι οποίες αντιμετωπίσθηκαν»
με τα επιτόκια και τις παρεμβάσεις στις αγορές συναλλάγματος. Την απόφαση της
κυβέρνησης για υποτίμηση και για εφαρμογή διαρθρωτικών παρεμβάσεων την
περιέχει σε λίγες λέξεις: «Τον Μάρτιο εντάχθηκε στον Μηχανισμό Συναλλαγματικών Ισοτιμιών».

Δεδομένου ότι το κείμενο δεν έχει υποστεί την τελική του επεξεργασία, δεν
αποκλείεται την τελευταία στιγμή να υπάρξουν κάποιες «βελτιώσεις». Ωστόσο,
κάτι τέτοιο δεν θεωρείται εξαιρετικά πιθανόν, καθώς η Κομισιόν επέλεξε τον
ίδιο «τύπο» κειμένου για όλες τις χώρες, αλλάζοντας μόνο τα νούμερα του
πληθωρισμού, των επιτοκίων κ.λπ. ­ και αλλάζοντας, βέβαια, το συμπέρασμα.

Στο εισαγωγικό τμήμα της έκθεσης ­ και πριν εισέλθει στην ανά χώρα ανάλυση ­ η
Κομισιόν αναφέρει ότι «11 χώρες πληρούν τις προϋποθέσεις για την ΟΝΕ» (κι
ακολουθεί ο κατάλογος των χωρών, με αλφαβητική σειρά), «δύο χώρες, η Βρετανία
κι η Δανία, έχουν αυτοεξαίρεση (opt-out) κι ως εκ τούτου δεν κρίνονται», ενώ
«δύο χώρες, η Σουηδία κι η Ελλάδα, δεν πληρούν τις προϋποθέσεις».

Η εξαίρεση της Σουηδίας οφείλεται στο γεγονός ότι δεν έχει υπάρξει επί δύο
χρόνια μέλος του Μηχανισμού Συναλλαγματικών Ισοτιμιών, γεγονός που
επιβεβαιώνει ότι η ένταξη στον Μηχανισμό που αποφάσισε τώρα η ελληνική
κυβέρνηση ήταν βήμα απαραίτητο για την ΟΝΕ. Πάντως, η Αθήνα είναι αποφασισμένη
να επιδιώξει θετικές αναφορές στα υπόλοιπα κείμενα και, κυρίως, στα
συμπεράσματα της συνόδου κορυφής, που είναι και το πλέον «πολιτικό» κείμενο.
Για τον λόγο αυτό βρίσκονται σε εξέλιξη επαφές σε όλα τα επίπεδα: των αρμοδίων
της Τραπέζης της Ελλάδος με την Μπούντεσμπανκ και τις άλλες Κεντρικές
Τράπεζες, του υπουργού Εθνικής Οικονομίας, Γιάννου Παπαντωνίου, και των
συνεργατών του με τους ομολόγους των 14 εταίρων, ενώ ο Πρωθυπουργός, Κώστας
Σημίτης, προτίθεται να κάνει χρήση της ευκαιρίας που προσφέρει η Ευρωασιατική
Συνάντηση Κορυφής, στις 2-4 Απριλίου, στο Λονδίνο, για αντίστοιχες επαφές με
τους ομολόγους του, και, κυρίως, τον καγκελάριο Κολ.