Γιάννης Μπούτος: Αδυναμία τού οικονομικού επιτελείου

Ο Γ. ΜΠΟΥΤΟΣ, πρώην διοικητής της Τραπέζης της Ελλάδος, έκανε στα «ΝΕΑ» την
ακόλουθη δήλωση για την υποτίμηση της δραχμής:

Η είσοδος της δραχμής στον μηχανισμό συναλλαγματικών ισοτιμιών αποτέλεσε τη
δικαιολογία για την υποτίμηση του εθνικού μας νομίσματος, που έγινε
αναπόφευκτη λόγω της αδυναμίας του οικονομικού επιτελείου της κυβέρνησης να
εφαρμόσει πολιτική δημοσιονομικής πειθαρχίας, να πάρει τα απαραίτητα για την
εξυγίανση της οικονομίας διαρθρωτικά μέτρα και να χειρισθεί με σωφροσύνη και
συνέπεια τη νομισματική πολιτική.

Αποδείχθηκε ότι η απότομη μείωση των επιτοκίων των ομολόγων και των εντόκων
γραμματίων του Δημοσίου είχε καταλήξει να είναι ο μόνος τρόπος περιορισμού των
δαπανών του Δημοσίου. Όλα τα παραπάνω τα είχα επισημάνει από το φθινόπωρο του
περασμένου έτους και είχα συστήσει από τότε να ακολουθηθεί με συνέπεια
πολιτική σταθεροποίησης του νομίσματος και εξυγίανσης της οικονομίας. Ατυχώς,
το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης περιορίσθηκε σε φραστικές μόνο
διατυπώσεις της πολιτικής και δεν πήρε τις αναγκαίες, έστω και αντιδημοφιλείς,
αποφάσεις που οι τότε συνθήκες επέβαλαν.

Το αποτέλεσμα ήταν να χαθεί η εμπιστοσύνη των αγορών ως προς τις προθέσεις και
την ικανότητα του οικονομικού επιτελείου και να εκδηλωθεί η τελευταία επίθεση
κατά της δραχμής, η οποία εξανάγκασε την κυβέρνηση να μεταβάλλει γραμμή
πλεύσης και αντί να ζητήσει, όπως είχε προσχεδιάσει, την είσοδο της χώρας στον
μηχανισμό συναλλαγματικών ισοτιμιών τον ερχόμενο χειμώνα, να το κάνει τώρα και
υπό δυσμενείς για αυτήν όρους.

Βεβαίως, κάτω από τις επικρατούσες συνθήκες η υποτίμηση έγινε αναπόφευκτη
γιατί το κόστος συνέχισης της πολιτικής της σκληρής δραχμής είχε γίνει
δυσβάστακτο. Από την άλλη όμως πλευρά, η υποτίμηση της δραχμής θα κάνει
δυσκολότερη την υλοποίηση των στόχων της Συμφωνίας του Μάαστριχτ. Οι δημόσιες
δαπάνες θα αυξηθούν, ενώ υπάρχει ο κίνδυνος αναζωπύρωσης του πληθωρισμού και η
αδυναμία περιορισμού του δημόσιου χρέους, παρά τα μέτρα που ανακοινώθηκαν από
τον υπουργό Εθνικής Οικονομίας. Θα ήθελα να ολοκληρώσω με δύο παρατηρήσεις: η
πρώτη είναι ότι η διατήρηση της ισοτιμίας της δραχμής είναι καθαρά ελληνική
υπόθεση, γιατί οι κεντρικές τράπεζες των χωρών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα
παρέμβουν μόνο στην περίπτωση που οι διακυμάνσεις της ισοτιμίας της δραχμής θα
υπερβούν τα όρια του (+ -) 15% γύρω από την κεντρική ισοτιμία, τουλάχιστον
μέχρι το τέλος της πρώτης φάσης.

Η δεύτερη παρατήρηση αφορά τα εξαγγελθέντα διαρθρωτικά και συνοδευτικά της
υποτίμησης μέτρα. Θεωρώ ότι οι διεθνείς αγορές δεν δίνουν περίοδο χάριτος για
δοκιμές και πειραματισμούς στο οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης. Θα
τελειώσω με μία διαπίστωση. Συμφωνώ με τον κ. Κ. Σημίτη ότι το άλμα προς την
ΟΝΕ αποτελεί ιστορικό σταθμό στην πορεία της χώρας, αλλά για να μη μεταβληθεί
σε άλμα εις το κενό δεν αρκεί μόνον η συμπαράσταση του απλού πολίτη στην
κυβερνητική πολιτική. Πρέπει η ίδια η κυβέρνηση να σοβαρευτεί επιτέλους και να
κινητοποιήσει όλες τις εθνικές δυνάμεις το συντομότερο, καθώς μία νέα αποτυχία
στην οικονομική της πολιτική θα μπορούσε να αποτελέσει ισχυρό πειρασμό για την
εντατικοποίηση του τουρκικού επεκτατισμού εις βάρος της χώρας μας.